Tungkung Langit Mga Nobela at Kwento

Sumandal ako sa bibig ng fountain at tumingala sa kalangitan. Pinakinggan ko ang paglagaslas ng tubig mula sa fountain habang nakatitig sa kalangitan. Ang pagiging kahel nito ay napapalitan na ng kadiliman. It's starting to get dark and later on, stars twinkle in the sky.

Tumatawa ngunit masuyo nitong pahayag upang alisin ang tampo ng dalaga. Sa halip na matuwa ay lalo lamang nainis ang dalaga sa narinig. "Kailangan pa talagang ipaalala na marami na siyang nahawakang bundok na mala Mount Apo?" nagngi-ngitngit ang kalooban na bulong niya sa kanyang sarili. "I guessed it was 32A cap, right?"

Nasa langit na ba ako? Dahan-dahan kong iminulat ang aking mata, tumambad sa akin ang puting paligid. Nasa langit na nga yata ako. Iginala ko ang aking tingin, pamilyar sa akin ang sky blue butterfly na kurtina at ang mabango na amoy na hinding-hindi ko makakalimutan.

My nights are still lonely and my days are still sad because you were never in my side anymore. I looked at the sky and see nothing but darkness. Walang buwan sa gabing ito. Wala ring mga bituin. Parang uulan pa nga. Ah, nakikisimpatiya siguro ang nasa taas sa akin. Mabuti naman kasi maraming beses na rin nilang hindi dininig ang mga panalangin ko.

Kasalukuyang taon... MUNDO NG MGA TAO Tahimik ang gabi, isang uri ng katahimikan na hindi karaniwang dumarating. Wari’y ang hangin ay huminto sa paghinga, ang mga dahon ay tumigil sa paggalaw, at ang langit ay tahimik na nanonood mula sa itaas. Ang buwan at mga butuin ay nakabitin sa kalangitan na parang mata nagmamasid habang nakangiti.

Mabilis kong minulat ang aking mga mata at napabangon sa aking higaan saka humagulgol ng iyak habang yakap-yakap ko ang sarili. Why is this happening? Bakit lahat ng malapit sa akin… Nawawala… Kinukuha… Magiging mag-isa na naman ba ako? Natulala ako sa labas ng aking bintana. Pinunasan ko ang aking luha at kinalma ang sarili saka bumaba sa aking kama at nagtungo sa aking bintana. Binuksan ko ito at dumungaw patingala sa mga bituin sa langit. Taimtim kong pinagmasdan ang nagkikinangang mga bituin sa langit. Marami sila. At kapag marami raw bituin sa langit, sabi nila ay hindi raw uulan kinabukasan. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako nakatingala sa kalangitan.

Para silang nakakita ng langit o bumaba sa impiyerno! "Ito ay ... sumpain ito, ito ay magma!" “Ah!” Sa sobrang takot ni Park Sora ay tinakpan niya ang kanyang mukha ng kanyang mga kamay at patuloy na nakatakas mula sa lava na nahulog mula sa langit. Siya ay napakaganda at labis na nagmamalasakit sa kanyang hitsura. Alam na alam niya na kapag tumama ang lava sa mukha niya, mapapangiti siya agad!

Nang maitulak ko ang pinto ay agad na umihip ang malakas at malamig na hangin. The air was full of moist. Mukhang uulan nga ng malakas. Nang mag-angat naman ako ng tingin, bumati sa akin ang makapal at madilim na kalangitan. Wala ni-isang bituin sa langit. Tanging ang makapal na ulap lamang ang naroon na tila nabibigatan na sa mga dinadala. Kung sakaling bumuhos ang ulan, imposibleng masundo ng chopper si Nexon sa La Trinidad. Hindi pwedeng bumyahe sila sa himpapawid dahil delikado.

winika ni Macario sa kanila Hanggang sa may dumaan na matandang babae na nakapansin sa kanila at sila ay nilapitan "mga iho at ineng ! Baket narito pa kayo sa daan? at may dala pa kayong munting sanggol Gabee na at mukhang nag susungit ang langit" sabay tingen sa kalangitan . Agad na tumingin si Macario at Malakas sa kalangitan at sumagot si macario "tama sya mukhang nag susungit ang kalangitan kelangan na naten makahanap ng masisilungan wika ni macario sabay baling ang tingen sa matandang babae inang salamat po sa inyong babala ! Maiwan po muna namen kayo kame ay mag hahanap ng masisilungan bago pa dumating ang pag susungit ng langit dagdag pa nya rito

"OHH, LUCY PEARL. KAY GANDANG PANGALAN. NAKAKADEMONYO SA SARAP! PWEDE KO BANG MALAMAN KUNG PWEDE NA NATING SABAY NA PUNTAHAN ANG LANGIT?" "ANONG LANGIT?" "HEAVENLY FEELING! PWEDE KO NA BANG IPASOK SA 'YO ANG KAHABAAN KO?" "OH, FUCK! YUN BA MEANING NO'N? SIGE, IPASOK MO NA!"