Tungkung Langit Mga Nobela at Kwento

“Saktong-sakto lang.” Nang marating na namin ang paanan ng bundok, mas malinaw na ang langit. Pula. Kahel. Ginto. Ang araw paunti-unti nang lumulubog pero para bang ayaw pang mawala sa paningin namin. “At least, hindi na tayo nabasa sa pauwi,” sabi ko habang pinupunasan ang kamay kong medyo may putik pa. “Pero nabasa naman tayo ng sobra kanina,” sagot niya habang pinipigil ang tawa.

KABANATA 26 NAPAPIKIT ang mga mata ko nang umihip ang malakas na hangin. Nang dumilat ako’y agad kong natanaw ang maliwanag na langit, na para bang hindi man lang nabahiran ng kahit konting dilim. Ang kombinasyon ng kulay asul na kalangitan at kulay puting mga ulap na nakapaligid dito’y nakakalmang pagmasdan. Para bang hindi ko na gugustuhin pang lumubog ang araw at dumilim nang husto ang magandang kalangitan.

“Nothing.” Tumingala siyang muli at tumingin ulit sa langit. Pero hindi na ako mapakali. Weird. Sobrang weird. Habang bumababa na yung dami ng meteor, hindi ko maiwasan maalala… Yung unang beses kaming nagkita.

Bumulaga sakanya ang hangin at masarap iyon sa pakiramdam. Kitang kita niya mula sa taas ang mga tanawin na talaga namang kahanga hanga. Halos langgam na lang ang laki ng tao mula sa itaas. Inilibot niya ang tingin at napatingin siya sa kisame. "One more thing, they have this unique system called ' _blades_ ' it has been designed for the ceiling, which match the sky's appearance, with

Bukod sa mataba ako? Pagak akong napatawa nang marinig ko ang malutog na kulog ng kalangitan. Na para bang bayad ang langit para damayan akong magdrama. Hindi nga nagtagal ay bumuhos na ang malakas na ulan at dahil wala akong dalang payong ay hinayaan ko na lang na mabasa ako. Mukhang ito naman ang gustong mangyari ng langit. Pinagtitinginan ako habang tulalang naglalakad sa ulan. Halos lahat kasi sila ay nakapayong. Ako lang itong namumukod tanging tila walang pakialam.

Sa panahong, musmos at inosente pa ako. “Mama, Papa, look! Ang daming nahuhulog na mga stars mula sa langit! Ang ganda nila oh!” Makahulugan na kaming nagkatinginan ni Chaeus. “Zaria, that’s called meteor shower at hindi dahil nahuhulog ang mga bituin sa langit.”

POV: China Makulay ang langit ng hapon na ’yon. Parang sinadyang pinturahan ng langit ang eksenang ito—halo ng orange, pink, at violet na unti-unting humahalik sa mga burol ng Batanes.

11:59 Tumingala na rin ang kambal. Kitang kita ng kambal ang isang higanteng singsing sa langit. Nagliliwang ang palibot nito. Tila singsing ng isang anghel ang nakikita nila. Kasabay ng paghihiwalay ng buwan at araw at ang pagkawala ng higanteng singsing sa langit ay ang pagkakarinig nila ng napakalas na tunog mula sa monitoring machine. 12:00

Sa sandaling ito, lalong lumakas ang ingay sa kanilang paligid, "Napakagandang nilalang na nasa langit!" Isang nilalang na makalangit? Saan? Sinundan ni Ben ang tingin ng lahat at tumingin sa unahan, agad na natigilan, "Naku, isa siyang nilalang sa langit!" Nanlalaki ang mga matang nakatitig sa kanya ang mga mayayamang binata sa paligid. "Kailan dumating ang isang makalangit na kagandahan sa BGC? Ngayon lang natin siya nakita!"

ngumiti lang sya saakin at tumango Napatingin ako sa paligid "Ang ganda ng langit no Katanaya? Lalo na at papalubog na ang araw" Napatango ako sa sinabi niya at tumingin din sa itaas. Kitang kita ang Dalawang buwan na binabantayan ng isang dragon—Teka! Papalubog na ang araw?! Agad akong napatayo dahil sa naalala ko at tumingin sa paligid papadilim na "Bakit katanaya?" Napatigin ako kay Nicole dahil doon