Umineko When They Cry の小説・ストーリー

Ilang segundo lang ay nagsimula ng dumagundong ang tunog sa mga speaker at tila yumayanig pa ang stage sa lakas nito. (Music: Mirai No Kioku, Artist: Yuka, From the Anime: Kiddy Grade) Nagpalakpakan naman ang mga tao pakarinig dito, mas lalo pang lumakas ang sigaw ng mga tao nang sabay-sabay nilang tanggalin ang mga suot nilang robe. Lahat sila ay nakacosplay ng characters mula sa anime na Kiddy Grade, kaya halata ang pagkagalak ng ilang mga kalalakihan dahil sa iiksi ng kanilang kasuotan.

Na mas lalong nag pasikip sa dibdib ko. “Baby! Baby! Baby! No! Wake up!”. Panicked is now evident in my voice. I feel my eyes watered immediately as I held him tight in my arms…again…almost lifeless. Not again! “I’m sorry baby, wake up!”. I trembled. “Oh! God! Levy! No!”. Chimuel now is crying hysterically. I heard numerous curses from Namu and Yuhan. Happy and Jano are also crying while keeping the distance. I didn’t let anyone carry him. I held him tight as I can. Not again. I feel like I died a million times seeing him lifeless.

Ungol ng bata, patuloy na kumikislap ang kanyang mga mata habang bumabagsak ang mga patak ng tubig mula sa tuktok ng kanyang ulo. Isang pagpisil sa ulo ni Adrian ay agad na nanlaki ang mga mata ng limang taong gulang na bata, nakita niya ang hindi pamilyar na mukha ng isang babaeng nakakatakot ang makeup, halatang takot si Adrian. "S-sino ka?" tanong ni Adrian na agad namang napaiyak. "Nasaan si lolo... Lolo..." "Crybaby! No need to cry! Kung patuloy kang umiyak, papaso ang balat mo kay Auntie, 'di ba?"

At mas maliliwanagan lang kami kapag nailigtas na namin sila. “So what's the plan?” DOMINICA'S POV Mommy, Mommy –help me… They will kill me, Mommy… It's so dark –I can't breathe! I felt like dying anytime soon! Please… please… please release me— “Please release me, let me go. For I don’t love you, anymore… To waste our lives would be a sin. Release me and let me love again…”

Doon siya umiyak habang tinatawag ang ina. "Ma... Tito Ads..." Sinubukan niya ulit ngunit nabigo siyang sumingit sa mga tao. Umiyak na siya habang sinusubukan nang paulit-ulit. "T-tulong po..." sinubukan niyang humingi ng tulong pero hindi siya pinansin. Ilang minuto siyang umiyak doon hanggang sa may lumapit sa kaniyang lalaki. "Hey, kid. Why are you crying?"

Ngumiti ako ng pilit. "Momma why are you crying?" Bigla akong nataranta, kinapa ko 'yong mukha ko at nangingilig nga ang mga luha ko mula sa aking mga mata. Tila lalo tuloy akong naiyak dahil sa tono ng boses ni Sunny. "Mamimiss ka kasi ni momma e," naiiyak kong tugon. "Mamimiss ko din po kayo, momma. Pero 'wag na po kayong mag-cry kasi po diba sabi niyo everyday naman kayong magca-call kay ate Grace 'di po ba? Sige na po, stop crying na momma..."

Nung panahon na 'yon hindi ako malapit sa mga ka-edad kong babae. Napalingon ako sa nagsalita sa tabi ko ng mapahinto kami dahil sa hingal. "Geunyeoneun yeojaaiigo uliwa daleugo, uliui geim-e soghaji anh-ayo, geunyeoneun ulgo iss-eoyo." wika ng isa sa kalaro namin. (She is a girl and she is not like us, she does not belong to our game, she's crying.)

Isla Moretti POV Unti-unting humupa ang ingay ng mga putok ng baril, napalitan ng nakakabinging katahimikan na binabasag lang ng mahinang pag-ungol ni Nightshade sa semento. Ang amoy ng pulbura ay humalo sa bango ng mga bulaklak sa garden ni Kuru Neko, isang kakaibang kumbinasyon na nagpabaliktad sa sikmura ko. Nakasandal ako kay Kalix, nararamdaman ang mabilis pa ring tibok ng puso niya sa likod ko.

Akmang hahawakan nito ang siko ni Aevo ng mabilis na umiwas ito. "Fine! I can manage to leave and Minnie mag-uusap tayo ulit." Matapos sabihin iyon ay umalis na ito ng tahimik. Nang lingunin niya ito ay likod na lang ni Aevo ang nakita niya. She bit her lower lips and started to cry again..

Para bang minamata niya ang paggamit ng baril ni Yvonne. Bigla na lang, nanginig ang katawan niya at gumilid siya. Nagbago kaagad ang ekspresyon niya. Mabilis siya, pero may dumaplis pa ring bala sa mukha niya at natanggal nito ang itim na telang nakabalot dito. Dumugo ang mukha niya. “Aaaaaargh!” Narinig mula sa malayo ang sigaw niya. Ang ninja na may itsurang palaka ay nanggagalaiti.