Under The Oak Tree Ch 2 นิยาย & เรื่องราว

He's making fun of me! ***end of chapter***

nagtataka niyang tanong. “You’ll see,” mabilis na sagot ng asawa, hindi inalis ang tingin sa daan. She didn’t ask any more questions. Inabala na lang niya ang sarili sa pagtingin sa labas ng bintana. Knoxx continued driving until the trees grew thin and they’ve reached a clearing on top of the hill. Nauna itong bumaba kaysa sa kanya. Ito na rin ang nagbukas ng pinto ng sasakyan para sa kanya. Sumalubong sa kanya ang kaunting fog at malamig na hangin ng lugar. She can’t help but shiver a little.

"where are you now my wife.." "***end of chapter****

Parang nai-imahe ko na gumagalaw at nagsasalita sila katulad sa mga pelikula. They look like old trees in the wild. Ilang oras din kaming naglakad dito kanina bago makarating sa kinuhanan ni Silas ng mga kahoy. Hindi siguro nila ito ginagalaw dahil hindi naman sila ang nagtanim nito. Sabi ni Elle ay tita niya ang nagtanim ng Oak tree para talaga may magamit sila. Mukhang mahilig sa kalikasan ang tita niya para dito magpatayo ng bahay at magtanim ng sariling puno dahil ayaw bawasan ang mga puno dito sa kakahuyan.

Sa kabilang kanto ay huminto ako, nakita ko siyang gumapang papalapit sa station ng security guard, kunti na lang makakalabas na siya. Bumalik ako sa kabilang kanto, kunware ay nakita ko siya doon para iligaw si Alexa na nakasunod sa akin. Pagtingin ko ay bakas dito ang daan na tinatahak niya, maraming tanim na halaman ang nasira. Sumalubong sa amin ang ilang mga taohan na sumunod kay Oliver. "Where is he?" Tanong ni Alexa.

Kumalas siya sa akin at susuray-suray na humarap kay Tatay. “F-Father! Don’t worry. I… I won’t take your princess away from you. She’ll just be my queen now. But she will always be your princess.” Inakbayan ako ni Victor at muling hinila palapit sa kaniya. Pero muling lumalaylay ang ulo nito sa lamesa. Kung hindi ko pa agad nasalo ang ulo nito ay tatama iyon sa kahoy. Tumigil bigla si Tatay. Hinawi nito ang kamay ni Nanay at naglakad palapit sa amin. Tapos bigla niya akong hinila patayo at siya ang naupo sa tabi ni Victor.

Yung tipong katahimikan na lalong nagpapalakas ng bawat iniisip. Bumaba siya ng hagdan nang walang maisip na patutunguhan, nadaanan ang madilim na pasilyo at mga natutulog na guwardiya hanggang sa marating niya ang hardin. Malamig ang hangin ng gabi na dumadampi sa kanyang balat. For a moment, she simply stood there. Then she sat on the old wooden bench beneath the trees. Her hands rested on her lap as she stared blankly ahead. The fountain continued its gentle rhythm nearby. The flowers swayed with the wind.

Chapter 32 Althea POV Nagising ako sa sinag ng araw na sumisingit sa kurtina. Dahan-dahan kong binuksan ang isa kong mata dahil nakakasilaw talaga. Napahawak ako sa ulo—sumusugat pa rin. Unti-unti kong naalala: naligo ako kagabi, uminom ng wine… at pagkatapos, wala na. Lumilipad ang alaala.

Tumama ang mga iyon sa full body-sized mirror at sa lakas ng impact ay agad na bumagsag ang salamin at nabasag iyon. Ramdam ko ang paghila sa akin ni Chad, pero wala sa sariling lumapit pa rin ako sa mga basag na parte ng salamin. At nang makita ko nga ang putol-putol kong repleksiyon mula rito ay saka nag-uunahang lumabas sa alaala ko ang lahat nang nangyari noon—at iyon ay mapait lang na sumasabay sa nag-uunahang pagpatak ng mga luha ko… [Flashbacks from Sabotaging My Walkout Queen Book 1: Chapter 41]

Chapter 4-6 is unedited you may read typos (words and names of characters) Update: Some Chapters are now okay. :) VII: Class Hunting (Part 1) Aareah I gulp the last drop of blood before I dispose the blood bag. I wiped my mouth and lick my hand when I saw a little blood on it. Ilang araw na ba? I am sitting on one of the branches of the tree in front of the entrance going to Enchanta. Nothing still happens so I am here trying to communicate with Eleastein.