Novel & Cerita Wait For It

Nagpahabol pa ito ng sinabi. " Wait kita bess, ha. ?" sabi nito at diretsong nagtungo sa waiting area dala ang mga pinamili nito. Naiiling na nangingiti naman syang sumulyap sa malaking orasan na nasa may gilid lang ng counter. 12:26 noon na. Halos kalahating oras pa ito maghihintay, ala una pa ang off nya. Sinulyapan nya ito at nakita nya itong busy sa pagdutdot sa cellphone. Hindi nakaligtas sa kanya ang mga ngiti nito na kanina pa nakapaskil sa labi habang nakatuon sa cellphone. 'Anong meron?' piping usal nya. Sabay kibit balikat at muling hinarap ang ginagawa.

“Ready ka na ba para sa meeting bukas?” Ngunit ngayong araw... Wala, tahimik. Hindi niya alam kung galit ito. O kung sadyang… naghihintay lamang. Huminga siya nang malalim, at sa wakas, nag-type. “Masusundo mo ba ako ngayon?” Halos wala pang limang segundo, dumating ang sagot. “Wait for me at the company.” Napakurap siya, hindi niya alam kung matutuwa o kakabahan. Ilang minuto pa, isa pang mensahe. “Bumaba ka na.”

Naghintay pa siya ng ilang oras subalit hindi pa rin tumutunog ang kanyang selpon. Naisiip niya rin na baka pinapaasa lang siya ni Noah, sino bang taong may kukunin sayo tapos ibabalik rin kaagad diba wala. Nasayang lang ang kanyang paghihintay, matagal siyang hindi natulog para rito na hanggang ngayon ay wala pa rin, maaga pa siya bukas para sa isang panibagong araw ng kanyang trabaho. Naisipan na niyang matulog na lang at hindi na hihintayin ang isang text. Kinuha na niya ang kanyang kumot at humiga na. Akmang ipipikit na sana niya ang kanyang mga mata ng sa wakas ay tumunog na ang kanyang telepono. Dali-dali niya itong kinuha ay tiningnan kaagad ang messege at sa wakas ito na ang address

Ngumiti ito ng sapilitan dahil alam ko na nasaktan rin siya sa sinabi ko, sino ba naman ang hindi masasaktan sa ganiyang sagot diba? "Okay, I'll wait until you let me." Tipid na sagot rin nito at niyakap ako. I know that this time, tama ang ginawa kung desisyon.

Masyadong sakto ang timing nito para maging tsamba lang! Sa tapat ng pasilyo, dinala ni Hunter ang kanyang phone sa malawak niyang kwarto, nakatitig sa kanilang iMessage. Sa mismong segundong lumabas ang salitang "typing..." sa screen, isang malambing na init ang dumaan sa kanyang mga mata, na lalong nagpagwapo sa kanyang mukha. Pero nag-antay siya nang may matinding pasensya sa loob ng ilang minuto, pero walang kahit anong text na dumating.

Tinext niya na ito nang makitang eksakto na ang oras ng pagkikita nila. To BubuBear message: Bhe nandito na ako saan tayo magkikita ? Matapos ang ilang minuto ay sumagot din ito. From BubuBear message: Bhe hintayin mo lang ako malalate ako ng kaunti kasi may ilan pa akong delivery pero malapit lang naman ako.

Ibinaba niya ang paningin at isinend ang litrato kay Conrad, kasama ang maikling mensahe: Dito kita hihintayin. Halos agad-agad ay dumating ang reply: Honey, wait for me! Papunta na ako—nandito na ako sa baba! Itinabi ni Haile ang kanyang phone. Nang walang salita, humakbang siya paatras sa dilim at naglaho sa paningin.

Sandali pupuntahan niya ba ako dito? Naghintay muna ako ng mga fifteen minutes kapag wala siya ay aalis na ako bahala siya. Panay lingon ko sa kanto at sa mga dulo, sinisilip ko rin ang cellphone ko baka may message siya hanggang sa mainip na ako naglakad na ako at balak ko siyang i-message na uuwi na ako nang biglang may huminto na kotse sa gilid malapit sa akin.

"Gusto ko 'yung totoong pinagtrabahuhan ko. 'Yung walang nakatagong utang na loob." Bago pa man siya makasagot uli, narinig ko ang mahinang tunog mula sa earphones ko na nakasabit pa rin sa leeg ko. Isang maikling beep mula sa Skype—isang paalala na ang tatlumpung minuto para sa writing prompt ay malapit nang matapos. Naisip ko ang interviewer na naghihintay pa rin sa kabilang linya. Kung hindi ko ibabalik ang atensyon ko doon ngayon, mawawalan na ako ng pagkakataon.

Teka bakit naman tinanong nya sa akin ang dalaw ko? "H-ha?" Napatingin ako sa kawalan. As in bigla akong napa-loading screen. Kasi… teka lang. Kelan nga ba? “Wait lang… mga...eh basta isang buwan na akong delay" sagot ko sabay irap. "A month?" Kael blinked. Even the guards looked at each other. "WAIT LANG!" sigaw ko, sabay takip ng bibig. Bigla akong napaupo ulit sa batong inupuan ko kanina. "Bakit ba tinatanong mo sakin yan?"