Waiting Shed In Tagalog Novels & Stories

“Kung natatawa ka sa akin, ako naman e nahihiya sa’yo.” “Huwag ka nang mahiya ok? Mula ngayon, hintayin kita o hihintayin mo ako doon sa waiting shed sa umaga at doon din kita ibababa sa hapon para kahit papaano konti na lang ang lalakarin mo pauwi.” “Huwag na lang kasi, naalangan ako e.” “Ano ba talaga? Nahihiya o naaalangan?” “Pareho.”

Matagal na panahon na siyang nabubuhay sa kalungkutan. *** Nagsisimula nang humina ang ulan ngunit malamig pa din ang gabi. Sa ilalim ng waiting shed, matiyaga silang naghihintay. Tahimik si Angeli, nakatingin sa kalsadang wala pa ring dumaraang sasakyan habang nakamasid lamang siya.

May dumaan naman na waiter sakin na may hawak na mga wine. "Wait a minute" iIgil ko dito at kinuha yung isang baso at itinungga. Pagkatapos nung isa kumuha ulit ako. At since busy pa yung mga tao sa pagkekwentuhan kumuha ulit ako hanggang sa makontento ako at nawala na yung hiya at takot ko. "Thanks waitahh"

“Take it slow.” Tumakbo ang volunteers papasok. At sa loob ng ilang minuto, stranded kami sa covered waiting shed. Basang hangin. Amoy lupa. Tahimik. Katabi ko si Elyse. Hindi kami magkadikit. Pero sapat ang lapit para marinig ang paghinga ng isa’t isa. “Looks like delayed tayo,” sabi ko. “Sanay naman po ako.” “Sa ulan?”

Mukhang sinapian ng kabutihan na asal ang binata, wish niya lang na sana huwag na muna umalis ang sumapi rito. May nakita siyang waiting shed na gawa sa kawayan, doon muna sila nag tungo. Hinihintay nila ang susundo sa kanila papuntang barangay Maxvilla Masayahin. May nakita siyang maliit na iskinita na puro mga puno ng niyog ang nasa paligid, kanina pa niya hinahanap ang daan na maari nilang dadaanan pero ang nag iisang iskinita lang na iyon ang kanyang nakita. May naririnig siyang mga yabag na tila mabigat.

Alam niya? "At least, nang dahil do'n ay mas nakilala ko ang sarili ko. Ano ba yern, ba't ba nasa daan tayo? Halika nga at do'n tayo sa waiting shed magchikahan." Hindi na 'ko nanlaban nang hatakin niya 'ko patungo sa Waiting Shed. Naupo kami ro'n, maarte niya pang pinagpag ang upuan at nilagay ang gucci bag niya. "So ayorn, nasa'n na nga tayo? Ay wait-bet ko 'yang shades ng lipstick mo ah, pak na pak." Aniya. Hindi pa rin masiyadong nagpo-process sa utak ko ang mga nangyayari.

Tila ba bawat segundo ay isang mahabang paghihintay, at bawat minutong lumilipas ay dagdag kaba sa dibdib. Napansin ko si Nathaniel na maya’t maya ang sulyap sa mag-ina na nakaupo sa kabilang dulo ng waiting area. Nakahawak si Nathalkie sa braso ng ina at halatang nag-aalala rin ito.

Nine— "Sorry to keep you waiting, Ezaiyah! May crocodile kasi na dumaan, eh. Hinintay pa naming makalagpas, baka kasi makain kami." Pagkarinig niya sa pamilyar na boses na iyon ni Waky ay awtomatiko na siyang napalingon sa likod. Doon nga ay nakita niya ito na papalapit na sa kanya. And of course, he is with Glad. "Sorry, we kept you waiting for too long. Napa-over time kasi kami, eh. Alam mo na, kailangan din minsan para makadagdag income.” tila nahihiyang saad naman ni Glad.

KABANATA 56 “Hi ma’am, may hinihintay po ba kayo? Baka po may naka-reserve under their name po,” wika nung waiter na nakangiti. “Ah, oo pwede mo bang i-check kung may reservation si Sir Colton?” tanong ko sa waiter.

[Intro - All] (Oh-oh-oh~) Running, running just to see you smile Flying through love miles~ [Verse 1 - Reia] Humihiling sa mga tala, Binabanggit ang ngalan mo May mapa sa puso ko, At ang daan ay patungo sa’yo [Verse 2 - Wynona & Ingrid] (WY) Ilang countdowns pa ba, Ilang tulog pa? But don’t worry coz I will wait for you! (IN) Matagal pa ba? O naiinip na nga ba?