When It Hurts Lyrics Novels & Stories

🎶 When the tears come streaming down your face 'Cause you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste What could be worse? 🎶 Napapangiti na lamang si Matilda sa kaniyang naririnig. Bakit tila alam na alam ng lalakeng ito ang kaniyang mga nakatagong damdamin? 🎶 Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you 🎶 Hindi lamang siya kumakanta dahil gusto niya. Kumakanta siya kasama ng kaniyang puso. Dahil dito'y mas lalong lamang naiiyak si Matilda.

Minsan kailangan din nating maisip at ipagpahinga ang ating utak. Pain is the only thing that's telling me im alive. Someday this pain will be useful for me. Diko namalayan na umiiyak na pala ako. every silent cry i been all this years The loud shout that no one can hear. The ears was covered because of fear And the eyes that was blurred because of tears. A facade that you have been wearing Guess you forgot why you're hurting You just smile through the pain But you're having a hard time to keep yourself sane

Hindi sa gusto ko, kundi iyon ang hinihingi yata ng pagkakataon. If loving you is all that means to me When being happy is all I hope you'd be Then loving you must mean I really have to set you free Letting go is not an easy task When smiling feels like I must wear this lonely mask It hurts deep inside And I just cannot hide That there's anguish at the thought That we should have to part

Nagulat siya sa pagsasalita ko kaya agad niyang tinanggal ang pagkakasalikop ng aming kamay at tumalikod siya sa akin sabay pahid sa pisngi at mata niya. Unti-unti akong bumangon sa pagkakahiga ko kahit na nahihirapan pa akong igalaw ang katawan ko para lang daluhan siya. I don't know why but it hurts for me to see her, crying. "Hi-hindi a-ako umiiyak. Napuwing lang ako," pangangatwiran niya.

Mukhang malapit na ako sa highway ngunit paano ko magagawang makarating doon kung mataas ang lupa kung saan ako naroon. Napakislot ako nang marinig ang mga yabag na palapit sa akin. Pumikit ako nang mariin at umusal ng dasal ngunit sa tingin ko'y huli na para gawin 'yon nang may humaklit sa aking braso para makatayo. "Lintek ka, nandito ka lang pala nagtatago, pinahirapan mo pa kami!" Nanlilisik ang mata nito habang hawak ako ng buong higpit sa braso.

Magaan at masaya ang himig, ngunit dapat sana’y nakakaangat ng pakiramdam pero sa halip, mas lalong bumibigat ang dibdib ko. With every note, pakiramdam ko ay unti-unti akong nadudurog. The music carried happiness na hindi ko na maabot, and as the song went on, piece by piece, I felt myself falling apart. Because no matter how beautiful this music was… it meant nothing if the one person I wanted to hear it... HATED me. "I just wanted you to love me. Just love me." A soft wish that will never come true. I kept playing, my fingers moving even though the pain felt like it was tearing me apart. I don’t know how much longer I can keep going.

Narinig ko pa ang tunog ng niluluwagan niyang sinturon. Kasunod ay ang sumisigid na kirot na parang pumunit sa aking kailaliman. Napakapit ako ng mahigpit sa kanyang balikat at wala akong pakialam kung magusot man ang kanyang suot. "I'm sorry,baby, dinahan-dahan ko na pero still it hurts," bulong niya sa akin at hinalikan ang aking noo. Gabutil na ang pawis sa aking noo pero tiniis ko ang sakit.

So this is the song he was working on that day? Your traces remains Like a photograph buried in the years And they torture me Leaving me with nothing Wherever I go You are there Through the days, I tried to cope Through the nights, I am dope The light seems dark When the eyes can't see In my head You keep on hunting me The breeze felt cold When the ears can't hear In my head You keep on calling me... My name Who I used to hate You speak with it With flowers and roses You, giving me voices You, flash your smile

“Ano ba Tirang, itigil mo nga ‘yang pagiging soft hearted mo riyan. Baka nakakalimutan mo na siya ang dahilan kung bakit nasa ospital ngayon si ma'am Cayleigh diba?" “Ma-maawa na kayo sa akin… palabasin niyo na ako rito. Gusto kong makita ‘yong ma'am Cayleigh niyo. Gusto kong humingi ng kapatawaran sa nagawa ko…” Pagmamakaawa muli ni Aki. Gustohin man niyang magwala ay hindi niya ito magawa dahil hanggang ngayon ay mahapdi pa rin ang kaniyang mga galos at masakit rin ang kaniyang katawan gawa na rin ng impact ng banggaan. " Maawa na kayo sa akin… palabasin niyo na po ako rito… parang awa niyo na…”

Nakailang lunok na ako para maitago ang sakit na nararamdaman ko. Nakatingin lang siya sa akin kaya ako na mismo ang umagaw sa cellphone ko sa kamay niya. "Got to go, Xerxes! Maya na lang ulit." Ngiting sabi ko sa kanya at lumabas na sa gate nila. Pagkarating ko sa bahay, nakita ko si mommy na nagdidilig ng mga bulaklak na tanim niya. "Mommy, it hurts again..." nanginginig na tawag ko sa kanya at bigla na lang dumilim ang aking paligid.