Novel & Cerita Whirlwind In Tagalog

Agad akong nawalan ng hangin, unti-unti ko ring naramdaman ang panlalabo ng paningin ko at hindi nagtagal ay naramdaman ko ang paghampas ng ulo ko sa isang matigas na bagay dahilan ng tuluyang pagkawala ng ulirat ko. Fuck! - Grace Estrella-Lopez BIGLA AY BUMUHOS ang malakas na ulan kaya naman agad akong napatayo saka sumilip sa bintana, hindi ganoon kalakas ang hangin ngunit kitang-kita ko ang malakas na pag-ugoy ng puno sa labas.

Giling pakaliwa, giling pakanan, ganiyan ang gawa bawat pagkanta nila kaya lumalakas ang paghangin na makikita sa paggalaw ng mga puno. Flowers in the garden Beautiful in playground Green leaves are swaying In a summer breeze Boom tiyaya, Boom tiyaya, Boom! Science! Boom tiyaya, Boom tiyaya, Boom! Science! Nang matapos ang kanta ay humawak ng mahigpit si Andy sa mahabang walis-tingting na hawak niya dahil nakaramdam siya ng hilo. Medyo nanghina rin ang mga tuhod niya at pakiramdam niya ay hihiwalay ang kaluluwa niya sa kaniyang katawan ngunit hindi natuloy nang may umalalay sa kaniya.

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"

Hindi pa ba sapat ang masasakit na mga salitang binibitawan nila? Gusto ko ng umuwi. Gusto ko ng bumalik sa probinsiya at mamuhay ng mag-isa. Niyakap ko ang aking sarili at pinipigilan ang pag-iyak. "Mila!" sigaw ng isang lalaki. Pamilyar ang boses niyang 'yon. Iniangat ko ang aking ulo at laking gulat ko nang makita si Andrey na tumatakbo palapit sa amin.

Tangina. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko dahil sa naiisip ko. Bwisit na ‘yan. Dapat talaga ay hindi na lamang ako nag-abala pang pumunta don. Dapat ay kanina pa akong umalis at umuwi na. Dapat ay hindi ko na siya hinintay pa. Nakakainis, sobra. Bwisit siya. Bwisit!

I whispered in the wind. Naipikit ko nang mariin ang aking mata, at pinakiramdaman ang malamig na simoy ng hangin. Kahit papaano nabawasan ang napakalaking batong nakadagan sa puso ko. The wind blew more, kasabay nang pagbalik ko sa reyalidad.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.