Whirlwind In Tagalog Novels & Stories

Giling pakaliwa, giling pakanan, ganiyan ang gawa bawat pagkanta nila kaya lumalakas ang paghangin na makikita sa paggalaw ng mga puno. Flowers in the garden Beautiful in playground Green leaves are swaying In a summer breeze Boom tiyaya, Boom tiyaya, Boom! Science! Boom tiyaya, Boom tiyaya, Boom! Science! Nang matapos ang kanta ay humawak ng mahigpit si Andy sa mahabang walis-tingting na hawak niya dahil nakaramdam siya ng hilo. Medyo nanghina rin ang mga tuhod niya at pakiramdam niya ay hihiwalay ang kaluluwa niya sa kaniyang katawan ngunit hindi natuloy nang may umalalay sa kaniya.

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

Shiro "Faster! Walang pa bagal-bagal! "Walang magpapahinga at lalong walang hihinto sa paghakbang ng mga paa. " Even though it was an open field, Prof. Wyatt's voice thundered throughout the whole place. "Another lap!" he yelled.

Teka, nasaan nga ba ako? Dali-dali akong lumabas ng kwarto para lamang magulantang sa nakita. Kakahuyan na ang bumungad sa akin. Mga nagtataasang puno ng mangga at niyog ang nakapalibot sa maliit na bakuran. Wala ni isang bahay akong natatanaw. Tanging ang bahay lang na kinaroroonan ko ang nakatayo sa malawak na lupain. Binuksan ko ang pinto at lumabas. Tinakbo ko ang nakitang daan sa pagbabakasakaling may mahingian ako ng tulong pero bago pa ako makalayo ay may tinig nang tumatawag sa akin na nakapagpahinto sa galaw ng mga paa ko. "Ate! Ate Karina! Saan ka pupunta!?"

*inhale* *exhale* Pakirot nang pakirot ang sugat ko. Parang hinihiwa ang bawat parte ng katawan ko. Talaga bang pampawala ng pampamanhid ang tinusok niya sa'kin? Baka naman pampakirot? Damn! "Shit! Pampawala ba talaga 'yan? Baka pampakirot. Ugh! Ang sakit!"

Naluluha akong napangiti saka isinuot ang singsing na eksaktong eksakto sa akin. "I will" pabulong kong sagot sa kawalan. Alam kong masyadong mabilis pero wala akong balak tumangi. Mahal ko talaga siya. Hanggang sa maggabi ay hindi ko pa rin mapigilang mapangiti dahil sa pinadala niya. Pero teka nga.. Paano si miss Carmen? Ano ng nangyari sa kanila? Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip ko ng biglang bumuhos ang malakas na ulan na may kasama pang kulog at kidlat.

Hindi pa ba sapat ang masasakit na mga salitang binibitawan nila? Gusto ko ng umuwi. Gusto ko ng bumalik sa probinsiya at mamuhay ng mag-isa. Niyakap ko ang aking sarili at pinipigilan ang pag-iyak. "Mila!" sigaw ng isang lalaki. Pamilyar ang boses niyang 'yon. Iniangat ko ang aking ulo at laking gulat ko nang makita si Andrey na tumatakbo palapit sa amin.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

sabi niya habang natatawa pa rin. Ramdam ko ang pag-init ng pisngi ko, dahil sa halik niyang 'yon. Kahit na mabilis lang 'yon ay ramdam ko kung gaano kalambot ang labi niya. Gosh! Bakit ba parang may naglalarong paru-paru sa tiyan ko?!

Maya maya nga ay dumidilim na nga ang kalangitan at nagkaroon nga ng ilang mga pagkidlat at saka bumuhos ang napakalakas na ulan kasabay ng malalakas na kulog. Ang mabilis na pagbagsak ng ulan ay tumama sa bintana ng kotse na may tunog na parang lumalabas na galit. Kahit ang pinakamabilis na galaw ng wipers ay hindi maaninag ang kalsada sa unahan.