Why Am I So Ugly Novels & Stories

And definitely, I am the epitome of handsomeness. So why does that fuck face lunatic treat me like an ugly peasant on the streets?! But why do I fe- Urghh!!! Fuck this!!! Why do I even let her stupid words affect me?!! She's ugly! She's a lunatic! Her body is shapeless! She's always expressionless. Like, can she even pass the standard to be called a human being?! She's the very opposite of me! I am gorgeously handsome! So why am I listening to her?! I should never listen to her, ever again!

Napatingin ako. "Tanggapin na natin na para sa babae at mata ng maraming tao mahalaga ang physical appearance. They respect you base in your appearance ayan ang reality. Tanggap ka namin pero hindi ibig sabihin na lahat ng tao magagawa iyon. " Sinabi ko ang naging test results na lumabas sa test ng doctor ng mga Valencia. Wala ng pag-asa bumalik pa sa dati ang mukha ko.

Matangkad rin siya kaya para talaga siyang beauty queen. Kung sa mukha lang, sa physical appearance lang ay wala talaga akong laban sa akin. Aaminin ko naman na talagang plain ang mukha ko. Ang mukha ko ay pangkaraniwan na at wala namang special sa akin. Palagi akong nakakarinig ng papuri mula sa iba na maganda ako pero iba pa rin talaga kapag sa tunay na maganda ako itatabi. Mas lalo akong hindi napapansin. “Thea, tama na. Hindi maganda para sa ‘yo ang ganito ka. Para kang insecure, hindi ka dapat ganito mag-isip,” saway ko sa sarili ko.

At biglang sumiklab ang sakit sa aking puso. “ I lost my beauty because I let someone else define it for me. I was a mess, I was broken. So, I built this brand to remind every woman that she can say to herself, ‘I am the most beautiful.’ It’s not a gift from anyone else. It’s a gift to yourself.” “Isabela…” mahinang bulong ko. Ilang taon na ang nakalipas pero parang tinutusok pa rin ng kutsilyo ang puso ko. Pakiramdam ko, ako pinaparinggan niya.

Pero habang tumatagal, pakiramdam ko ay nagiging sumpa ito sa akin. Hindi ko naman kasalanang mabiyayaan ng ganitong wangis pero bakit imbes na pagpapala ay kamalasan ang nagiging hatid nito? But I don't want to be just another pretty face like everyone else is assuming about me. Magkakaroon din ng silbi ang magandang mukha na ito. At sa paraan na malayo sa ibinibintang ng iba sa akin.

Habang naghuhugas ako ng kamay ay muli itong nagsalita or more like ng insulto. This time ay hindi ko na nagustuhan ang sinabi nito. "What's that supposed to mean!?" May kalakasan ang boses na tanong ko. "You're ugly, so hindi ko maisip na ikaw ang ipapalit ni Blake sa kaibigan ko, gayong mas maganda pa nga ako sa'yo?" Tinitigan ko ang mukha nito at maging ako ay sumang-ayon sa sinabi nito na maganda siya dahil iyon ang totoo, she look exactly like a Barbie doll with her dark silky hair.

And why the heck am I affected? Naiyuko ko ang ulo sa mesa ko. Tapos na ako rito, pwede na nga rin akong umuwi, pero ayokong umuwi dahil baka nasa condo ko nanaman siya, o baka mali ako? Baka nasa penthouse siya at kasama pa rin si Danica? She's so beautiful. Napasimangot ako. I'm also beautiful! Hell! Kailan pa ako nakaramdam ng ganito?

patanong na dugtong niya. She looked at him aggressively. "Oh please! I'm no match for her and don't include her, okay? Walang makakapantay sa kanya." She sighed. "I'm the most beautiful person in the world of ugliness!" Elmhurst can't help but to laugh out loud. Napahawak pa siya sa tiyan. "So you admit that you're ugly?" "Shut up!!" she sneered. "I can't help it!!!" His shoulder shook.

tanong ko na bahagyang nakabawi sa gulat. “I suppose I should be the one asking you that question, Miss.” Ang kaniyang tinig ay malamig rin katulad ng kaniyang mga mata. Napatikhim naman ako dahil bahagya akong natulala. Parang narinig ko na ang tinig nito! Napapikit na lang ako dahil sumasakit lang ang ulo ko sa naiisip. And they said that he’s ugly! He’s far from that! Gago may ganito ba? Parang ginawa lang para mabuhay bilang gwapo.

Buong buhay niyang tinanggap ni Seraphina ang sakit, pananakit, at kawalan ng pagmamahal mula sa sarili niyang pamilya. May peklat sa mukha, mahirap, at itinuring na parang alipin, akala niya ay ganoon na lang hanggang sa huli—hanggang sa araw na ibenta siya ng sarili niyang ama kapalit ng isang milyong piso. Ibinigay siya kay Damian Black, isang malamig, mayaman, at makapangyarihang lalaki na para bang hari sa kaniyang sariling mundo. Napilitan siyang pumasok sa kasal na hindi niya naman ninais. Para kay Damian, isa lang siyang gamit na hindi pasok sa kaniyang pamantayan; para sa pamilya niya, isa lang siyang pabigat. Pumasok siya sa mundong puno ng yaman ngunit mas malamig pa sa ba