Novel & Cerita Withstand In Tagalog

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

Matagal kong hinintay na may mapagsabihan ng aking nararamdaman na hindi ko kailangang mangamba kung huhusgahan ako. "Ganyan talaga 'yan. Minsan mapapagod ka. Gaano mo man kamahal ang isang tao darating din ang oras na mapapagod ka na. Kahit ikaw mismo sa sarili mo'y hindi mo aakalaing mararamdaman mo iyon. Pero huwag kang susuko. Pwedeng magpahinga pero huwag kang sumuko. Sana'y huwag mong sukuan si Sir Lance, maipapangako mo ba iyon, hija?" Natamimi ako't walang maisip na isagot. Kahit gaano ko pa kagustung gawin ang sinabi niya pero kung si Lance ang mapagod at ako ang bitawan niya ay wala akong magagawa.

Kabanata Tatlumpu't Walo Kumabog sa kaba ang dibdib ko ng marinig ko ulit ang mga putok ng baril. The man that was holding me was pinning me to the ground. "Ssh. Baka marinig nila tayo." Bulong nito sa akin. “Bitawan mo ko.” Mariin kong sagot at sinabukan siyang sipain pero na hawakan niya ang binti ko.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Nakakainis hindi man lang sya marunong makiramdam na nahihirapan ako makatayo at gusto kong maligo napakalagkit ko! "I gotta take a bath gusto mo sumabay?" Ngumisi pa ito sa akin at pinaglandas ang mga dila sa labi nito, nakaka bwisit. "Can you help me to stand gusto ko nang maligo nanlalagkit na ako" "So sasabay ka nga?"

- sabi nito "Kung mahahanap mo"- Panunukso ko sa kanya at naglakad palayo sa kanya , "Mama ang galing mog magtago"- aniya ni Aadi , lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi niya "Di lang marunong si Tiyo Trajan mo maghanap"- panukso ko kay Trajan "Hahha tama ka jan aadi"- umupo si Trajan sa harap namin

Napinto ni Hade ang daliri. " P-Please don't leave!" anas ni Amella habang nanatiling nakapikit ang mga mata. Is she dreaming? "I-I beg you please, h'wag mo 'kong iwan." Hindi nakaligtas sa mga mata ni Hade ang namumuong luha sa gilid ng mga mata nito.

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

"You can't do this to me! You can't just throw me away, Alastair! You can't---" "I can, Tiara. I am telling you, I can." And with his sharp stare, he looked up and stare at the the woman's eyes, and said, "Huwag mong hintayin na maubos ang pasensiya ko, Tiara." May pagbabanta sa kanyang boses at tila nakuha naman iyon ni Tiara dahil nakita niya kung paano ito lumunok nang dahil sa kaba at takot.