Working In Silence Quotes Novels & Stories

Maybe because I forgot to silent my phone or turned it off in the middle of the meeting. "Please, continue.." I heard the sharp tone of Mr Alexander Blackwood. I know he was referring to the presenter, pero ang talim ng kaniyang tingin ay nasa akin. - I'm a barbie girl, in a barbie-- "What the f*ck!" The room feel silent as everyone at the table hear him cursed. Dahil sa pagmamadali ko na matigil ang ring ng cellphone, hindi ko na naisip na i turn off ito, o kaya man lang ay i silent ang phone.

“Copy. Ready to erase on command.” I grinned. “Then let’s start cracking this velvet cage.” Because the truth is, the bars weren’t made of steel. They were made of silence. And I was about to shatter them with noise. _________ “Alam mo, kahit ilang araw na tayong nagwo-work together ulit, hindi pa rin ako makapaniwala na ikaw ‘to. I mean, d*mn, look at you.”

biro ni Lilith habang umiinom ng juice. "Or baka nagsusulat ng nobela sa utak niya," sagot ni Peter. "'The Silent Boss: The Chronicles of a Man Who Chose Not to Speak.'" Wilson laughed. "Kawawa yung kalaban niya kapag ganyan sa meeting. Tahimik lang siya pero nagka-crack na lahat." Tiningnan ko ulit si Zeus. Tahimik pa rin. Pero this time, medyo kumunot noo niya.

Nahuhuli ko rin madalas na may kausap siya, tungkol yata iyon sa sinabi niya noon na personal matters. Napakalimit namin kung mag-usap. Kapag hindi mahalaga ang sasabihin, hindi talaga siya magsasalita. She is working silently. Nakaka-intimidate ang bawat galaw niya, lalo na ang ekspresyon ng mukha niya. Naririnig ko ring pinag-uusapan siya sa ibaba ng mga empleyado. Kung gaano raw nakakatakot iyong awra niya. Maging ang pagsulpot niya nang wala manlang nakakapansin, unless ipaalam niyang naroon siya.

“At lalong hindi para pag-usapan ang personal na buhay ng kahit sino.” Naglakad siya, mabagal, ang bawat hakbang may bigat. “Kung may makita akong isang taong hindi focused sa trabaho niya—” huminto siya, tumingin sa paligid, “—consider this your only warning.” Walang sumagot. “Back to work,” sabi niya. At parang may invisible switch na pinindot, gumalaw ulit ang opisina. Mga mata sa screen. Mga kamay sa keyboard. Walang lumingon.

Gusto ko silang saktan isa-isa dahil alam kong iyon lang ang makakapagpakalma sa akin. But how? I’m not like them. But I want to be like them. I want to hurt them without feeling anything. Pagkarating ko sa opisina ay padarag na umupo ako swivel chair at sinimulan agad ang mga gawain ko sa araw na iyon. Kino remained silent dahil kabisado na niya ang mood ko. Maya-maya pa, bigla siyang lumapit pero hindi siya nagsalita kaya napatingin ako sa kanya.

And he gestured to Aldrich to stay inside the conference room at iniwan na kaming dalawa. There was silence at the moment. Parang nagaalangan pa kami dito kung sino iyong mauunang magsalita sa aming dalawa ngunit I need to fix my composure first and act normal. I was about to speak when he suddenly broke the silence, “thank you—” “Just save it,” I said snobbishly, arms crossed on my chest while looking at him. After a moment of silence, I spoke again, “kaya ko lang ginawa ito dahil ayokong mawalan ng trabaho ang mga empleyado niyo, naiintindihan mo?”

But for the first time tonight, hindi na siya nanahimik. I slowly stood up, my heels slightly unsteady. “Okay,” I said softly, halos pabulong. As we moved away from the table, the music drowned the room, the lights blinding and loud—pero sa loob ko, biglang tumahimik ang lahat. Some people stay silent not because they don’t care, but because once they speak, wala nang atrasan. Tonight, Damien broke his silence. And tonight, I stepped into whatever came next.

“I don't want silence from you.” Hindi niya dinugtungan pa, sa paraan niya ng pagtigil ay alam kong wala ng susunod pa doon, pero ramdam ko—ang mga paparating na araw ay puno ng mga pagsubok sa pagitan ng trabaho at damdamin. Tumagal ang katahimikan pagkatapos ng sinabi niya. Hindi ito mabigat—mas lalo itong parang may himihintay pa, pero alam kong wala na.

silence means yes. "Sab, im sorry if i am a failure to you. Hindi ko naman sinadya na matanggal sa trabaho. kaso, kasi--- hirap na hirap na ako sa boss ko. akala ko kaya ko pang tagalan hanggang sa maka birthday su Seve kaso sumabog na ako, e. nasagot ko 'yung boss ko. nangatwiran ako kaya nga lang ay tinanggal nya ako. pasensya ka na kung naglihim ako sa 'yo. ayoko kasing ma-disappoint ka. but--- dont worry, tuloy pa rin ang binyag at birthday ni seve." he said with sadness in his eyes. i Hate seeing and hearing Nikko Like this. parang may kung anong kumirot sa aking dibdib.