Worries Novels & Stories

Ang kaninang malalamig niyang mata ay mabilis pumungay at punong-puno nang pag-aalala. He immediately went to me and hugged me so tight. "You got me so worried, baby," he whispered. Natuptop ako at hindi nakagalaw. His voice sounds he's really worried. "I-I'm sorry, I-I've been so r-reckless again..." Nauutal na sabi ko. _____

pagsusumamo niya. Her fears and worries towards the consequences of the marriage scared the hell out of her. Makapangyarihan at malupit ang kanilang ama. Kapag may iniutos ito, sinisiguro nitong nasusunod iyon. Mapanganib ito kapag galit at lalong marumi itong maglaro kapag kinakailangan. "Huwag kang mag-alala. Gagawin ko ang lahat para matulungan ka. Susubukan kong kausapin at kumbinsihin ang matandang iyon."

Sino bang hindi mapaparanoid kung muntik mo ng makaharap si kamatayan? “You’re just worried, you’re not paranoid. If you’re afraid bakit hindi mo na lang ipaubaya sa mga kapulisan? Kung pakiramdam mo may mali o kung may gusto ka pang malaman, hindi ba dapat ay mas lalo kang mag-ingat? Yung pagpasok mo araw-araw sa kompanya ng kalaban ng pamilya niyo mas lalo mo lang inilalapit ang sarili mo sa kapahamakan. Monique, please think your son kapag may nangyari na naman sayo.” tipid na lang na ngumiti si Monique. Iniisip niya naman si Brylle pero hindi siya mapakali hangga’t hindi niya nalalaman kung ano ang dapat niyang malaman.

“I know that I may not be one of those girls na puwedeng maging hot Mama ’pag tumanda pa o nagkaanak. I’m just a typical girl with typical girl concerns. “When I was young, I worry about liking a person and not being liked back. On my teens, I worry about getting into relationships and getting brokenhearted. Nang nasa twenties na ’ko, I worry about whether I’m in the right relationship with the right partner. I ended up breaking my own heart, worrying, hurting myself, letting people go, letting other people dictate my actions. I worry whether or not to get married too soon.

Tinitigan niya ako na hindi makapaniwala na lumabas ang katagang iyon mula sa bibig ko. "You don't know how much I worried about you. Tapos sasabihin mo lang sa'kin na I'm overreacting at tama lang yan ng baril? Rosa, hindi 'to baliwala sa'kin dahil ayokong mawala ka ulit sa'kin. And I'm fucking worried and overreacting because it's you!"

paalam ko sa mga ito, hinatid ko na lang ng tingin ang mga ito, at pumasok na din sa loob ng bahay namin, sobrang bigat ng pakiramdam ko. ***** "Is Ate Florence, okay i'm so worried" rinig ko na sabi ni Aria, napabuntong hininga ako. "I want to stay with her, be there for her" pero pinipigilan ko ang sarili ko, alam ko na gusto nito mag isa, pero i'm so fucking worried. "I think she's got a lot of things on her mind" sabi ni Audrey, rinig ko na boses nito ang sobrang pag aalala.

"Ayos lang ho ako. Baka dala lang ito ng puyat at pagod dahil sa nangyari kagabi. Hindi ho ako masyadong nakapagpahinga." She tried to look okay in front of him. Ang totoo ay kagabi pa talaga siya nakadarama ng pagsama ng timpla ng kanyang katawan. Ipinagpalagay niya na sanhi din iyon ng takot na nadama niya dahil sa pamamaril na ginawa ng mga lalaking iyon sa kanila. Idagdag pa na totoo ang mga sinabi niya na dito na hindi talaga siya halos nakatulog at nakapagpahinga kagabi sa pinagdalhan sa kanya ng mga awtoridad. Her mind was full of so much worries because of what happened and, of course, with thoughts of Randall. "Sigurado ka ba talaga---"

He said, worries in his voice. Ang sarap sa pakiramdam na nag-aalala siya sa akin. “It's okay, Babe. Take your time. No rush!" I just said para hindi na siya mag-alala. “Sorry, Babe." “Sorry for what? You didn't do anything wrong, Hugo. No worries!" “Promise, malapit na tayo." He said. “Next time, pagpapalitan ko ang brand ng upuan nitong sasakyan para hindi masakit sa pwet." He said looks upset.

At habang pinagmamasdan ko siya, na-realize ko na mas mukha siyang nag-aalala para kay Mommy kaysa sa akin. Should I be relieved… or dapat akong mag-alala? Naa-appreciate ko naman ang concern niya, to be fair. Pero hindi ba parang sobra na kung ganito agad ang reaction niya? Para bang over-the-top. 'Yun tipong hindi lang worry kundi may halong galit at urgency na hindi ko pa rin gets kung saan nanggagaling.

Sabi niya sa mahinang boses, “Actually, I'm... a bit worried.” Napawi ang inis sa aking dibdib. Bigla ay naalala ko kung bakit nga ba at naparito ako sa labas sa kalagitnaan ng gabi? Ngunit kahit sandali... ay nawala sa isip ko. Dahil ba sa inaalala ko ang mga pagkakataong kay lito, na sana ay wala namang koneksyon sa kinakaharap ko? “You waste your time worrying someone's wife, Mario,” malamig kong saad, habang napa-iwas na lamang siya ng tingin.