Novel & Cerita Worries

“Bakit naman? We’re friends, right? And friends worry about each other.” “Iyon na nga ang point ko. We’re just friends. And if you continue to worry about me like this, I can’t stop my heart from racing.” Natutop ko ang bibig ko. “Look. I know you like Iwatani, and I’m just your friend. Alam ko na ‘yon una pa lang. But I can’t stay as your friend if you act like this. Matagal ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na hanggang kaibigan lang ako. Pero kung ipagpapatuloy mo ‘to, hindi ko na mapipigilan ang sarili ko.”

Ngayon ay mayroon na akong pagkakataon ay hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. “Kung ano man ang magiging reaksyon mo sa aking sasabihin ay tatanggapin ko… kahit na ikasasakit ko,” ngumiti ako ng malungkot sa kaniya habang siya naman ay natigilan at biglang pumutla. Ramdam ko ang halo-halo niyang nararamdaman. He is worried, scared, and nervous. Nagtataka rin siya at hindi siya mapakali sa kinape-pwestohan niya.

Ang kaninang malalamig niyang mata ay mabilis pumungay at punong-puno nang pag-aalala. He immediately went to me and hugged me so tight. "You got me so worried, baby," he whispered. Natuptop ako at hindi nakagalaw. His voice sounds he's really worried. "I-I'm sorry, I-I've been so r-reckless again..." Nauutal na sabi ko. _____

pagsusumamo niya. Her fears and worries towards the consequences of the marriage scared the hell out of her. Makapangyarihan at malupit ang kanilang ama. Kapag may iniutos ito, sinisiguro nitong nasusunod iyon. Mapanganib ito kapag galit at lalong marumi itong maglaro kapag kinakailangan. "Huwag kang mag-alala. Gagawin ko ang lahat para matulungan ka. Susubukan kong kausapin at kumbinsihin ang matandang iyon."

Sino bang hindi mapaparanoid kung muntik mo ng makaharap si kamatayan? “You’re just worried, you’re not paranoid. If you’re afraid bakit hindi mo na lang ipaubaya sa mga kapulisan? Kung pakiramdam mo may mali o kung may gusto ka pang malaman, hindi ba dapat ay mas lalo kang mag-ingat? Yung pagpasok mo araw-araw sa kompanya ng kalaban ng pamilya niyo mas lalo mo lang inilalapit ang sarili mo sa kapahamakan. Monique, please think your son kapag may nangyari na naman sayo.” tipid na lang na ngumiti si Monique. Iniisip niya naman si Brylle pero hindi siya mapakali hangga’t hindi niya nalalaman kung ano ang dapat niyang malaman.

He said, worries in his voice. Ang sarap sa pakiramdam na nag-aalala siya sa akin. “It's okay, Babe. Take your time. No rush!" I just said para hindi na siya mag-alala. “Sorry, Babe." “Sorry for what? You didn't do anything wrong, Hugo. No worries!" “Promise, malapit na tayo." He said. “Next time, pagpapalitan ko ang brand ng upuan nitong sasakyan para hindi masakit sa pwet." He said looks upset.

dagdag pa neto at bumalik sa pagkakaupo at tinitigan ang dalaga. Kitang kita ang nga concerns at worries ng binata sa mga mata neto. Ngunit pilit na tinitwist ng utak ng dalaga ang mga sinasabi ng binata, as if her brain is saying na nakakaabala sya sa binata kaya gusto netong alagaan nya ang sarili. Sumama tuloy ang mood nya. Is it because she's bothering him so much these days? Argh ewan! naiinis lang sya lalo.

hindi na napigilang bulalas niya. Naglaho ang pangungunot ng noo nito. At ang mga mata nito ay napalitan ng takot at pag-aalala. “I-I. . .” Huminga ito nang malalim. “I don’t want you to worry about me,” anito.

“When I was young, I worry about liking a person and not being liked back. On my teens, I worry about getting into relationships and getting brokenhearted. Nang nasa twenties na ’ko, I worry about whether I’m in the right relationship with the right partner. I ended up breaking my own heart, worrying, hurting myself, letting people go, letting other people dictate my actions. I worry whether or not to get married too soon. “Pero pagtapak ko ng thirty”—umiling siya—“I’m concerned whether I will marry at all. I regretted wasting time with the wrong people: People who killed my time. People who used me. People who toyed with my feelings. I fear that I may not find anyone who will love me. I fea

Tinitigan niya ako na hindi makapaniwala na lumabas ang katagang iyon mula sa bibig ko. "You don't know how much I worried about you. Tapos sasabihin mo lang sa'kin na I'm overreacting at tama lang yan ng baril? Rosa, hindi 'to baliwala sa'kin dahil ayokong mawala ka ulit sa'kin. And I'm fucking worried and overreacting because it's you!"