Worries Novels & Stories

“Ano? Pagod na akong magpagamit din sa’yo Warren, ano ba? Lubayan mo na ako. Hirap na hirap na akong intindihin ang mga nasa paligid ko. Huwag mo ng dagdagan pa ang problema at isipin ko, pwede ba?!” Umigting ang panga ni Warren. Nais niyang sabayan ang galit ng kaibigan pero pinigil niya ang sarili. Baka bad mood lang talaga ito dahil nakatikim ng pananakit. Iintindihin na lang niya ito ngayon. “Viana, I’m just worried and—”

tugon niya sa kanyang manager. Ang totoo niyan ay kanina pa mabigat ang pakiramdam niya. Kinakabahan din siya na hindi niya mawari. Pakiramdam niya ay may mangyayaring hindi maganda. Hindi naman siya paranoid pero para makasiguro na ayos lang si Hajie ay tinawagan niya si Wanji kanina at ang sabi nito sa kanya ay okay naman daw ang anak niya.

Kahit iyon na lang sana kung nahihirapan man siyang umintindi at sumuporta. "Okay, okay, I won't! I'm sorry. But you can't expect me to stop worrying, of course," sabi niya sa mahinahon ngunit may riing tono. "You're playing with fire and you know it. I just don't want you to get burn. Alam mo kung ga'no kadelikado itong ginagawa mo and yet, you're still determined to do this." Agad naman akong ginapangan ng konsensiya. He's just worried and I'm anxious. Get a grip, Amara! Stop acting like a bitch to people who truly care about you.

seryosong sagot nya. "And I'm worried" nanlaki Yung mata ko ng ikulong ng malaki nyang palad Yung pisngi ko... "I'm worried...so answer me.....are you okey?...." Nag aalalang tanong nito Sht...hindi nga totoong pinapalayo nya ako... imagination lang LAHAt ng yon.... Potspa...ito ba Yung resulta ng labis na guilty ko kanina... Argggggg.....

Kung kinakailangan magtake ng risk, gagawin niya, ng walang pag-aalinlangan. Sana all! "I can manage. Mababaliw na ata ako kakaisip sa kalagayan niya." Napapikit siya ng mariin. How to calm this man? Paranoid eh. "Huminahon ka nga, regla lang iyon. Mawawala din. Tatawag din iyon sa'yo, hindi ka no'n matitiis." Trying to convince him won't make him stop worrying. Ewan ko lang kapag tumuloy 'to sa balak niya.

"What will people think!? That my sister is a desperate woman? That my sister is a whore? That--" "Enough!" Napabaling ang tingin namin lahat kay Ree. "Stop overthinking! Hindi ganun ang mangyayari and don't worry Wedny I promise to not cause any trouble in your famil--" "That wasn't my concern! I'm worried about Tue! Anong iisipin ng mga tao sa kaniya!? You think because she's a positive woman she can bare all the judgement?" "Bakit ba ganiyan ang iniisip mo Wedny. Ayos lang ako, and stop overthinking hindi naman siguro hahayaan ni Ree na ga--"

Sa sobrang dami, kaya rin ako nalito. "Like what?" "Kung magugustohan ba ni Lian ang sorpresa ko?" napasulyap ako sa kaniya at nakitang nakatingin lamang siya sa'kin at nakikinig ng mabuti. Nagpatuloy naman ako, "Kung tatanggapin niya ba ang seremonya na pakasalan ako? Baka hindi pa siya handa at masyado lang akong atat, mabilis or nagmamadali? Hindi kaya siya ma suffocate sa biglaan kong ginawa? Sisiputi niya rin kaya ako? There's a lot of worries circulating over my head yet I don't really know how to deal with them all. They're making me feel doubted and at the same time, scared." finally, nasabi ko rin. I don't want to keep it, baka mabaliw ako kapag wala

Hindi ko pa kayang tanggapin siya sa ngayon. "Sigurado ka ba?!" "Oo, siguradong-sigurado. Bakit anong nangyari? May problema ba?" Parang nagwo-worry siya base sa boses niya kahit na alam kong hindi siya worrier. Dapat lang talaga na mag-worry siya dahil may nangyari talaga at may problema. Malaking problema. Isang gabi na ang kapalit ay parusa.

“FIT ay kung may laman naman kahit paano ang katawan mo, tingnan mo nga at halos buto at balat ka na lang yata… That doesn’t make you worried at all? Because it is making me absolutely worried!” “Nah! Huwag mo ngang pinapakialaman ang katawan ko! And my health isn’t what I was worried about especially now!” Nanlalaki ang mga matang sabi ni Amara saka napa iwas ng tingin, “Fine! What are you being worried about then, Amara?” Sabi nito saka pabagsak na itinapon ang sarili sa kama katabi niya. “Sabi mo, b-binuhat mo ako papunta sa kwarto mo… I- I was j-just worried what if…”

Madami ding tanong si Joy sa kanya habang nakasakay sa sasakyan ng kaibigan. "Best, you know what? I'm so worried about your job interview today." " Bakit naman? I'm too qualified for it! I'm not worried anyway!" sagot naman nito. "Actually, this is my first time to see a tomboy, applying for a job, wearing like that! Don't make it wrong best! I don't know! What if the boss or manager who will interview you today will find out that you are a woman? What if she will humiliate you or make fun of you? What if you will get the job but you need to wear their company attire? Iniisip ko ang itsura mo. I'm so worried best. Do you think you will gonna make it?"