You're My Pet นิยาย & เรื่องราว

Her eyes were brown and brighter now. A smile crept across my face. "Gusto mo ba 'yong pangalan na Rebekah?" Ngumiti siya, iyong kita ang mga ngipin at saka masiglang tumango. "Opo, gusto ko po 'yon!" "I will be your owner. From now on, you will be my pet and you will do as I say." I told her, her head tilted to the side in confusion. I laughed at my mistake and repeated my statement in Tagalog.

Malugod ko silang tinanggap sa aming tahanan, kasama ang nag-iisang anak ng babae—si Elise. Si Elise ay anim na buwan lang na mas bata sa akin. Maganda siya, maputi ang balat, mahaba ang kulot na buhok, at may ngiting kayang palambutin ang puso ng sinuman. Noong una, sinikap kong maging mabuting kapatid. Ibinahagi ko sa kanya ang aking kwarto, ang aking mga damit, ang aking mga libro, at mga laruan. Ipinakilala ko siya sa aking mga kaibigan, isinama sa mga lakad, at tinuring na tunay na kapatid. Ngunit natuklasan ko agad na kahit gaano pa karami ang ibigay ko, hinding-hindi ito sapat para sa kanya. Hindi niya gusto ang mga bagay na iniaalok ko nang kusa—ang gusto niya ay ang mga bagay na aki

Natutuwa siya dahil nagkaroon ito nang lakas ng loob na ipagtapat ang saloobin sa nakakatandang kapatid. “Nang tutulan mo ang pagpapakasal namin ni Raquel, naisip kong gusto mong manipulahin ang buhay ko. Pakiramdam ko isa akong puppet na kayang pasunurin sa isang pitik lang ng daliri mo. Gusto ko lang naman mabuhay ayon sa gusto ko. Ang pakinggan at igalang ang desisyon ko bilang kapatid nang hindi na kinakailangang manatili sa anino mo. Mahal na mahal kita, Kuya Zeus. Ikaw na lang ang pamilyang mayroon ako.”

Kwento ni William. "I love you Madel. And I hope you give me a chance to prove it. Sa totoo lang di ako marunong manligaw. But I promise you that I will court you kahit sagutin mo pa ako. I will make you feel special everyday." At hinalikang muli ni William si Madel.

“Oo. Akala ko talaga kaya mo ko tinatawag na ganoon kasi favorite animals mo ang mga butiki at kapag nakakita ka no’n ay naaalala mo ko. Tanda ko pa nga noon, nahuli kitang nangunguha ng mga lizards sa kisame ng bahay niyo para gawing pet.” Wala akong masabi sa utak ng lalaking to. Mabuti nalang at dinala to ng mama niya sa New York noon at nahinto ang friendship namin kasi kung nagtagal pa na magkasama kami, parang noon pa lang ay nasiraan na ako ng bait. “Huwag mo na ako kausapin Caldon.” Sabi ko, sumusuko na sa kaniya. “Pero teka. Grabe ka na sakin Vidachoy. Nakakasakit ka na ng damdamin. Grabe ka at hinambing mo ko sa kengkoy na yun.”

"What are you doing here?" "Is that how you greet your mother, Wilbert?" sabi ng babae, ang tono parang may halong dismay. Pagkatapos ay tumingin siya sa akin mula ulo hanggang paa, para bang tinitimbang kung sino ako. "And this... girl?" Parang napahiya ako. "I-I'm Daphne," nahihiya kong sagot. "Daphne? And why are you here in my son's condo?"

Mahirap na bang ibigay nito iyon sa kaniya? Dahan-dahan itong lumingon sa kaniya at pagkatapos ay humakbang palapit sa kaniya hanggang sa tuluyan itong tumigil sa harapan niya. “I’ve never thought of you as an animal nor a pet.” sabi nito sa kaniya. “However, you do belong to me now.” mariin ang mga salitang sambit nito dahilan para matigilan siya at hindi makapaniwalang napatingin dito.

“O-opo lahat.” My jaw clenched. “I want you to be my personal maid.”

He said in a voice so dangerously. Zyke flung the billionaire's man away as he raise his head to look at the billionaire's eyes. "Try me. I'm not your property." "I hate to repeat myself. You-are-mine." "I'm not your pet.No body owns me. I belong to myself." He said laughing somewhat miserably. "Beside, I'm doing you a favor. You can bring her here when I'm gone."