ندم Novels & Stories

**** Spoil next ep. " ลุงเสียใจด้วยนะหมอ"

ช่นเดิม "หวังว่าชาตินี้คงจะไม่ได้พบได้เจอกันอีกแล้วนะ" แพรชมพูพึมพำกับตัวเอง เธอเกลียดการวันไนท์สแตนด์ที่สุด และจะไม่มีวันให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง ร่างเล็กค่อย ๆ ชำระล้างร่างกายอย่างยากลำบาก ถึงแม้จะรู้สึกเจ็บทุกครั้งยามก้าวเดินหรือเคลื่อนไหว แต่เธ อก็ต้องทำเพื่อที่จะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

อะไรที่ทำให้คนที่ไม่เคยรู้สึกผิดเลยอย่างเขามานั่งขอโทษฉันแบบนี้ "พี่พูดมาเถอะ คนอย่างพี่ไม่เคยรู้สึกผิดหรอก ถ้าพี่อยากขอโทษหรืออยากรับผิดชอบมันควรเกิดขึ้นนานแล้วแต่ไม่เลย....พี่ปล่อยมิ้นจมอยู่กับคำถาม จมอยู่กับความทุกข์" "พี่ขอโทษมิ้น มิ้นอย่าโมโหพี่เลยนะ นะ"

้หันมาสนใจนาง จนกระทั่งรองแม่ทัพนามว่าหวูอิงร้องหาหญิงสาวมารับใช้ คนผู้นี้นิสัยโมโหร้ายหยาบช้า สันดานสกปรกแก้ไม่หายเพราะเดิมเคยทำแต่เรื่องชั่วช้ามาก่อน ดังนั้นจึงปฏิบัติตัวต่อผู้อื่นอย่างโหดร้าย ใครขัดใจหรือทำงานไม่ได้เรื่องก็จะถูกฟาดด้วยตะบองเด็ดชีพในครั้งเดียว รวมทั้งมักจะกินเนื้อคนสดๆ เพื่อสร้างความยำเกรง

ผิดหวัง ​กริชดนัยเดินก้าวยาวๆ ไปที่ห้องของตัวเองไม่ยอมหันหลังมองหน้าของคริมาเลยแม้แต่น้อย ​สาวน้อยกำมือ แล้วคลายมันเธอถอนใจน้อยๆ แล้วเข้าห้องของตัวเองไป

ปัจจุบัน นี่ไงครับชีวิตของผมกับโมราห์ ถึงจะผ่านมา20ปีแล้วแต่ผมยังจำเรื่องราวได้ไม่เคยลืม และถึงจะผ่านมา20ปีผมก็ยังโสดเหมือนเดิมและที่สำคัญโสดเหมือนเดิมด้วยครับ5555ยังไงก็ขอขอบคุณที่อ่านของผมถึงตอนจบนะครับ ขอบคุณมากครับ .............................The end............................. ไรท์เป็นนักเขียนมือใหม่ฝากเนื้อฝากตัว ด้วยนะคะทุกคน เกิดมีข้อผิดพลาดตรงไหนไรทืก็ขอโทษด้วยนะคะ ชนันญภัค เขียน

มีจริงๆ แต่ดูเหมือนจะใช้งานไม่ได้เพราะเครื่องรับสัญญาณพังไปแล้ว “เฮ้อ ทำไมคุณบอลไม่จัดการเรื่องพวกนี้ให้เสร็จก่อนมานะ” เธอจำต้องเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาน้ำดื่มดับกระหาย และดับอารมณ์โมโหที่ปะทุขึ้นเรื่อยๆ

ใกล้รุ้งไม่ตอบในคำถามของเขา เธอเกลียดและรังเกียจเหลือเกิน แต่ก็เกลียดตัวเองด้วยที่ต้องเผลอร้องครางออกมา แถมยังแอ่นเด้งตอบสนอง เธอเกลียดที่ตอนนี้ตัวเองควบคุมตัวเองไม่ได้ ความเจ็บปวดรวดร้าวในตอนแรกมันได้หายไปแล้ว มันไม่เหลือให้เจ็บแค้น แต่มันมีความรู้สึกราวกระแสไฟฟ้าช็อ ตร่างที่ไหลเวียนไปทั่วร่างยามเอวหนาของคนสารเลวกระแทกจ้วงลึกอัดแน่นในท้อง “อ่า...ไม่ตอบไม่เป็นไร อ่า...เด็กน้อย อ่า...แน่นเสียว อืม...เสียวเหลือเกิน ความสุขใกล้เข้ามาแล้ว โอว์...แน่น” พั่บ! พั่บ! พั่บ!

ฉันกำUSBในกระเป๋าแน่นแล้วเปิดปากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เฮ่อซือเหยียน การตายของพ่อนายไม่เกี่ยวกับฉัน นายเชื่อไหม?” เขาก้มหน้าลง เงียบอยู่นาน ฉันยิ้มออกมา ความเงียบได้แสดงคำตอบของเขาแล้ว ฉันไม่ลังเลอีกต่อไป นำUSBส่งให้เขา “ถ้านายพบว่านายเกลียดคนผิด และทำร้ายคนผิด นายจะทำยัง ไง?”

เขาบอก “มีสิ” ฉันยืนยัน “ฉันขอโทษที่การกระทำของฉันในตอนนั้นทำให้คุณเสียผู้หญิงที่ดีคนหนึ่งไป รวมถึงชีวิตที่คุณสองคนวางแผนไว้ ฉันเสียใจที่ความหมกมุ่นของฉันเกือบจะทำลายคุณ ฉันเสียใจที่ทำให้คุณกับเอมม่าต้องแยกจากกัน และฉันเสียใจที่ไม่เคยเข้าใจความเจ็บปวดของคุณที่ต้องสูญเ สียเธอไป”