ندم Novels & Stories

อาการเหมือนคนอกหักแต่บอกเมียไม่ได้มันมีอยู่จริง สมองตอนนี้ไม่ได้คิดตามที่พิมพ์รดาต่อว่า แต่กับคิดว่าเทียนหอมจะไปไหน เขาไม่อยากให้เธอไป จังหวะที่เท้าของมาร์คัสกำลังก้าวขึ้นบันไดบ้าน พิมพ์รดาก็ต้องหลุดคำนั้นออกมา เพราะเธอก็หมดความอดทนเหมือนกัน "มาร์ หากคุณยังเป็นแบบนี้อยู่ พิมพ์ว่างานแต่เรายกเลิกเถอะค่ะ พิมพ์อยู่กับคนที่มีใจให้คนอื่นไม่ได้หรอก"

คำถามท้ายประโยคของนับสิบทำให้พุฒิตาตอบไม่ได้ เพราะตัวเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกยังไงกับอามาร์กันแน่ และตอนนี้ก็หนึ่งเดือนกว่าแล้วที่อีกฝ่ายหายไปจากชีวิตของตนเอง “ตาไม่รู้ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะพี่นับสิบ ตาเองก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้”

s All the sweetness of the last three years together an illusion? "You don't think, I really have a crush on you? " Shen Yi gracefully stood up, took a side of the paper wiped just touched Su Mo's fingertips, as if touched by something dirty, extremely disgusted expression. Su Mo even tears have forgotten to flow, like a puppet standing still in place. "A woman like you has no brain in her head, as if all I have to do is put my hands on my head, and I don't know how many women are going to climb into my bed, and where do you get the confidence that I have special feelings for you? " The original, all of everything, is she self-love it? "then why are you bothering me? " In her mind's eye, she

เขาอ้อนวอน “ไม่ค่ะ ไม่มีทาง อาต้นกลับไปได้แล้ว ชมพูมีคนรักใหม่แล้ว” พวงชมพูโกหกทั้งน้ำตา เมธาพัฒน์เงยหน้าขึ้นมองเด็กสาวนิ่ง ความเจ็บปวด ผิดหวัง ฉายชัดในดวงตาของเขา เด็กสาวเห็นแล้วก็ใจอ่อนลงอย่างไม่น่าเชื่อ

‘เคหาสน์ในความทรงจำ นำพาผู้เป็นที่รัก หวนคืนกลับสู่ดวงใจ’ “ทำไมต้องใช้อักษรสลับเล็กใหญ่ละคะ อ่านจากที่ไกลๆ ยิ่งทำให้ที่นี่รู้สึกเศร้า” “ครับผมผิดไปแล้ว” “เอ๋ คุณเป็นคน...” “ครับผมเอง ผมไม่ได้ตั้งใจ วันนั้นผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำอะไรลงไป” เขาฝันและในความฝันมันก็เต็มไป ด้วยการรอคอย ความเจ็บปวด โหยหา และสิ้นหวัง รู้สึกตัวอีกทีหินก้อนนี้ก็มีอักษรแกะสลักแล้ว

กอบกุลบอกอย่างคนเข้าใจโลก ทำให้เอมมาลินสบายใจขึ้น “แต่เท่าที่เอมเห็น คุณลุงเป็นคนแก่ที่ดูมีความสุขมากเลยนะคะ” “กว่าจะมีวันนี้ได้ลุงก็ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกัน เคยทำผิดแบบร้ายแรงมาก่อน ซึ่งมันเป็นความผิดที่ลุงไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้ มันก็เลยทำให้ลุงมีแต่ความรู้สึกผิดอ ยู่ในใจตลอดช่วงเวลาหนึ่ง กระทั่งลุงได้มีโอกาสชดเชยความผิดของตัวเองนั่นแหละ ลุงถึงได้รู้สึกว่าความรู้สึกผิดในใจมันเบาบางลง”

พินันท์หยิบบุหรี่อีกมวนมาแทน “กูหมายถึงผู้หญิงคนนั้น ดาวนิล กูไม่ยอมยกให้มึง ถึงแม้มึงจะเป็นน้องชายคนเดียวของกูก็ตาม และถึงกูจะรู้สึกผิดกับมึงขนาดไหน ก็ปล่อยดาวไปให้มึงไม่ได้”

ตกอยู่ในห้วงความคิดของตนเอง คุณนายคาร์เตอร์ยังเศร้าอยู่มาก แต่ลึก ๆ เธอยังหวังว่าจะได้เจอลูกสาวเข้าสักวัน แม้โดยส่วนตัวแล้ว แคดมันไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับคุณนายคาร์เตอร์ แต่ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อเบลินดา เขาจะหงุดหงิด ในอกของเขาร้อน ความโกรธหลั่งไหลเข้ามาในหัว จนกระทั่ งคาเลบแน่ใจว่าคงไม่มีเรื่องใดที่เธอต้องรู้อีกก็จบบทสนทนา

“มันคือตัวเลข หรือคำ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อ่านจากข้างหน้ามาข้างหลังหรืออ่านจากข้างหลังมาข้างหน้าก็จะอ่านเหมือนกัน อย่างเช่นตัวเลข 909 คำว่า นาน นอน กนก ถ้าภาษาอังกฤษก็ dad mom pop” “มันก็เหมือนความรู้สึกของพี่ ไม่ว่าเมื่อวาน วันนี้หรือพรุ่งนี้ ความรู้สึกที่มีให้ก็ไม่เคยเปลี่ยน เหมือนกับตัวเ ลขพาลินโดรมที่ไม่ว่าจะอ่านจากข้างหน้าหรือข้างหลังมันก็อ่านได้เหมือนเดิม”

วันนี้ฉันตัดสินใจไม่เข้าเรียนหนึ่งวัน ยอมเป็นเด็กเกเรเพราะรู้สึกเฮิร์ตแบบสุดๆ เป้าหมายในวันนี้คือหาที่สงบนั่งเงียบๆ ฉันนั่งเรือมาแถวๆ ท่าน้ำกลางเมือง แต่เป็นเพราะว่าวันนี้เป็นวันธรรมดาก็เลยไม่ค่อยมีคนเยอะเท่าไหร่ ฉันนั่งถอนหายใจมองผืนน้ำที่กระเพื่อมอยู่ตลอดเวลา ร้อย วันพันปีฉันไม่เคยรู้สึกจมดิ่งขนาดนี้มาก่อน ความรู้สึกที่มีให้โซ่ ฉันไม่เคยมีให้ใคร