روايات وقصص ضمن กลับชาติมาเกิด

Pinagbabato niya ang lahat ng gamit na maabot ng kanyang kamay para lang lumayo ang mga ito sa kanya. Ayaw niyang bumalik sa ibang bansa. Bumalik lang siya sa Pilipinas dahil hindi niya kaya ang simpleng buhay doon na walang karangyaan. Kung walang suporta at pera mula sa mga Romanov, kailangan niyang paghirapan ang lahat para lang mabuhay. Ano pang ipinaglaban niya sa nakaraan kung babalik lang siya sa ganoong hirap?

pagkasabi nya nun ay binitawan nya na ko at pinanood na lamang maglakad hanggang makapasok sa hotel. Come back home?

“B-baby…” “I don’t want to stay here anymore Mommy, please, let’s go back to Canada.” ——————————————- 03-04-2024

Overtime, she accepted the fact that she was only born in this world because her mother didn't have a choice. She was ten when they came back to the Philippines. At simula noon ay hindi na silang muli bumalik ng Japan. Nang magka-edad siya ay nalaman niya ang dahilan kung bakit; Luca was involved in an illegal gambling. Tumakas ito kasama siya bago pa man mahuli at makulong. Simula noon ay nagbago ang buhay nila. They were living with her Tita Riza in a small townhouse; tumandang dalaga na lang din ito kahihintay kay Forever.

tanong din naman kaagad ni Prince. Hindi ko naman mapigilan ang matawa. Lumabas ng bansa, posible kaya iyun? Kung mangingibang bansa kami, tiyak akong baka pagbalik ko dito sa Pinas, baka tuluyan na kong itinakwil ng mga magulang ko. Kaya naman, imbes na umu-o ako, kaagad na din akong naglatag sa gusto kong mangyari.

ang tunay kong nanay. Dinala kami ni daddy sa Cambodia at doon muna nanirahan. Pinag homeschool nila ako dahil hindi naman ako pwedeng makisalamuha sa ibang bata dahil iba naman ang lenggwahe nila sa atin, sobrang laking adjustment para sa akin lalo na at sobrang bata ko pa nun. Naging maayos naman ang buhay namin, hanggang sa nagkasakit ang magulang ng mama ko sa Pilipinas kaya kinailangan niyang bumalik. Kahit na alam niya na ang peligrong kahaharapin niya sa bansang iyon ay itinuloy niya pa rin. Simula nung araw na iyon ay wala na akong narinig pa tungkol sa mama ko. Never na siyang bumalik at hindi ko manlang nalaman kung buhay pa ba siya o patay na… doon ako nag simulang mag imbestiga,

Maging masaya lang silang lahat, okay na ako roon. Handa na ako, nakapag desisyon na akong bumalik sa America. Alam kong kaya ni Blue ang sarili niya at hindi na ako natatakot na sa ikalawang pagkakataon ay itakwil ako ng mga magulang ko. Hindi ko rin naman ramdam na tanggap nila ako. Walang magulang ang kaya at gugustuhing saktan ang anak nila upang tanggapin lang ito bilang isang miyembro ng pamilya.

Flashback "Last na lang to Rydyer ah. Pagkatapos natin sa Tagaytay, wala ka ng pagkakataong lumapit pa kay Jenna. Lubus-lubusin mo na't umalis ka na sa Pilipinas at umalis ka na rin sa buhay niya. Isipin mong paglayo mo sakanya, ay para na rin sa kaligtasan niya. Alam mo yon." Tama na to. Kailanganng awatin ko na to. Isang pagkakataon na lang at babalik na rin sa lahat ang dati na parang wala lang may nangyari. "Pangako, panghuli na to. I'll travel back to France and never come back to the Philippines. Sasama ako sa pamilya ng kaibigan ko dun." Pagsisiguro niya.

AMANDA: Matapos ang ilang taon ng pagtatago sa Amerika, sa wakas ay malaya na din kaming umuwi sa Pilipinas kasama ang aking anak na si Matteo. Ang aming pag-uwi ay puno ng emosyon ang naka-angkla sa mga alaala ng aking nakaraan at mga pangarap para sa hinaharap. Hindi naging madali ang aking naging desisyon, ngunit ang pagbabalik sa sariling bayan ay tila isang panibagong simula hindi lang sakin kundi lalong lalo na para sa aking anak na unang beses na makikita ang aking pamilya.

He started sobbing. Hindi ko na namalayang umagos na rin ang mga luha ko. Umiwas ako ng tingin at kinagat ang ibaba kong labi para pigilan ang mga hikbi ko. "I-I came back . . ." I whispered, enough for him to hear. "Bumalik ako noong nalaman kong buntis ako." "Bumalik ka pero hindi mo pa rin ako pinuntahan para ipaalam ang tungkol sa kanila. Gano'n ba talaga kalaki ang galit mo sa akin para mga anak natin ang gawin mong kabayaran?"