กล้าหาญ

“กอดฉัน ซัลมาน กอดฉัน ทำให้ฉันสุขสม ลืมทุกอย่าง” คำขอของเธอคงทำให้บางอย่างในร่างกายของซัลมานขาดผึง เขาสูดลมหายใจเข้ายาว ครางกระหึ่ม กอบแก้มก้นเธอจับเขย่ากดลงมา “อ่า ซัลมาน” เธอได้ยินเขาพึมพำบางอย่าง ภาษาเก่าแก่ที่เธอไม่เข้าใจ ทว่ามันไพเราะงดงามในความรู้สึก ชีพจรเธอโลดแรงจนกระแทกชายโครง เจ็บแปลบและหอบถี่ ภายในชะง่อนถ้ำมืดสลัว ม่านน้ำตกยังกระแทกรดลงโขดหิน ดั่งเรือนร่างเธอในเวลานี้ที่โยกคลอนสั่นไหว สอดร่องรักรับท่อนลำใหญ่ ช่องสวาทหดตัวบีบรัดกระตุกจนสั่นสะท้าน ร่างทั้งร่างเธอหดเกร็ง “ซัลมาน” เธอซบหน้าหาเขา ทิ้งตัวเองให้เป็นฝ่ายถูกจับขย่ม “ขอบฟ้า” เขาสูดปากรัดร่างเธอแน่น จมตัวเองในถ้ำสวาทรัดรึง ดึงเส้นผมเธอเปิดลำคอ ปาดเรียวลิ้นเลียดุนเนื้อนิ่ม กล้ามเนื้อทุกส่วนหดเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักจนทะลักทลายภายในช่องสวาท เปล่งเสียงคำรามติดผิวเนื้อ ให้น้ำอุ่นสุขซ่านพวยพุ่งในร่องรักหยาดรินไหลทุกหยด ให้ความรู้สึกสุขสมจนซ่านกระจายไปทั่วร่างไร้การควบคุม “อืม ขอบฟ้า” เขาพ่นลมหายใจข้างซอกคอยามที่ระเบิดจุดสุดยอด หวามไหวขีดสุด ท้วมท้นทุกประสาทสัมผัส ขอบฟ้า...

องค์หญิงสิบสามหาเลี้ยงตนเองด้วยการแอบออกจากวังและวาดภาพบุรุษรูปงามและนำมาขายให้แก่บรรดาเชื้อพระวงศ์เพื่อเลี้ยงชีพ อีกทั้งองค์หญิงยังมีความลับที่พยายามปกปิดไว้ เพราะตัวเองคือธิดาพยากรณ์ด้วยเป็นสายเลือดของผู้ทำนายของตำหนักเทพ นางต้องกลายร่างเป็นสัตว์ต่าง ๆ ไม่ซ้ำกันในทุกวันพระจันทร์เต็มดวง และต้องปกปิดความลับนี้มาตั้งแต่ยังเด็กโดยที่มีเพียงท่านน้าของนางที่เป็นหัวหน้าตำหนักธิดาเทพที่รู้ความลับและคอยช่วยปกปิดเอาไว้ไม่ให้นางถูกจับ กระทั่งเมื่อแม่ทัพหยางเอ้อหลางบุรุษรูปงามหล่อเหลาองค์อาจที่มีชีวิตรอดเพียงคนเดียวของสกุลหยางกลับจากสงครามแห่งสกุลหยางกลับมา เดิมทีเขาได้รับการมาดหมายให้ต้องแต่งกับองค์หญิงใหญ่ที่หลงใหลในตัวเขา แต่เพราะเกิดเหตุพลิกผันทำให้เขากับองค์หญิงสิบสามต้องแต่งงานกัน เมื่อไม่สามารถหลีกเลี่ยง เพื่อรักษาความลับเอาไว้และไม่อยากถูกสามีจับขังเพราะคิดว่านางเป็นสัตว์ประหลาด องค์หญิงสิบสามจึงบุกไปหาเขาเพื่อให้เขายกเลิกงานแต่ง ผู้ใดจะรู้ว่าหยางเอ้อหลางผู้นี้นอกจากจะไม่ยอมยกเลิก เขายังเร่งรัดการแต่งงานและตามติดนางและพยายามจับผิดนางจนนางหวาดกลัว และต้องรีบหย่ากับเขาให้เร็วที่สุด!

เมื่อโชคชะตานำพาให้ "ภาคิน" และ "พิมพ์ดาว" บังเอิญพบกัน จากคนแปลกหน้ากลายเป็นเพื่อนสนิท ความผูกพันค่อย ๆ ก่อตัวเป็นความรัก แต่เมื่อทั้งคู่ตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน กลับพบกับความจริงที่ทำให้พิมพ์ดาวต้องหนีจากภาคินไป “น้องสาวนายคือคนที่ชั้นเกลียดที่สุด ชั้นไม่มีวันลืมสิ่งที่น้องสาวนายทำไว้กับพี่ชายชั้นหรอก!”

พระเอกเป็นทหารเขียว(กองทัพบก)นางเอกเป็นทหารชุดดำ(ทหารพราน) ทั้งคู่รู้จักกันแต่ไม่ได้สนิท มีเหตุให้ทุั้งคู่ต้องมาแต่งงานกัน ซึ่งต่างฝ่ายต่างไม่ได้รักกันแต่ต้องแต่งตามขนบธรรมเนียมเพราะได้ทำผิดต่อกัน แรก ๆ ไม่หวาน ไม่รัก อึดอัด แต่พอเริ่มจะรู้สึกดี ดันมีมือที่สามมาในคราบแฟนเก่า หลังจากนั้นก็เกิดเรื่องขึ้นมากมายทำให้มีอุปสรรคต่าง ๆ เข้ามา ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเหลือเพียงความรักที่เจ็บปวด

ไป๋ซูเหยาต้องแต่งงานการเมืองกับแม่ทัพเซี่ยหลิงเฉิน ทั้งที่นางมีความรักกับโม่อวิ๋นเจ้าเมืองอวิ๋นหนาน แต่ถูกบิดากีดกัน นางจำต้องถูกส่งไปแต่งงานยังเมืองชายแดน แม่ทัพเซี่ยไม่อาจวางใจในตัวนางได้ จวบจนเมื่อโม่อวิ๋นต้องร่วมมือกับเขาไขคดีระหว่างแคว้นเพื่อหาตัวคนบงการให้เกิดสงคราม หวังคิดยึดห้าดินแดน ทำให้แม่ทัพเซี่ยหลิงเฉินกับโม่อวิ๋นศัตรูหัวใจต้องหันมาจับมือกันต่อต้านศัตรู ระหว่างความรักหนึ่งที่นางมีสัญญารัก กับ อีกผู้หนึ่งที่นางจำต้องร่วมชีวิต นางจึงเลือกศักดิ์ศรีมากกว่าความสุขส่วนตัว สุดท้ายสงครามยังต้องเกิด พวกเขาต้องละทิ้งความรู้สึกเพื่อปวงประชา จุดจบจะเป็นเช่นไรร่วมฝ่าฟันไปกับพวกเขาได้ ใน บุปผาพิทักษ์แผ่นดิน

แม่ทัพหนุ่มหนิงเฟยอวี้ถึงคราวต้องแต่งภรรยา สะใภ้ที่ท่านแม่ของเขาเลือกมานั้นเห็นว่าเป็นสตรีที่เหมาะสมจะเป็นภรรยาและมารดาที่ดีในอนาคต เป็นคุณหนูในห้องหอผู้เพียบพร้อม แต่ไฉนเมื่อแต่งไป (แค่คืนเข้าหอก็รู้) แล้วกับรู้สึกว่าคำว่าเรียบร้อยอ่อนหวานนั้นช่างห่างไกลจากนางยิ่งนัก ที่เหมาะกับนางควรจะเป็นซุกซนทะเล้นซะมากกว่า คำว่าเรียบร้อยอ่อนหวานนั้นช่างห่างไกลนัก แต่ความขี้อ่อนขี้ประจบกับทำได้ดีทีเดียว

เสี่ยวหลิงนักเขียนนิยายที่เพิ่งจะเขียนเรื่องใหม่ได้ไม่กี่ตอนต้องมาตายเพราะพักผ่อนน้อย อดหลับอดนอน เพื่อจะเขียนนิยายเรื่องใหม่ ไม่ใช่บ้าพลังหรอกนะ แต่เธอเป็นคนมีค่าอย่างไรละ ค่ารถ ค้าบ้าน ค่ากิน ยังไม่รวมต้องส่งให้กับทางบ้าน แถมเธอยังส่งเสียน้องเรียนอีกด้วย เมื่อตายแล้วคนเราต้องลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเธอถึงเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองล่ะ ใช่แล้ว!! เสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในนิยายที่เขียนของตัวเองที่เพิ่งเขียนได้ไม่กี่ตอน แล้วแบบนี้เนื้อเรื่องยังเป็นไปอย่างที่เธอวางไว้หรือเปล่า หลี่เหมย นางร้ายในนิยาย เดิมทีเธอมีนิสัยหยิ่งยโสขี้อิจฉาและชอบกลั่นแกล้งสหายตนเอง (นางเอกในนิยาย) แต่เมื่อเสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอไม่อยากมีชะตาเหมือนเนื้อเรื่องที่วางไว้จึงเปลี่ยนตัวเองใหม่ แต่ไม่ทิ้งนิสัยเดิมที่กล้าได้กล้าเสีย ไม่ยอมคน จะร้ายเฉพาะกับคนที่ร้ายกับเธอเท่านั้น!!

เพราะชาติก่อนนางแย่งชิงคนรักของน้องสาวทำให้รู้ว่าที่จริงนางก็แค่ติดกับดักความรักโง่งม วันที่นางปวดใจจนตายจึงได้ย้อนกลับมาก่อนเลือกเจ้าบ่าวอีกครา หนนี้นางจะขอเป็นเพียงฮูหยินท่านโหวน้อยขาพิการผู้นั้นเอง

เมื่อพิริษานักเคมีสุดฉลาดต้องตายแล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างคุณหนูใหญ่มู่ผู้อาภัพที่เพิ่งโดนวางยาตาย และน้องชายกำลังจะถูกขายด้วยฝีมือมารดาเลี้ยงภรรยาคนใหม่ของบิดา เมื่อข้ากับน้องอยู่ ดี ๆ ไม่ได้ก็อย่าสุขสบายกันเลย

ในวันที่สวี่ซินรู้ตัวว่าย้อนเวลากลับมาในอดีตเมื่อชาติที่แล้วอีกครั้ง เรื่องราวต่าง ๆ ที่เลวร้าย สามีที่ตายเพราะตนเอง และมารดาที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี ต่อไปนี้จะไม่ปล่อยให้คนที่รักนางต้องตายอีก