ขี้อิจฉา/ขี้หึง

เธอ เกลียดเด็กที่สุด โดยเฉพาะเด็กนิสัยเสียแบบเขา "ฮันเตอร์" -- ฮันเตอร์ -- หล่อ รวย (เอา)แต่ใจเก่ง -- พระพาย -- สวย เก่ง เกลียดเด็กที่สุด --- "ฉันเป็นพี่นายนะ!" "พี่น้องท้องชนกันน่ะเหรอ" "เด็กปากเสีย!" "รู้ได้ไงเคยลองแล้วเหรอ ทำไมผมจำไม่ได้ล่ะลองอีกสักทีก็คงไม่เสียหายหรอกมั้ง" "อื้อ!~ ฮันเตอร์!" --- "ฉันไม่ชอบเด็ก" "โตพอจะเป็นผัวเธอได้แล้ว ทบทวนหน่อยไหม" "นี่! นายมันเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย" "เอาเก่งด้วยนะเผื่อลืม"

คนนึงที่รักมาโดยตลอดแต่ไม่อาจบอกใครได้...ส่วนอีกคนที่ไม่ได้รักและไม่มีทางรัก~จนความสัมพันธ์เริ่มเดินไปถึงจุดเลวร้ายทุกนาที

“ถ้าเจ็บตรงไหนบอกผมนะครับ” หมอดนัยสอดนิ้วมือ 2 นิ้วเข้าไป “ค่ะ...อื้มมม คุณหมอขา อื้อ ๆ ” “เจ็บหรือครับ” คุณหมอตกใจที่เธอร้องครางแบบนั้น “เสียวมากเลย..อื้ม ๆ ลึกอีกสิคะ คุณหมอขา”

งานวิวาห์ไม่ปรารถนาทำให้เขาเหมือนตายทั้งเป็น แต่พอนานวันหัวใจเจ้ากรรมกลับพยศรักเจ้าสาวที่แสนเกลียดชังจนหมดหัวใจ “ทำไมฉันต้องห่วงตัวเองด้วย เธอต่างหากที่ต้องห่วงตัวเอง” “ฉันเองไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เพราะฉันรับมือพวกคุณได้ทุกรูปแบบ ฉันหน้าหนาหน้าทนเหมือนกับที่พวกคุณต่อว่าฉัน ฉันจึงคิดว่า คุณน่าจะห่วงตัวคุณเองมากกว่าค่ะ เรื่องที่คุณวาดหวังไว้มันจะไม่สำเร็จ คุณหวานก็จะเป็นแม่สายบัวรอเก้อ ไม่มีทางมายืนแทนตำแหน่งของฉัน ส่วนคุณก็ต้องทนอึดอัดตายอยู่กับฉัน ผูกมัดตัวเองด้วยทะเบียนสมรสที่ฉันไม่มีวันเซ็นชื่อลงในใบหย่าให้” น้ำเสียงเธอนิ่งเรียบ แต่เฉือนหัวใจคนฟัง เขารู้ดีว่าศรัญญามีความอดทนมากแค่ไหน มิเช่นนั้นคงไม่มายืนเถียงเขาฉอดๆ อย่างนี้ “แต่ฉันคิดว่า ไม่…” เขาเอ่ยเสียงหนัก เน้นในคำสุดท้าย “อีกไม่นานฉันจะต้องสมหวัง เป็นเธอซะเองที่ผิดหวัง ผิดหวังในทุกเรื่องที่เธอคิดไว้ เรื่องต้าร์ ฉันขอสั่งเธอว่า ให้อยู่ห่างๆ เพื่อนฉันไว้ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนฉันตกต่ำคว้าเธอมาเป็นเมีย แค่เธอเป็นเมียฉันก็เต็มกลืนจะแย่ ชีวิตฉันวิบัติก็เพราะเธอ”

เขาคือศัลยแพทย์มือหนึ่งที่เป็นที่หมายปองของพยาบาลและแม้กระทั่งหมอด้วยกัน ภีมวัชเย็นชาต่อทุกคนที่เข้าใกล้ แม้แต่ณัชชาหมอสูตินารีที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่มหาวิทยาลัย เขาไม่สามารถรักใครได้เพราะมีรักแรกในใจที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ จนกระทั่งเธอปรากฏตัวในฐานะคู่หมั้น อิงลดาเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ

“ดิ้นอีกสิ ยิ่งเจ้าดิ้นมากเท่าใด มันก็ยิ่งกระตุ้นให้ข้าอยากรังแกเจ้า พระสนมที่รัก ข้าอยากรู้ว่าคืนนี้เจ้าจะทนรับมือข้าได้นานเท่าใด มาเถอะ เสียเวลามามากพอแล้ว” สวัสดีจ้าทุกคน มาแล้วๆ ท่านอ๋องคนที 2 ของนิยายชุด "สี่ยอดบุรุษแห่งต้าเฉิน" มาแล้วจ้า ท่านอ๋อง "เฟิ่งจื่อหลิง" เป็นท่านอ๋องแต่งตั้งโดยฮ่องเต้นะคะ พระเอกเป็นแม่ทัพใหญ่สกุลเฟิ่งมาก่อนค่ะ "หยางหลินเย่" บุตรสาวแม่ทัพหยาง หนึ่งในสามยอดแม่ทัพที่เก่งที่สุดในใต้หล้า สลับตัวกับองค์หญิงเพื่อมาอภิเษกกับอ๋องเฟิ่ง เพื่อ......มาฆ่าท่านอ๋องค่ะ แต่ๆ.....ฆ่าทำไมนั้น.....ต้องตามไปอ่านกันนะคะ ....

สองสิ่งที่ภีมค้นพบหลังแต่งงาน หนึ่ง เมียเขาน่าจับกินวันละหลายเวลา สอง เขาหึงโหด ภารกิจเรือล่มในหนองจนเป็นทองแผ่นเดียวกันของสองตระกูลประสบความสำเร็จอย่างงดงาม เมื่อ ภีม นักธุรกิจสตาร์ทอัพไฟแรงผู้เพียบพร้อมจรดปลายผมแถมหล่อจนร้องขอชีวิต ยอมถอดเขี้ยวเล็บเข้าพิธีแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนสนิทแม่ ด้วยเหตุผลที่ว่า ‘สะดวกดี’ แม้ชายหนุ่มจะเชื่อในความรักแต่ความเหมาะสมกลับจับต้องได้มากกว่า อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของภีมเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ “แม่ว่าดี ภีมก็ว่าดีครับ” นลิน น้องนุชสุดท้อง เจ้าของดวงหน้าหวานซึ้ง กิริยามารยาทแช่มช้อยนิ่มนวลที่ใครเห็นเป็นต้องหลงรัก เป็นเหตุให้บิดามารดาและพี่ชายทั้งสองคอยทำตัวเป็นจงอางหวงไข่อยู่ไม่ห่าง ครั้นเห็นว่าคนใกล้ตาอย่าง ภีม เพียบพร้อมทั้งคุณสมบัติและรูปสมบัติเหมาะสมจะดูแลแม่ไข่ในหินของบ้าน จึงตอบรับซูเปอร์ดีลนี้ด้วยความพึงพอใจ แต่หารู้ไม่ว่ากำลังป้อนอ้อยเข้าปากภีม...

“เมื่อโลกมันไม่ได้ใจดีกับฉันแล้วทำไมฉันจะต้องใจดีกับคนทั้งโลกด้วย ในเมื่อคนเราอยู่ได้ด้วยข้อตกลงก็แค่ใช้มันเพื่ออยู่ร่วมกันมันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอคะ…. ที่รัก” “คุณหมอมีคนรักหรือยังคะ” “คุณอัยเรศ นี่เป็นคำถามครั้งที่สี่ที่คุณถามผมแล้ว คุณต้องการอะไรกันแน่” “แต่คุณหมอยังไม่เคยตอบอัยย์เลยนี่คะ” จากหมอเจ้าของไข้ สู่เงื่อนไขที่เธอเสนอให้เขาจนยากที่จะปฎิเสธ ดังนั้นบทบาทของ "คู่รักปลอม ๆ" ของทั้งคู่จึงได้เริ่มขึ้น

ความรักของ "ณิชชา" และ "ชลาสินธุ์" จะลงเอยอย่างไร เมื่อ... เรื่องราวความรักของพวกเขา “ไม่ได้เริ่มจากรัก” เราสามารถรักใครเพียงเพราะ เขาเหมือนคนที่เรารักที่สุดในชีวิตได้ จริงหรือ? พบคำตอบที่...กว่าจะได้คำตอบ ก็ต้องผ่านบททดสอบมากมาย

นางเคยเป็นดั่งดอกบัวขาว บริสุทธิ์ผุดผ่องมองแล้วสบายตา แต่เขาและน้องสาวต่างมารดาของนางกลับมาแต้มหมึกดำลงบนบัวขาวดอกนี้ คุณหนูเยว่เหลียน นางเปรียบดั่งดอกบัวขาว งดงามใสสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่อง รอยยิ้มของนางกระจ่างใส ไม่ว่าผู้ใดอยู่ใกล้นางก็สบายใจ ฮูหยินตระกูลเยว่และตระกูลตงเป็นสหายรักกันเติบโตเคียงข้างกันมาตั้งแต่เยาว์วัย เมื่อเยว่ฮูหยินคลอดบุตรสาวออกมา จึงถูกจับหมั้นหมายกับคุณชายรองของตระกูลตงทันที แต่เยว่ฮูหยินก็บุญน้อยเสียเหลือเกิน ไม่สามารถเฝ้ามองบุตรสาวผู้งดงามเติบใหญ่ได้ เยว่ฮูหยินจมน้ำเสียชีวิตเมื่อเยว่เหลียนอายุเพียงห้าปี