ขี้อิจฉา/ขี้หึง Novels & Stories

“น้อยใจนะเนี่ย ไม่หึงเลย” “ถ้าคิดว่าการออกไปกินข้าวกับคนอื่น มันจะทำให้ฉันหึง เธอคงคิดผิด” ปากบอกไม่หึงแต่ในใจหึงฉิบหาย….

พูดเน้นย้ำอีกครั้งอย่างชัดถ้อยชัดคำใส่ “นี่พี่หึงน้องสาวตัวเองเหรอ” “ไม่ได้หึง” “ก็แสดงว่าหวงก้าง” “ไม่ได้หวงก้าง”

เธอยอมรับว่าอิจฉาจืออี้ อิจฉาที่อีกฝ่ายเกิดมาก็มีทุกอย่าง อิจฉาที่ไม่ต้องดิ้นรน อิจฉาที่แม้แต่ผู้ชายของเธอ ยังต้องไปคอยดูแลเอาใจใส่ อิจฉาที่จืออี้ไม่เคยต้องรู้สึกว่าการถูกกลั่นแกล้งมันเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าการถูกเรียกว่าคนไร้ค่าเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าการต้องก้มหน้าเพราะไม่มีสิท� �ิ์แม้แต่จะโกรธมันทรมานเพียงใด เธอไม่ได้อยากเป็นคนใจร้าย เธอแค่ไม่อยากแพ้ อยากมีครอบครัว อยากมีลูกกับเย่หาน และสร้างครอบครัวไปด้วยกัน

"คบกับกูแล้ว กูขี้หึง ขี้หวงมาก บางครั้งก็งี่เง่าไม่มีเหตุผล มึงอาจรับไม่ได้" "ทำไมจะรับไม่ได้ มึงขี้หึงกูก็ขี้หึงกว่า มึงขี้หวงกูก็ขี้หวงกว่า งี่เง่าไร้เหตุผลน่ะไม่ต้องพูดถึง กูเป็นมากกว่ามึงด้วยซ้ำ"

สีหราชและนลินญาอยากจะมองบนใส่อริสา อาการออกขนาดนี้ยังจะปากไม่ตรงกับใจอยู่อีก ปวดหัวกับยัยคนนี้จริง ๆ ถ้านี่คือไม่สนใจ ไม่หึง ไม่ได้รอแล้วถ้ายอมรับว่าหึงอาการจะไม่หนักกว่านี้เลยเหรอ? ไอ้ไม่หึงแบบนี้แปลว่าหึงมาก ๆ ต่างหากล่ะ