ขี้อิจฉา/ขี้หึง Novels & Stories

"อะไรนะคะ" "คุณทำให้ผมอิจฉาน้ำเชื้อของตัวเองอยู่นะ อิจฉาที่คุณอยากได้มันมากกว่าอยากได้ตัวผม อิจฉาที่มันมีค่ามากกว่าหัวใจดวงนี้ที่มันพร้อมเปิดรับใครสักคนเข้ามาจนเต็มหัวใจ" -----

"คบกับกูแล้ว กูขี้หึง ขี้หวงมาก บางครั้งก็งี่เง่าไม่มีเหตุผล มึงอาจรับไม่ได้" "ทำไมจะรับไม่ได้ มึงขี้หึงกูก็ขี้หึงกว่า มึงขี้หวงกูก็ขี้หวงกว่า งี่เง่าไร้เหตุผลน่ะไม่ต้องพูดถึง กูเป็นมากกว่ามึงด้วยซ้ำ"

เจสพูดอย่างหมั่นไส้ ซึ่งเขาก็รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ แต่แค่หมั่นไส้นะ ไม่ได้อะไรมากไปกว่านี้จริง ๆ สาบานเลยเอ้า " หนูหึงแด๊ดหรอครับ " เจสที่ได้ยินก็อยากจะกรี๊ดออกมา เจ้าบ้านี่ไปโยงกับความหึงได้ไงกัน " ใครหึง ผมไม่ได้หึงคุณซักหน่อย ผมแค่บอกว่าผมไม่ชอบคนมั่วและใช ้ของร่วมกับใคร "

"อ่อคงจะเอาไว้ใช้กับยัยมินนี่สินะเห็นเปิดประตูรถให้นั่งด้วยนี่" "ทำไม หึงเหรอ" "บ้าฉันจะไปหึงนายทำไม" "อ้าวใครจะไปรู้เห็นพูดน้ำเสียงอิจฉาพี่มินนี่อย่างงั้นแล่ะ" "ฉันจะไปอิจฉายัยนั่นทำไมหึ"

พูดเน้นย้ำอีกครั้งอย่างชัดถ้อยชัดคำใส่ “นี่พี่หึงน้องสาวตัวเองเหรอ” “ไม่ได้หึง” “ก็แสดงว่าหวงก้าง” “ไม่ได้หวงก้าง”

"ทำไม..อิจฉาเหรอ...ถ้าอิจฉามากก็ไปนอนดิ้นตายในที่ของตัวเองโน่น อย่ามาระรานคนอื่น "หึ..ฉันเป็นคนพูดรู้เรื่องพอ ไม่จำเป็นต้องไปอิจฉาเธอ แต่ที่มาเตือนเพราะสงสาร "หมายความว่ายังไง