ขี้อิจฉา/ขี้หึง Novels & Stories

[1] 倾心(qīng xīn) [2] หึงหวง

“ฉันว่าหนูเอมคงเหนื่อยและเครียดจัดจริงๆ นั่นแหละ ถึงทำได้เหมือนหึงฉันจนขนาดนี้” หึง! หึงก็แสดงว่ารัก ไม่ใช่สักหน่อย เธอไม่ได้รักไม่ได้ชอบคนเอาแต่ใจอย่างตาหมีขาวนี่หรอกนะ

เขาก็มองธรรมดาเจอคนดูดีคนสวยหน่อยเป็นใครก็มองรึเปล่า ขนาดฉันไปเดินห้างเจอผู้หญิงสวย ๆ ฉันยังมองเลย “ขี้หึง” “ก็หึงสิเมียทั้งคน ต่อให้ขี้เหล่ก็หึงเพราะเป็นเมีย แต่นี่ดันสวยแล้วก็สวยมากจะไม่ให้พี่หึงก็เกินไปแล้วจูน”

เฉินฉวนพูดอย่างสงสัย "ฮึ่ม! ที่ตัวเองไม่มีความสามารถก็ช่างเถอะ กลับชอบอิจฉาคนอื่น น่าขยะแขยงจริง ๆ" เย่เหลยกอดอก ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอเกลียดผู้ชายใจแคบแบบนี้ที่สุดเลย

"คุณหึงผมเหรอ" "ฉันเหมือนหึงหรือไง" "เหมือน" "ฉันจะบ้าตายกับคุณ หน้าแบบคุณฉันจะหึงทำไม" "ตามผมทุกฝีก้าวแบบนี้ไม่เรียกหึงหวงแล้วจะเรียกอะไรล่ะ"

อาการอิจฉาขั้นสุด ฟู่จิ้นหานสะดุ้งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเบา ๆ “ผมไม่ได้ปวดใจแทนเธอหรอก แต่เหมือนว่าคุณจะหึงแล้วนะ”

รอให้ถึงรถก่อนเถอะแม่จะจับหอมสักฟอดสองฟอดโทษฐานที่ทำตัวน่ารักเกินไปอะวันนี้ หึงเกินเบอร์มากจ้ะพ่อหน้านี่พร้อมบวกมากจนเอยนึกกลัว อุ้ย!! เขิน ผู้ชายหึงแปลว่าผู้ชายชอบแหละใช่ไหมคะนี่ไม่ได้หลงตัวเองน้าภาพมันฟ้อง อิอิ ขออนุญาตบิดตัวม้วนด้วยความเขินแป๊บ

“แบบนั้นจะรู้ได้ไงว่าตัวเองขี้หึง” “นั่นสิเนอะ เดี๋ยววันไหนรู้สึกไม่พอใจใครก็น่าจะหมายความว่าหึงเองนั่นแหละ”

ไห่ถงพูดไม่ออก “ฉันไม่ได้อิจฉา ไม่เหมือนคุณ เป็นคนขี้ใจน้อย ขี้หึงโดยไม่มีเหตุผล เคยบอกว่าไม่เคยหึง และไม่รู้ว่าการหึงป็นยังไง ฮาฮ่าฮ่า น่าขำจริงๆ ดูตอนนี้สิ หน้าคุณบวมทุกวันเพราะความหึงหวง” จ้านหยินโน้มตัวลงและกัดแก้มของเธอเบาๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโย น เขายอมรับ: "ฉันเป็นคนหัวแข็ง ฉันชอบคุณแต่ไม่กล้ายอมรับ ฉันหึงแทบบ้าแต่ก็ไม่ยอมรับ และยังเพราะคุณ ฉันจึงแหกกฎของตัวเองนับครั้งไม่ถ้วนและมักจะลงเอยด้วยการทำร้ายตัวเอง" “เท้าของฉันแทบจะหักเพราะความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกับตัวเอง”

“น้อยใจนะเนี่ย ไม่หึงเลย” “ถ้าคิดว่าการออกไปกินข้าวกับคนอื่น มันจะทำให้ฉันหึง เธอคงคิดผิด” ปากบอกไม่หึงแต่ในใจหึงฉิบหาย….