ขี้อิจฉา/ขี้หึง Novels & Stories

พอพี่เตอร์เดินไปอีสุเมธก็เบ้ปากใส่ฉันแล้วก็กรอกตามองบน “ขี้อิจฉา” “ก็ดูผัวมึงบ้างค่ะว่าควรอิจฉาแค่ไหน”​ มันตอบแล้วหันไปมองพี่เตอร์ตาวาว “เรียกดี ๆ อีเมธ ผัวเผออะไรแค่แฟน”

เอมิลี่ประกาศก้องด้วยความโกรธ เธอไม่เพียงแต่อิจฉาทักษะของเลย์นเท่านั้น แต่เธอยังอิจฉาความงามของเลย์นด้วย

"เหมือนคุณหึงผมเลยนะ" "บ้า! ใครหึงคุณ" "หือ? คุณหึงผมจริงด้วย" เพิ่งนึกได้ว่าอาการแบบนี้มันคืออาการหึงหวง "สำคัญตัวเองผิดไปแล้ว ฉันไม่ได้รักคุณจะไปหึงคุณทำไม"

“ไม่ใช่ไม่กล้า...แต่ไม่จำเป็นผมไม่อยากออกชื่อเขา” “คุณเกลียดเขา โดยไม่มีเหตุผลเลย คุณอิจฉาที่คุณไม่ได้เท่าเขา...คุณเป็นคนขี้อิจฉามาแต่เกิดทีเดียว” “คุณจะรู้อะไรเท่าผมเล่า มินตา...อยากรู้ไหม…”

“กูแค่หวง กูจะหึงได้ยังไง....กูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการหึงคืออะไร กูก็หวงคนของกูเป็นปกติปะวะแต่พอกูเบื่อก็เลิกสนใจ เดิมๆ” “แล้วกับริลเบื่อหรือยัง” “ไม่รู้สิ บางทีกูก็เบื่อที่จะต้องตามหวงตามห้ามไม่ให้ไปอ่อยคนอื่นมันเหนื่อย” “ชัดเจน….” “อะไรชัดเจน?”

หึง หึงหรือ...คนที่มีความรู้สึกนี้จะต้องมีความรัก และเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักหรือมีใจให้อยู่ใกล้หญิงหรือชายอื่น ความหึงก็จะเกิดขึ้นในใจอย่างเช่นเธอตอนนี้เป็นต้น นั่นหมายความไลลามีใจให้ฟรานเซสโก้ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่ามีใจให้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือว่าตอนที่เขา ป้อยอคำหวาน ตอนที่เขาชอบพูดจาเกี้ยวพาราศี หรือตอนที่เขาขโมยจูบ ไลลาไม่แจ้งชัดในคำตอบ แล้วตอนนี้ก็ไม่อยากรู้ด้วยว่าคิดอย่างไร สิ่งที่อยากทำตอนนี้คือ ไปจากตรงนี้มากกว่า

“พวกขี้อิจฉายังไงล่ะ พวกขี้อิจฉาที่เห็นคนอื่นได้ดีกว่าไม่ได้ ก็จะดิ้น ๆ ๆ เหมือนพวกไส้เดือนโดนน้ำร้อนลวก” “เป็นนางบำเรอให้พวกเศรษฐีกระเป๋าหนักน่ะเหรอที่ได้ดี อีโธ่เอ๊ย!”

"อิจฉาๆๆๆ" "ตาร้อนไปหมดแล้วเนี่ย" "น้องอยากได้อย่างนี้ หาได้ที่ไหนคะ"

ดวงตากลมกดดันจับผิดทำให้เขานึกเอ็นดู อดยกมือขึ้นหยิกแก้มนุ่มเบาๆ อย่างหักห้ามตัวเองไว้ไม่ได้ "หึงผมเหรอ" "อึก!" เจ็บนะ! "พี่เป็นคนขี้หึงเหมือนกันนะเนี่ย ผมก็ขี้หึงนะเวลาหึงผมจะคุมตัวเองไม่ได้ยิ่งเป็นคนที่รักมากผมก็ยิ่งไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เหมือนวันนั้น เพราะงั ้นอย่าทำให้ผมหึงอีกเพราะผมจะไม่จบที่เดินหนีเหมือนวันนั้นอีกแน่"

คนขี้งอนชะงักมือที่พยายามขืนไว้และสะบัดแรงเริ่มหยุดทันที “เดี๋ยวนะ นี่มึงหึงกูเหรอ" “เปล่า..มึงอย่ามั่ว หึงก็เชี้ยแล้ว!! ” “หึง?” “ไมใช่” “ไอ้ว่านมึงหึงกู”