คืนดีมารักเหมือนเดิม นิยาย & เรื่องราว

“รักเหมือนกันค่ะ” ทั้งสองบอกรักกันในความมืดพร้อมกับกอดกันแน่น ตอนนี้ชีวิตของพวกเขามันสมบูรณ์แล้ว เมื่อมีทั้งพ่อแม่และลูก แต่บทบาทการชีวิตยังคงดำเนินต่อไป แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจอมบาปคลังแสงก็ยังจะคงรักเธอตลอดไป เขายิ้มในความมืดแล้วลูบแผ่นหลังเนียนของคนที่หลับไปแล้ว แล ะตอนนี้เขาเองก็จะหลับแล้วเหมือนกัน

เธอค้อน “อาบด้วยกันเหมือนวันนั้นไหม” “มะเหงกสิ คุณก็รู้ว่าวันนั้นจบยังไง” “ก็จบที่คุณต้องอาบน้ำแล้วอาบน้ำอีกไง” ชายหนุ่มล้อแล้วยิ้มเขิน แววตาของเขาวิบวับเหมือนหนุ่มน้อยแสนนุบนิบที่เธอคุ้นตา

สองมันเป็นยังไงไหนเล่า? “เป็นเหมือนเดิม” ‘เหมือนเดิม?’ “เหมือนเดิมมากเกินไป” ‘แบบที่ว่า…’ “แบบที่แรด แบบที่หวง แบบที่ทำอะไรให้คนอื่นคิดไปไกลเหมือนเมื่อก่อน”

“ไม่ว่าเจ้าจะเอาแต่ใจแค่ไหน ข้าก็รักเจ้าเหมือนเดิมและรักมากขึ้นในทุกวัน” นางยิ้มกริ่มแล้วพูดออกไปว่า “งั้นคืนนี้ท่านก็ทำให้ข้ามีความสุขที่สุดเลยนะเพค่ะ” “ได้...ยอดรักของข้า”

"อย่าทำเฉยชาแบบนี้ได้ไหม ฉันอยากให้เธอกลับมาเป็นสปายของฉันคนเดิม" "แล้วนายล่ะฉาย นายคือตะวันฉายคนเดิมของฉันหรือเปล่า ในขณะที่นายเรียกร้องคำว่าเหมือนเดิมจากฉัน นายบอกฉันหน่อยสิ ว่านายยังเหมือนเดิมกับฉันอยู่ไหม" "ฉันรักเธอคนเดียว"

ยินดีอยู่ลึกๆ ยินดีที่สามีในอนาคตของฉัน ชอบฉันมากมายขนาดนี้ จนกระทั่งถึงช่วงเช้ามืด ฉันยังคงนอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่บนเตียง

"คุณไม่เคยเปลี่ยนเลยนะคะ" "ใช่ผมไม่เคยเปลี่ยนเลย เคยรักคุณยังไงวันนี้มันก็ยังเหมือนเดิม อย่าหนีผมไปอีกนะครับ"

“ก็เหมือนเดิม” “เหมือนเดิมตรงไหน ไหนบอกพี่มาสิว่าตัวเองเหมือนเดิมยังไง” “อย่าจุ้นจ้านน่า ฉันอยู่กับเด็กนั่นก็ปวดหัวพอแล้ว” “ถามจริง ปวดประหัวหรือว่าปวดหัวใจกันแน่”

เดมี่รู้ดีว่ามันไม่ใช่ประโยคคำถามแต่มันคือประโยคร้องขอจากบุรินทร์ เขากำลังอ้อนวอนให้เธอตอบกลับมาว่าทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม “ฉันรู้เธอรักฉัน เธอยังรักฉัน เราสองคนยังรักกันเหมือนเดิม” ใช้ปลายจมูกคลอเคลียไปตามใบหน้าของคนตัวเล็กเบาๆ หอมสูดดมกลิ่นที่โหยหาซ้ำๆ จนเ ธอเบือนหน้าหันหนี

ทำเหมือนว่ารักฉัน ตอแหลให้ใครดู ฉันจำได้ทุกอย่าง เมื่อคืนเขาทำร้ายจิตใจฉันยังไงบ้าง ถ้อยคำร้ายกาจ วาจาหยาบคายเหมือนคมมีดที่กรีดลึกลงในใจฉัน ฉันรักเขา พอเจอแบบนั้นยิ่งปวดใจ เสียใจมาก มากจนรู้สึกอยากตัดใจ เรื่องราวมันถึงขั้นนี้จะให้ฉันกลับไปเป็นเหมือนเดิมน่ะเลิกหวัง เข าได้ฉันแล้วเกิดรู้สึกเสียดายอะไรก็แล้วแต่