คุณชายแสนขี้เกียจก็แค่อยากกลับใจ Novels & Stories

ขนมตอบเสียงเรียบเหมือนไม่มีอะไร ทั้งที่เหตุผลในใจเธอมันมากกว่านั้น ฝุ่นจะได้เป็นอิสระไง...อยากทำอะไรก็ได้ อยากกลับไปหาใคร ก็คงทำได้โดยไม่ต้องลำบากใจ ไต้ฝุ่นขมวดคิ้วหนักอย่างไม่เข้าใจ

"พี่กล้าใจร้ายกับฉันเหรอ" "ฉันอยากจะกลับบ้านแล้วค่ะ" ยอมรับว่ารู้สึกน้อยใจมาก แต่ถ้าเธอไม่นั่งรถกลับกับเขาก็ไม่รู้ว่าจะกลับยังไง "เธอไม่โกรธบ้างเลยหรือไง คงอยากรวยทางลัดจนตัวสั่นล่ะสิ"

ผิดปกติแค่ไหน อาจูก็ยังส่ายหน้ายิก ตอบโดยไม่หยุดคิด “ข้าเพียงอยากกลับออกไปเท่านั้น!” ข้อเสนอนี้น่าสนใจ แต่ต้องขออภัย...ข้า ไม่ ไว้ ใจ เจ้า! “ไม่อยากเก่งกาจเหนือผู้ใดรึ” มันเอ่ย น้ำเสียงฟังดูล่อลวงเต็มที่

ครามลองเสนอไอเดีย "ไม่! ขี้เกียจ กูอยากกลับไปนอนแล้ว" "อาการไหนวะ มึงเนี่ยนะจะขอผ่าน" "กูก็ไม่ได้ขี้เงี่ยนขนาดนั้น เว้นบ้างไม่ตายห่าหรอก"

"เอ่อคือวันนี้ผมไม่เข้าครับขี้เกียจยังไงไม่รู้อยากทำงานอยู่ที่บ้านมากกว่า" "ไม่อยากไปทำงานหรือว่าอยากรอเจอคนที่กำลังกลับมาจากฝรั่งเศสกันแน่น๊าาาา"

"ผม..อยากเลิกเป็นเมียเสี่ย จะไม่ขอเอาอะไรออกไปจากบ้านนี้ จะคืนให้ทุกอย่างทุกบาทขอแค่อย่างเดียวผมขอแค่มีชีวิตกลับออกไป.." เจตนาชัดถ้อยชัดคำเอ่ยออกมาหมดเปลือกไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองของสมองแต่ออกมาจากความรู้สึกราวกับให้ใจกับใครสักคนไปแล้ว..ไม่มีเหลือ "ยังเมาอยู่สินะ?"

อยากได้ยัยขี้อ้อนคนเดิมกลับมาว่ะ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่ทำตัวเลวเห็นแก่ตัวแบบนั้น แล้วก็จะไม่มีทางทำให้ยัยนี่ต้องเสียน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ถ้าผมคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นตอนนี้ผมคงเป็นผู้ชายที่โคตรมีความสุขเลย “ไอ้พวกผู้ชายเฮงซวย!” มิลานละเมอขึ้นมา เป็นไรวะเมาแล้วล ะเมอแบบนี้บ่อย ๆ รึไง

“ไอ้หมีมึงเบา ๆ หน่อย คินน์มันเป็นหมอดื่มหนักไม่ได้ มา ๆ ดื่มกัน” “มิ้นท์ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว” “แกจะรีบไปไหนงานพึ่งเริ่มไม่นาน กลับตอนนี้น่าเกลียด”

ฉันเบื่อหน่ายเต็มทนแล้วที่จะต้องพูดถึงเรื่องซ้ำ ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันจะต้องทำยังไงให้เธอแตกฉานได้เสียทีว่าฉันไม่ได้สนใจในตัวโรแวนอีกแล้ว? ชายคนนั้นดีแต่จะทำให้ฉันปวดหัวเท่านั้น ฉันจะต้องการให้เขากลับมาทำไม?

เหอะอยากจะบ้าตาย ทำไมเขาหน้ามึนได้ถึงขนาดนี้ “....” เฮ้ออ แล้วฉันก็เปลี่ยนเรื่องถามเขาออกไป “จะกลับกันตอนไหนคะ หนูอยากกลับแล้ว” อยากกลับจริงๆนะเบื่อที่จะอยู่กันแบบสองต่อสองกับคนนิสัยไม่ดีแล้ว