ฉลาด Novels & Stories

เป็นเพื่อนเล่นกันมาสิบปี อยากลองเล่นเพื่อนดูสักที “ฉันจะเอาเธอทุกคืน”

เป็นนักเขียนอยู่ดีๆ ตื่นมาอีกทีดันกลายเป็นนางร้ายที่ต้องตายตอนกลางเรื่องเสียได้ วายป่วงจริงๆเลยชีวิตฉัน!

“ลงไปในอ่างก่อนดีไหมคะ” เจ้าหล่อนเสนอแต่ชายหนุ่มหันกลับไปมองในอ่างที่ยังไม่มีน้ำสักหยด “แต่ผมยังไม่ได้เปิดน้ำให้เต็มอ่างเลยนะโรส” “ไม่เป็นไรค่ะ...แบบนี้ล่ะ เราจะได้สนุกกันเต็มที่” แม่เจ้า...หล่อนบอกว่าสนุกเต็มที่ พอได้ยินแบบนั้นธีรัฐก็รีบทำตามทันทีด้วยการค่อย ๆ ขยับตัวลงไปนั่งในอ่างจากุชชี่หินอ่อน เขานั่งพิงกับขอบอ่างและยืดขาตรง สักพักรสรินก็ตามลงไป ท่าทางหล่อนจะไม่ใช่เล่น ธีรัฐคิดในใจว่ารสรินเร่าร้อนและมีลีลายั่วยวนทำให้เขาปั่นป่วนไปหมด หล่อนไม่ได้นั่งลงในอ่างกับเขา แต่กลับยืนโดยที่ขาทั้งสองคร่อมตัวเขา ธีรัฐเงยหน้ามองและยิ้มมีนัย “จะทำอะไรให้ผมตื่นเต้นอีกล่ะ พยาบาลแสนสวยของผม”

‘ให้ลูกเจี๊ยบอยู่ในมือคุณอานะคะ ไม่ว่าคุณอา จะบีบหรือจะคลาย ลูกเจี๊ยบก็ยินดี’ จิณณ์ จิตติกรณรงค์ (จิ๋ว) หนุ่มโสดในฝันที่สาวๆ ใฝ่หา ด้วยรูปลักษณ์หล่อร้าย ไม่ต่างจากเสือคอยขย้ำเหยื่อ สาวสวยหลากวงการจึงพร้อมกดบัตรคิวอยากเป็น ‘ลูกไก่ในกำมือ’ ของจิณณ์กันทั้งนั้น มนตกานต์ ฤทธาอภินันท์(ลูกเจี๊ยบ) แอบรัก 'อาจิ๋ว' ตั้งแต่เริ่มเป็นสาว ปรุงแต่งตัวเองให้เป็นในสิ่งที่ ‘อาจิ๋ว’ ชอบ ทำทุกทางให้ได้ใกล้ชิด เขาชอบสาวสวย เปรี้ยวอมหวาน เซ็กซี่เล็กๆ น่ารักหน่อยๆ เธอจะเป็นทั้งหมดเพื่อมัดอาจิ๋วให้อยู่มือ เมื่อแผนลงล็อก มนตกานต์ก็พร้อมลุย!! จิณณ์ปวดหนึบเมื่อถูกหลานสาวนอกไส้ยั่วทุกวัน ใครจะคิดว่า #ลูกเจี๊ยบ ตัวอ้วนป้อม ฟันจอบ ใส่แว่นหนา ตัดผมหน้าม้า จะกลายเป็นสาวสะพรั่ง ถูกสเป็กเขาสุดๆ ขนาดนี้ และสัดส่วนสะท้านใจชายโฉด ก็ส่งผลให้ด้านมืดของเขาปะทุ “โอม... สมภารต้องไม่กินไก่วัด แต่ถ้าไก่มันน่าฟัดจะทำไง” โอ้ย!! ยิ่งคิดสมองเขาจะระเบิด โอย...

นิยายรักจีนโบราณ เรท NC25+ ไป๋หลินเอ๋อร์ : ลูกสาวชาวนา ปลอมตัวเข้ามาในสำนักคุ้มภัยเสวี่ยจง ในฐานะ ยิ่งตี้ เพื่อตามหาชายคนรัก โจวหมิงเจ๋อ : เจ้าสำนักคุ้มภัยเสวี่ยจง รูปงามดั่งเทพ แต่เย็นชา โหดร้าย บิดาของโจวจางหมิ่น ไป๋หลินเอ๋อร์ ลอบเข้ามายังสำนักคุ้มภัยเสวี่ยจงในฐานะยิ่งตี้ สินสอดของเจ้าสาวมอบให้เจ้าบ่าว บุตรชายคนโตของตระกูลโจว เพื่อสืบหาคนรักที่ถูกจับตัวไว้ ทว่าโจวหมิงเจ๋อ เจ้าสำนักผู้เย็นชา ปีศาจร้ายในคราบมนุษย์ บุรุษชั่วข้าสังหารคนรักนางต่อหน้า ประทับตราบนหัวไหล่ กรีดเลือดร่วมสาบาน เป็นตายพรากจาก ผูกสัญญาสองเรา อยู่ร่วมใช้ชีวิตคู่กันนิจนิรันดร์ หากต้องการหนีจากอสูรร้าย มีเพียงความตายเท่านั้น ทว่า...ตระกูลโจวมีความลับซุกซ่อนไว้ นางจะทำเช่นไรเมื่อได้รับรู้บางสิ่ง ปีศาจตนนี้อาจไม่ใช่ปีศาจสำหรับนางอีกต่อไป?

จ้าวชิงเฟิงคือองค์ชายปลายแถวของแคว้นเป่ย ที่ถูกส่งมาเป็นเครื่องบรรณาการชิ้นหนึ่งแก่แคว้นหนาน ถูกเหยียดหยามให้เป็นแค่อนุชายาของชินอ๋องผู้ทรงอำนาจ แม้จะเป็นชายก็ยังไม่วายถูกริษยา กลั้นแกล้งต่างๆนานา เคราะห์ซ้ำกรรมซัดยังถูกใส่ร้ายว่าคบชู้ ต้องโทษโบยยี่สิบไม้ และไม้ที่ยี่สิบนั้นผู้โบยจงใจฟาดใส่ศีรษะของเขา กะให้ถึง ต า ย!

เมื่อ "เกียรติยศ" กลายเป็น "มลทิน" และ "ความรัก" กลายเป็น "การหักหลัง" รินลดา สารวัตรสาวสายสืบตัวตึงแห่งสืบนครบาล ผู้มีภาพลักษณ์ดุดันภายใต้หมวกแก๊ปและหน้ากากพรางตัว ต้องเผชิญกับมรสุมชีวิตครั้งใหญ่ เมื่อปู่ของเธอซึ่งเป็นอดีตอธิบดีผู้ตงฉิน เสียชีวิตกะทันหันด้วยสภาวะหัวใจล้มเหลวระหว่างถูกดำเนินคดีทุจริตย้อนหลัง ท่ามกลางเสียงตราหน้าจากสังคม รินลดาถูก ดนัย แฟนหนุ่มไฮโซถอนหมั้นอย่างไม่ใยดีเพียงเพื่อรักษาภาพลักษณ์ธุรกิจ ทิ้งให้เธอต้องกอบกู้ชื่อเสียงตระกูลเพียงลำพัง

“อยากได้ฉันเป็นผัวจนตัวสั่นสินะ” คนอื่นอาจจะมองเธอแล้วดูน่ารัก เเต่สำหรับฉันมีแต่ความน่ารำคาญ ❌ไม่นอกกาย❌ไม่นอกใจ เฮียเดย์&น้องคณิน

"ถ้าคุณไม่อยากประลองงั้นเรามาจัดนัดกระชับมิตรกันดูไหม""สมองของคุณคงคิดได้แค่เรื่องเดียวนี่สินะ ถ้างั้นวันนี้เราคงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ""แต่ผมคิดว่าสมองของเราก็ไม่ต่างกันหรอก ดูแค่สายตาคุณที่มอง.." ดวงตาคมคู่นั้นมองต่ำลงไปดูอวัยวะส่วนที่เขาภูมิใจมากที่สุดในร่างกาย และเธอก็ดันเผลอมองตามสายตาเขาไปอีกจนได้"มันก็แค่ดักแด้ที่เพิ่งออกจากฝักดูคุณจะภูมิใจจังเลยนะ"หมดกันความภูมิใจของกูดักแด้ที่เพิ่งออกจากฝักงั้นเหรอ! ปากเก่งแบบนี้จัดให้สักดอกดีไหมขี้คร้านจะมาขอร้องกูให้จัดอีกน่ะสิ"ถอยออกไปนะ!" เห็นว่าอีกฝ่ายเดินตรงเข้ามาเธอก็รีบหันไปเคาะประตูห้องเสียงดังเพื่อให้คนด้านนอกเปิด "กรี๊ดดด" ทรงอัปสรสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่สัมผัสกับสะโพกของเธอหญิงสาวหลับตาลงแล้วกลั้นหายใจหันกลับมาก่อนจะยกเข่าขึ้นสูงเพื่อที่จะกำจัดจุดอ่อนของอีกฝ่าย"กรี๊ดด ปล่อยนะ!" แต่ขาของเธอถูกมือหนาจับล็อกไว้ในท่ายก "ไอ้เลวปล่อยฉัน!" เธอสวมใส่กระโปรงเลยทำอะไรไม่สะดวก แถมตอนนี้ขาที่ยกขึ้นมาเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับล็อกไว้ในท่าเดิม

บนลานดาดฟ้าของเรือ Lalina Marine Heaven ลมยามเย็นกรรโชกแรงจนได้ยินเสียงลมพัดอื้ออึงในหู ทุกคนที่อยู่บนนั้นล้วนเป็นเจ้าหน้าที่และพนักงานบนเรือ สายตาทุกคู่จ้องไปที่เครื่องบินเล็กที่กำลังลงจอด จากนั้นไม่นานเมื่อประตูเปิดออกปรากฏร่างสูงที่ก้าวลงจากเครื่องบินขนาดสี่ที่นั่ง เขาใส่แว่นที่มองเผินๆ เหมือนผู้คงแก่เรียนหรือนักวิชาการ สวมเสื้อสูทเบลเซอร์สีดำแบบกึ่งทางการกับกางเกงสีเดียวกัน เสื้อตัวในเป็นเชิ้ตแขนยาวสีขาวเดินเข้าลิฟต์ที่ผู้ช่วยเปิดรอไว้แล้วอย่างเร่งรีบ “เรื่องที่สั่งไว้เรียบร้อยไหม” ชายหนุ่มขยับแว่นที่สวมพร้อมกับถามเลขากึ่งผู้ช่วย ด้านหลังของเขาเป็นผู้ติดตามอีกสองคนซึ่งทุกคนเป็นชายหนุ่มสวมสูทสีเข้มแบบเดียวกันหมด “ครับคุณจอม ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ค่ำนี้คุณณพิชย์กับคุณอรัญจะมาถึงส่วนสัญญาพร้อมเซ็นแล้ว” จิรกรพยักหน้ารับรู้ “แล้วคุณโรมมาหรือยัง” เขาถามถึงชายหนุ่มอีกคนที่ถือว่าเป็นเพื่อนตั้งแต่วัยเด็ก คบหากันมานานพอๆ กับณพิชย์และอรัญ “มาแล้วครับ มากับญาติคนที่ว่าจะขอฝากให้ฝึกงานบนเรือ ผมนัดให้คุณโรมกับคุณมาพบกันก่อนเวลาอาหารค่ำคืนนี้แล้วครับ” พัศกรรายงานอย่างคล่องแคล่ว เจ้านายหนุ่มพยักหน้าอย่างพอใจ