ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม Novels & Stories

แต่ถึงแม้เหตุการณ์เลวร้ายมันจะไม่เกิดขึ้น แต่คิดว่าเรื่องราวและเหตุการณ์หลักของตัวละครหลักต่อไปนี้คงยังเกิดขึ้นไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาก และเธอคิดว่าถ้าหากไม่มีนางร้ายเข้าไปแทรกแซง จากนิยายดราม่าปวดตับคงจะกลายเป็นนิยายรักธรรมดาได้ "เมื่อยเป็นบ้า" เธอเลิกคิดเรื่องอื่น พร้อมใช้กำปั้นทุบขาเบา ๆ เพราะตั้งแต่เข้ามาอยู่ในร่างนี้เธอก็ไม่ได้ใส่ส้นสูงหรือแต่งตัวไปไหนอย่างที่เจ้าของร่างทำเป็นประจำ อีกอย่างชีวิตของเธอในอีกโลก เธอไม่ได้ใส่ส้นสูงแบบนี้ ตอนนี้เลยรู้สึกไม่ชิน

พีระดาตื่นขึ้นมาในร่างของสาวน้อยมู่ฟ่านปิงแบบงงๆแต่ทว่าตอนนี้ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมกำลังหลั่งไหลเข้ามาที่หัวเธอเหมือนสายน้ำเชี่ยวแรง เจ้าของร่างถูกเพื่อนในหมู่บ้านเดียวกันหลอกมาดูหนังกลางแปลงที่มาฉายในหมู่บ้าน เพื่อนสาวคนนั้นยื่นน้ำบางอย่างให้ดื่ม เจ้าของร่างจึงดื่ม ด้วยความไม่รู้แล้วทุกอย่างก็มืดลง ตื่นมาอีกทีก็ตกเป็นเมียของคู่หมั้นของเพื่อนที่ชวนตัวเธอมาดูหนังเมื่อคืนนี้

เป็นครั้งแรกที่ฉันหันไปมองเขาเอง วางสายตาไว้ที่ถุงลูกชิ้นที่วางอยู่ข้างเขา “ฉันคงไม่สามารถบังคับให้เธอเชื่อได้ แค่อยากบอกให้รู้ว่านี่คือตัวตนที่แท้จริงของฉัน แต่งตัวสบายๆ เดินเที่ยวชิวๆ ได้เจอคนมากหน้าหลายตา หลากหลายอาชีพ ได้ช่วยเหลือคนอื่น นี่ล่ะชีวิตมนุษย์ที่ฉันต้อง

สามคำนี้ทำให้น้ำตาของเด็กชายหยุดไหล ลงอย่างงงงันก่อนเงยหน้ามองคนเป็นพี่เพื่อให้แน่ใจว่าคนตรงหน้ายังเป็นพี่สาวผู้เจ้าอารมณ์เอาแต่ใจของตนหรือเป็นคนอื่นปลอมตัวมา บ้าไปแล้วใครจะอยากมาปลอมตัวเป็นคุณหนูนายอำเภอยากจนกัน เขาคิดพลางสะบัดหน้าไปมาไล่ความคิด “ต่อไปนี้ข้าให้สัญ ญาว่าจะกลับตัวเป็นคนใหม่ เจ้าอาจไม่เชื่อแต่ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นเอง” คนเป็นพี่วางมือขาวราวหยกลงบนศีรษะเล็กของคนเป็นน้องอย่างอ่อนโยน

บุคคลทั้งหมดที่เป็นต้นเหตุของชีวิตอันแสนอัปยศของมารดา การปลอมตัวเป็นแค่สตรีตัวเล็กๆ ตำแหน่งไร้ค่าไร้ตัวตนอย่างนั้นเป็นเรื่องที่พึงกระทำ น้ำนิ่งๆ ย่อมต้องไหลอยู่ลึกๆ

ตัวเองเป็นแค่ลูกจ้าง ทำเพื่อเจ้านายจนต้องขึ้นโรงขึ้นศาล ไม่คุ้มเลย! คนที่ปลอมตัวเป็นญาติและผู้ป่วยเหล่านั้น ยิ่งกลายเป็นสัตว์ปีกกระจัดกระจายทันที กลัวว่าจะได้รับผลกระทบ ในขณะนี้ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว

กล่าวไว้มิผิดเลยแม้แต่น้อย เพียงเปลี่ยนชุด ก็ประหนึ่งแปรเปลี่ยนทั้งสรรพชีวิต พลิกจากหญิงอ่อนแอ… กลายเป็นราชินีในเงามืด เพียงแต่ว่า… ผมทรงนี้… หลินเยว่ซินขมวดคิ้วเล็กน้อย ผมยาวแบบสมัยโบราณนี้

เมื่อต้องบอกเล่าเรื่องราวอันเลวร้ายในอดีตความรู้สึกเจ็บปวดในใจก็ตีตื้นขึ้นมาในอกจนเซียวหลีรู้สึกหายใจติดขัด ก้อนสะอื้นอุดกั้นอยู่กลางลำคอจนต้องหยุดพักไปชั่วขณะ "เพื่อไม่ให้ถูกผู้อื่นจับได้ ท่านหมอเซียวจึงปลอมแปลงฐานะของข้าเป็นบุตรสาวของเขาและพาข้าออกจากเมืองหลว ง กลับบ้านเดิมของเขา" เซียวหลีช่อนดวงตาที่แดงก่ำเงยหน้าขึ้นสบตาหลิ่งฟางเซียน

คนที่รู้จักทางหนีทีไล่ของบ้านถ้าไม่ใช่คนในเเบบมันเเละที่มันเลือกปลอมตัวเป็นฉันคงเพราะมันรู้จักฉันดีกว่าใครเเต่โทษทีชีวิตสุขสบายของมันได้จบลงเเล้ว " กะ เเก! " " จุ๊ๆ ไม่เอาสิคะ อย่าเกรี้ยวกราดสิเธอเป็นฉันอยู่ไม่ใช่เหรอจ๊ะ เป็นฉันเธอต้องสดใส.. อ่อนหวาน.. ไม่พูดคำหยาบเเ ละไม่ร่านเธอไม่รู้เหรอ หืม.. เเต่เเหม.. ก็อย่างว่าเเหละเนอะ..ตัวปลอมมันก็เป็นได้เเค่ของปลอม! ส่วนตัวจริงยังไงก็เป็นตัวจริงอยู่วันยังค่ำ คิกๆ^^ "

ถ้าแนะนำตัวพร้อมเรื่องเฮงซวยทั้งหมดในชีวิต ชีวิตฉันคงเหมือนนางเอกในละครน้ำเน่า แต่ชีวิตฉันมันเป็นแบบนั้นจริงๆนะ และฉันก็อยากจะป่าวประกาศให้คนทั้งโลกรู้ ถึงความจอมปลอมของคนหน้าใหญ่ใจถึงพวกคุณหญิงคุณนาย ที่ทำตัวเองดูดีตีกระบังออกงานสังคม แต่หนี้ถมแทบจะท่ว มหัว