ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม Novels & Stories

ตอนนั้นเธออ่านอย่างสนุกสนานไม่น้อย เพราะการได้เห็นเพศผู้ผู้โดดเด่นมากมายหึงหวงและแก่งแย่งกันเองเพื่อนางเอก มันสะใจไม่น้อยจริง ๆ แต่เธอไม่ได้ทะลุมาเป็นนางเอก เธอทะลุมาเป็นเจียงจือเซี่ย คุณหนูตัวปลอมผู้เป็นตัวเปรียบเทียบของนางเอก

จุดเปลี่ยน จุดแปลกใหม่ในชีวิตของผมเกิดขึ้นเมื่อผมต้องมากลายเป็นฝ่ายรับจากผู้ชายที่เพิ่งจะรู้จักกัน ตอนนั้นขอเรียกเป็นวันไนท์สแตนด์แล้วกันนะครับ ที่เรียกวันไนท์สแตนด์ก็เพราะอยากจะทดลองก่อนที่จะเริ่มมีคนรักที่เรียกว่าเพศเดียวกัน

“ข้ากลายเป็นตัวตลกให้ผู้คนหัวเราะเยาะ ข้ากลายเป็นหญิงหน้าด้านคอยวิ่งตามหึงหวงบุรุษที่เขาไม่มีใจ ข้ากลายเป็นคุณหนูใหญ่ที่ไร้ตัวตน ไร้แม้แต่คนที่พึ่งพานั่นก็เพราะข้าคือไป๋อวี้หลัน” “แต่ในตอนนี้ข้าเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่ชื่ออวี้หลันข้าจึงคิดที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออย ่างสงบสุข ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับผู้คนที่มองเพียงเปลือกพวกนั้น ข้าขอเท่านี้ไม่ได้หรือ”

"เอ่อ...ข้า" "ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าผิดไปแล้ว ข้าเป็นตัวปลอม ข้ายอมรับแล้ว วอนท่านประมุขโปรดเมตตาสักครั้ง ไว้ชีวิตข้าด้วย"

พานเยว่หลานภายหลังเมื่อกลับมาจากวัดหลิงซาน นางก็ปิดประตูเก็บตัวเงียบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ต่างออกไป เพราะนางคิดว่าถึงเวลาที่ตนต้องใช้ชีวิตให้ดีแล้ว ในเมื่ออดีตมิอาจแก้ไข นางเชื่อมั่นอย่างสุดใจว่าตนเองในชาติหน้าจักได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับบุรุษที่ตนรัก ร่างบางแปร เปลี่ยนจากหญิงสาวที่ดูระทมทุกข์ บัดนี้กลายเป็นพานเยว่หลานคนใหม่ที่มีแต่ความมั่นใจ จากนี้นางมิยินยอมให้ผู้ใดมารังแกตนเองอีก แม้แต่แม่ของสามีหรือเฉิงหรงกุ้ยเฟย

ตอนนี้ไม่ใช่เฟิงเหม่ยหลินคนเดิม ไม่ใช่สตรีใจร้ายที่ใครต่อใครล้วนชิงชัง ตอนนี้เธอมีเพื่อนแต่เธอก็ยังไม่รู้ว่าพวกนางอยากเป็นเพื่อนของเธอ หรือเพื่อนของเฟิงเหม่ยหลินคนเดิมกันแน่ “ตอนนี้ฉันเป็นใครกันแน่นะ เป็นคนที่พยายามเอาตัวรอดไปวัน ๆ ในร่างของนางร้าย หรือคนที่ค่อย ๆ กลายเป็นตัวของฉันจริงๆ ”

เด็กหนุ่มพูดยิ้มๆ ผ่อนคลายท่าทีลง เปลี่ยนมาเป็นบัณฑิตหนุ่มที่สุขุมนุ่มนวลไม่มีพิษภัยในทันที เจิ้งเฉิงฉานยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของอีกฝ่าย “เจ้าปลอมตัวเป็นพ่อค้าชื่อจ้างเกอ เพื่อมาสืบเรื่องนี้รึ”

“ข้าพาเจ้าย้อนเวลามาในอดีต ที่นี่คืองานชมบุปผา เอาละฟางเฟย เราต้องปลอมตัว” “ปลอมตัว ทำไมต้องทำแบบนั้น” ไม่ทันได้คำตอบ ซือเว่ยต้าตี้ร่ายมนต์ใส่ฟางเฟย ให้กลายเป็นสาวงามคนใหม่ในชุดสีชมพูอ่อนสวยงาม แล้วเปลี่ยนตัวเองเป็นเทพเจ้าหนุ่มที่ไม่ใช่ซือเว่ยต้าตี้

“เช่นนั้นก็มาเถอะ...แปลงกายกัน เหยาเอ๋อร์เจ้าไปหาเสื้อสตรีในหมู่บ้านที่ตัวใหญ่หน่อยมา เดี๋ยวข้าจะทำผมให้หวังชิงเยว่เอง” เขาเป็นบุรุษที่ต้องแต่งเป็นสตรีงั้นเหรอ รู้สึกกระดากอย่างไรชอบกล แต่จากนี้นั่งรถม้าไม่ได้แล้วต้องเดินเท้ากลับเมืองหลวงไปกับขบวนคาราวนพ่อค้าเร่ ดังนั้ นการปลอมเป็นหญิงง่ายต่อการหลบหลีกการตรวจสอบ

“แม่คะ ฉันปลอมตัวขนาดนี้รับรองว่าไม่มีใครรู้หรอกว่าเป็นผู้หญิง อีกอย่างให้ฉันไปคนเดียวนี่แหละค่ะดีแล้วคล่องตัวดี นางฟู่อยากจะแย้งกระนั้นเจ้าตัวก็รู้ดีว่าคงไร้ผลหากบุตรสาวได้ตัดสินใจไปแล้วและอีกอย่างในตอนนี้บุตรคนนี้ก็คล้ายกับเป็นหัวเรือใหญ่ที่ดูแลตนและเด็กน้อยอีกห ลายชีวิต