ตามใจภรรยา Novels & Stories

เขาจงใจเน้นเสียงตรงที่บอกว่าสามีภรรยากันก็เหมือนคนคนเดียวกัน ให้ได้ยินชัดเจน จงใจเน้นว่าเราเป็นสามีภรรยากัน การตอบโต้นี้ไร้ที่ติ! แต่กู้ฮว๋ายไม่ได้สะทกสะท้านเลย! ในใจไม่พอใจ แต่ใบหน้าไม่ได้แสดงออกมา เขาเองก็ไม่ได้โกรธ มาเล่นเกมกันไปจนจบดีกว่า

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้ว

สกายมองภรรยาตัวเองเเละได้ยินทุกคำอธิษฐานของเธอ อยู่ ๆ หัวใจเเกร่งก็กระตุกวูบเเละรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งอกด้านซ้ายราวกับว่าเขากำลังเห็นอกเห็นใจคนตัวเล็ก "พลุสวยจังเลย เฟรขอดูพลุอีกสักพักค่อยกลับได้ไหมคะ?" เฟรย่าเอียงคอกลับมาประสานมือขึ้นเเละส่งสายตาออดอ้อนสามี

ลลิตาเอ่ยถามถึงสารทุกข์สุขดิบเพื่อนอย่างวิตก “ไม่แล้วแหละ ช่วงนี้ก็เหมือนจะใจดีกับฉันมากขึ้นแล้ว ถ้าฉันไม่ขัดใจ” ภรรยาของนพเก้าอธิบาย และทันทีที่ได้ยินคนที่มีความวิตกก็เบาใจไม่น้อย

มือหนาจับมือภรรยามาแนบแก้ม น้ำตาไหลลงมาเป็นสายเพราะไม่อาจเก็บเอาไว้ได้ สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความรู้สึกที่คู่แฝดมีให้กัน ที่กล้าตะวันรักหนูแสนรัก ก็เพราะสงสาร หลานเพิ่งจะลืมตาดูโลกได้ไม่นาน พ่อกับแม่ ก็แยกกันไปคนละทาง “พราวสัญญาค่ะ ว่าจะรักหนูแสนให้เหมือนกับลู ก ของเรา” ความสุขของสามีคือสิ่งที่ภรรยาอยากเห็นมากที่สุด เธอพร้อมจะทำให้เขามีความสุขทุกวัน

"ท่านหมายความเช่นไร" "ตอนนี้เจ้าเป็นภรรยาข้าแล้ว ต่อให้หัวใจเจ้าจะอยู่กับผู้อื่นข้าก็ไม่ยอมปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด"

ในที่สุดไอ้เข็มเรียวๆแหลมๆอันเล็กๆที่ปักอยู่กลางอกเธอก็ถูกถอดถอนทิ้งไปเมื่อปัญหาและสิ่งที่ค้างคาใจได้รับการเคลียร์ "ฉันฝากลูกสาวฉันด้วยนะจ๊ะคุณอาคม" "ไม่ต้องเป็นห่วง ขึ้นฉ่ายเป็นเมียฉันฉันไม่ปล่อยให้เมียฉันลำบากหรอก" เขากระชับกอดภรรยาแน่น "เอ๊ะ ว่าแต่หนูก็ดูรักเ ด็กดีนะ งั้นกลับบ้านไปก็ปั๊มลูกกันเลยดีไหมจะได้ทันการณ์ไงคะ"

พลับพลึงเอี้ยวตัวไปหอมแก้มสากอย่างเอาใจ “ปลอบใจแค่นี้เองน่ะหรือพลับ ใจร้ายไม่น้อยไปกว่าอาเลยนะ” ภรรยาสาวหน้าหงิก ใจร้ายแค่นี้น่ะหรือมาก เขาใจร้ายกับเธอเยอะกว่านี้นานกว่านี้อีก

ปรินทร์เอ่ยทักทายบิดาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าตอนคุยกับมารดาอย่างเห็นได้ชัด "นี่พลอยชมพู คนรักของผมครับ" คำแนะนำที่ชัดเจนและตรงไปตรงมาทำเอาประเสริฐถึงกับชะงักไปอึดใจหนึ่ง ดวงตาที่เคยผ่อนคลายวูบไหวด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติแล้วส่ งยิ้มแห้ง ๆ กลับไปให้ลูกชาย เพราะเขารู้ดีว่านี่คือสาเหตุที่ภรรยาของเขากำลังหงุดหงิดอยู่

“ไม่ค่ะ ไหมไม่เบา” “งั้นตามใจครับคนเก่ง ไม่เบาก็ไม่เบา” วาโยไม่คิดขัดใจภรรยาของเขา เพราะตนรู้ว่าเธอกำลังรู้สึกมีความสุขมากเช่นไร ผ่านสีหน้าของเธอเวลานี้บวกกับช่องรักที่ฉ่ำแฉะขึ้นเลื่อย ๆ จนได้ยินเสียงน้ำกระฉอกดังตามจังหวะเข้าออกชัดเจน “อื้ออ อ๊ะ อ๊ะ!”