Novel & Cerita ตามใจภรรยา

สกายมองภรรยาตัวเองเเละได้ยินทุกคำอธิษฐานของเธอ อยู่ ๆ หัวใจเเกร่งก็กระตุกวูบเเละรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งอกด้านซ้ายราวกับว่าเขากำลังเห็นอกเห็นใจคนตัวเล็ก "พลุสวยจังเลย เฟรขอดูพลุอีกสักพักค่อยกลับได้ไหมคะ?" เฟรย่าเอียงคอกลับมาประสานมือขึ้นเเละส่งสายตาออดอ้อนสามี

ลลิตาเอ่ยถามถึงสารทุกข์สุขดิบเพื่อนอย่างวิตก “ไม่แล้วแหละ ช่วงนี้ก็เหมือนจะใจดีกับฉันมากขึ้นแล้ว ถ้าฉันไม่ขัดใจ” ภรรยาของนพเก้าอธิบาย และทันทีที่ได้ยินคนที่มีความวิตกก็เบาใจไม่น้อย

“อย่าพูดคำนี้ให้แม่ได้ยินเชียวนะ ถูกฟาดหัวแตกไม่รู้ด้วย พ่อไม่รู้ว่าถ้ากันต์กลับมาจะเป็นยังไง แต่กล้าเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของหนูพราว พ่ออยากให้กล้าคิดเรื่องนี้ให้ดี ๆ หนูพราวเป็นเมียของกล้านะ” “เขาไม่ได้รักผม” “ผู้หญิงน่ะ ถ้าไม่มีใจ เขาจะไม่ให้เราเข้าถึงตัวเขาได ้ง่าย ๆ หรอก พ่อว่าหนูพราวคงมีใจให้กล้านั่นแหละ แต่คงสับสน”

"ท่านหมายความเช่นไร" "ตอนนี้เจ้าเป็นภรรยาข้าแล้ว ต่อให้หัวใจเจ้าจะอยู่กับผู้อื่นข้าก็ไม่ยอมปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด"

ในที่สุดไอ้เข็มเรียวๆแหลมๆอันเล็กๆที่ปักอยู่กลางอกเธอก็ถูกถอดถอนทิ้งไปเมื่อปัญหาและสิ่งที่ค้างคาใจได้รับการเคลียร์ "ฉันฝากลูกสาวฉันด้วยนะจ๊ะคุณอาคม" "ไม่ต้องเป็นห่วง ขึ้นฉ่ายเป็นเมียฉันฉันไม่ปล่อยให้เมียฉันลำบากหรอก" เขากระชับกอดภรรยาแน่น "เอ๊ะ ว่าแต่หนูก็ดูรักเ ด็กดีนะ งั้นกลับบ้านไปก็ปั๊มลูกกันเลยดีไหมจะได้ทันการณ์ไงคะ"

พลับพลึงเอี้ยวตัวไปหอมแก้มสากอย่างเอาใจ “ปลอบใจแค่นี้เองน่ะหรือพลับ ใจร้ายไม่น้อยไปกว่าอาเลยนะ” ภรรยาสาวหน้าหงิก ใจร้ายแค่นี้น่ะหรือมาก เขาใจร้ายกับเธอเยอะกว่านี้นานกว่านี้อีก

ปรินทร์เอ่ยทักทายบิดาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าตอนคุยกับมารดาอย่างเห็นได้ชัด "นี่พลอยชมพู คนรักของผมครับ" คำแนะนำที่ชัดเจนและตรงไปตรงมาทำเอาประเสริฐถึงกับชะงักไปอึดใจหนึ่ง ดวงตาที่เคยผ่อนคลายวูบไหวด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติแล้วส่ งยิ้มแห้ง ๆ กลับไปให้ลูกชาย เพราะเขารู้ดีว่านี่คือสาเหตุที่ภรรยาของเขากำลังหงุดหงิดอยู่

“ไม่ค่ะ ไหมไม่เบา” “งั้นตามใจครับคนเก่ง ไม่เบาก็ไม่เบา” วาโยไม่คิดขัดใจภรรยาของเขา เพราะตนรู้ว่าเธอกำลังรู้สึกมีความสุขมากเช่นไร ผ่านสีหน้าของเธอเวลานี้บวกกับช่องรักที่ฉ่ำแฉะขึ้นเลื่อย ๆ จนได้ยินเสียงน้ำกระฉอกดังตามจังหวะเข้าออกชัดเจน “อื้ออ อ๊ะ อ๊ะ!”

"ผมไม่เคยดูใจกับคุณหรือว่าใครทั้งนั้น ผมมีภรรยาอยู่แล้ว แล้วผมก็รักเธอมาก" "..." หัวใจดวงน้อยของฉัตรตอนนี้เต้นแรงขึ้น พร้อมกับไม่คิดว่า เธอจะได้ยินอะไรแบบนี้ในชีวิต เหมือนคนอื่นเขาด้วย "ไม่จริง นภาไม่ยอมนะคะคุณป้า"

พอจับต้นชนปลายได้ หล่อนพูดให้ตรงประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม “ภรรยาผม อ่านใจสามีได้เก่งที่สุด ช่างประเสริฐโดยแท้” เขาทำให้หล่อนอยากขำ และสงสารตัวเองในเวลาเดียวกันที่มีคนอย่างเฉินซือหยางเป็นคู่ชีวิต