Novel & Cerita ทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ

ซิ่วหลันรีบร้องบอกแม่สามีในทันที เห็นท่าทางลนลานของอีกฝ่ายเมื่อเห็นเธอก็รู้ว่าตนคงจะแผลงฤทธิ์เอาไว้เยอะแล้ว จากสถานการณ์ตอนนี้เธอคงจะย้อนกลับมาในตอนที่แม่สามีหกล้มได้รับบาดเจ็บจนทำให้ภายหลังอีกฝ่ายกลายเป็นคนพิการ ซิ่วหลันรีบสาวเท้าเข้าไปหาแม่สามีด้วยความเป็นห่ว ง ก่อนจะค่อย ๆ ประคองอีกฝ่ายให้นอนลงเช่นเดิมเพราะไม่รู้ว่าแม่เฉินได้รับบาดเจ็บตรงส่วนไหนบ้าง หากขยับซี้ซั้วแม่สามีคงได้กลายเป็นคนพิการเช่นเดิมแน่ ซึ่งซิ่วหลันไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้นอีกเด็ดขาด

ซุนอี้" สามีข้าได้รับบาดเจ็บที่ขาทั้งสองข้าง อาจจะเดินไม่ได้ " เฉิงต้าหนิง" ท่านว่าอะไรนะ เรื่องจริงรึ " ซุนอี้" ไม่แปลกที่ท่านไม่รู้เรื่องนี้ ท่านอยู่แต่ในกรมมีหน้าที่มากมายที่ต้องทำ "

สามีห่วยแตกก็ลอยหน้าลอยตากับหญิงชู้ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซิ่งผิงกลับดีใจเสียอีกที่ไม่ได้กลับไปเหยียบบ้านตระกูลโจว ในความโชคร้ายยังมีความโชคดีเมื่อเธอทะลุมิติมาพร้อมระบบมิติ แม้จะมีภารกิจก็ตามแต่เธอไม่เกรงกลัวเพราะภารกิจที่ระบบให้มาแค่เพียงเลี้ยงดูเด็กทั้งส

เสียงไอของคนดังออกมาจากข้างในตัวบ้าน ในความทรงจำที่ได้มาใหม่ หญิงสาวคนนี้อาศัยอยู่กับสามีที่พิการหนึ่งคนและก็ไม่ค่อยสนใจสามีคนนี้เท่าไหร่ เธอเปิดประตูบ้านที่ทำจากไม้เก่าแต่ยังใช้งานได้ดีเข้าไป ก็ต้องเดินถอยหลังกลับออกมาอีกครั้ง เพราะมีกลิ่นเหม็นอับและกลิ่นเหม็นหลายส ิ่งรวมกัน ปะทะใส่หน้าเมื่อเปิดประตูบ้านเข้าไป

“ทำเป็นดุ พี่อย่ามาหลงรักหนูทีหลังก็แล้วกัน เชอะ ว่าแต่ในเมื่อพี่รู้ความลับของหนูแล้ว หนูจะพาพี่เข้าไปในมิติ หนูเองก็กลุ้มใจว่าจะเอาของออกมาได้ยังไงไม่ให้ทุกคนสงสัย” ในเมื่อรู้เรื่องแล้ว ก็เปิดเผยเรื่องมิติไปเลยก็แล้วกัน จะได้รู้ว่าชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของร่างนี้จะละโ มบหรือไม่ หากละโมบก็หาทางหนีและโบกมือลาสิคะ รออะไร ถ้าไม่ใช่ก็ช่วยกันสร้างฐานะกันต่อไป

นางเอ่ยถามอย่างแปลกใจ หลี่เฉียงเห็นสีหน้าของนางก็กระทืบเท้าอย่างไม่พอใจ “ก็เจ้ามีสามีแล้ว จะไปพูดคุยกับบุรุษอื่นได้อย่างไร”

“เซียนอวี่จะบอกว่าไอ้ คนพิการแบบนี้น่ะหรอเป็นสามีของเซียนอวี่ นี่นายน่ะ ไม่ได้มองตัวเองบ้างเลยหรอว่าไม่เหมาะสมกับผู้หญิง ถ้ารักเซียนอวี่จริงก็ควรจะปล่อยให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่าและดูแลเธอได้ดีกว่าตัวเองไม่ใช่หรือไง” “ช่างหยู! มันจะมากไปแล้วนะ ฉันกับสามีจะเป็นยังไงก็เรื่องข องพวกเรา นายอย่ามาทำเรื่องน่าอายแบบนี้กลางตลาดเลย ตัวเองก็มีลูกมีภรรยาแล้ว อย่ามายุ่งกับพวกเราเลย เราสองคนรักกันดี จะลำบากหน่อยก็ไม่เป็นไร แค่ได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขก็พอแล้ว”

ชายร่างใหญ่เงื้อดาบในมือขึ้นสูง อีกครั้ง “ไม่ ๆ หม่านซิงเจ้ารีบไปเอาเงินมาสิจะให้ข้ากลายเป็นคนพิการหรือยังไง” ผู้เป็นสามีรีบหันไปตวาดเมีย

เหตุการณ์มากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตช่วงที่มีมนสิชา มันทำให้ผมแทบบ้า เช่นเรื่องที่รู้ว่าเธอยังอยู่กับสามี. แต่แค่ผู้ชายในนาม ผมเขี่ยหมอนั่นกระเด็นได้อยู่แล้ว เพราะผมน่ะ สามีตัวจริง

'อันนี้ยังไม่ถึงครึ่งเลยนะ' 'เดี๋ยวอี้หานก็จับได้หรอก' สามีสะกิดภรรยาที่แสร้งร้องไห้จนตาแดง คะแนนการแสดงมีหนึ่งร้อยให้ร้อยยี่สิบไปเลย "อี้หานไม่รู้หรอก คุณอย่ากลัวไปหน่อยเลย" สองผัวเมียแอบกระซิบกระซาบกัน อาการป่วยของสามีที่บอกว่ารักษาไม่หายนั้นเธอแค่ใช้เป็นข้ออ้างเอา มากดดันเร่งเร้าให้บุตรชายรีบมีครอบครัวก็เท่านั้นเอง