ท่านกู้อย่าร้อนใจ ภรรยาแค่ไม่หวนกลับมาแล้ว Novels & Stories

"คุณจะมาพูดเรื่องนี้กับผมเวลานี้เนี่ยนะ" "ถ้าคุณยังไม่แบ่งใจให้กับสาวข้างบ้าน ผมขอให้คุณกลับไปหาภรรยาคุณได้ไหม"

“นี่! คุณนิดคุณไม่ต้องร้อนใจไปหรอก เดี๋ยวลูกสบายใจก็กลับมาเองนั่นแหละ”

นางเดินวนไปวนมามองสามีตั้งหัวจรดเท้าไปมาอย่างคลางแคลงใจ “อะไร มองทำไมนักหนา” นายจรัญเงยหน้ามองภรรยาที่เขาไม่เคยจะใส่ใจมานานอย่างรำคาญ “บอกมาดีกว่าว่ามีอะไร” “วันนี้คุณแม่จะกลับมาแล้ว”

จ้านหยินที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านและพบว่าภรรยาไม่อยู่ ก็แสดงสีหน้าอ่อนลงทันที เขานั่งลงบนโซฟา ปลดเนคไทแล้วพูดเบาๆ “ถึงบ้านแล้ว จะกลับมาเมื่อไหร่ล่ะ? ฉันถึงบ้านแล้ว บอกฉันด้วยว่าคุณใกล้ถึงบ้านแล้ว ฉันจะได้ลงมาช่วยคุณถือของ” ไห่ถงพูดอย่างเสียใจ "คุณกลับมาแล้วเหรอ ฉันคิด ว่าคุณจะไม่กลับมาจนกว่าจะคืนนี้หรือเช้าวันพรุ่งนี้" "คุณไม่อยากให้ฉันกลับมา?"

ซูเฉี่ยนเสวี่ยกลอกตามองบนด้วยความขุ่นเคืองใจ "งั้นก็ได้ แต่คุณต้องกลับมาเร็วๆ นะ อย่าให้เหมือนกับครั้งที่แล้ว จากไปก็ไม่มีข่าวคราวราวกับหายตัวไปอย่างไงอย่างงั้น อยากเจอคุณแต่ก็เจอไม่ได้" ในขณะนี้ ซูเฉี่ยนเสวี่ยราวกับภรรยาที่บอบบางรอสามีของตัวเองมาพะเน้าพะนอตามใจ หล ินเฟยยิ้มเล็กน้อย "มันแน่นอนอยู่แล้ว!"

มัตสยาย้อนถามด้วยสีหน้างง ๆ ระคนสงสัย “จะใครอีกล่ะ เอาแนนคืนมา และเลิกเป่าหูเธอเสียที” “เดี๋ยวนะพี่เรย์ ผมกับมัทเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านเมื่อกี้เอง และคุณแนนก็ไม่ได้มาที่นี่ด้วย” แล้วก็เป็นวาทีที่ตอบแทนคนเป็นภรรยา และเขาก็ไม่ได้โกหกด้วย

(ฉันกลับตอนไหนก็ได้) สมานยังไม่อยากคุยดีกับภรรยานัก “เอ้อ ก๊ะซั่นข่อยกลับก่อน” (อือ ถ้าอย่างนั้นฉันกลับก่อน) ทุกคนกลับไปกันหมดแล้วรวมถึงพ่อตา อำนาจจึงเดินขึ้นไปหาภรรยาบนบ้าน

ฉันได้แต่คิดในใจว่ายังจะให้ฉันไปอีกเหรอแค่นี้ฉันยังเจ็บปวดไม่พอหรือไง "ไม่ดีกว่าค่ะคุณไปกับภรรยาคุณเถอะ"ในขณะที่ฉันหันหลังกำลังจะเดินจากมาเขาก็เอ่ยขึ้น

กล่าวน้ำเสียงเยียบเย็นราวกับหงุดหงิดมาก ฟาง : เห็นสามีไม่ยอมกลับบ้าน เล่นทำให้ภรรยาอดห่วงไม่ได้นี่คะ! นึกว่าต้องมาเก็บศพกลับบ้านแล้ว!

หญิงสูงวัยเอ่ยขึ้น "ยังเลย ค้างอีกนิดหน่อย" เอ่ยโดยไม่มองหน้าภรรยา