ท่านกู้อย่าร้อนใจ ภรรยาแค่ไม่หวนกลับมาแล้ว Novels & Stories

“เวย์คิดถึงคุณค่ะ ที่รักคะ เรากลับมาดีกันนะคะ เวย์สัญญาค่ะว่าจะดูแลเอาใจใส่ที่รักอย่างดี ไม่หนีหายไปไหนอีกแล้วค่ะ” “มาพูดตอนนี้ช้าไปหน่อยไหมเวย์ กลับไปซะ ผมไม่ต้องการคุณอีกแล้วล่ะ เพราะผมมีเมียแล้ว”

“เธอไม่ใช่ภรรยาเก่า เรายังไม่เคยหย่ากัน” “แต่เธอก็ไม่กลับมา” “รู้ได้ยังไงว่าเธอจะไม่กลับมา?” ลูน่ายิ้ม “ใคร ๆ ก็พูดกัน ถ้าเธออยากจะกลับมา เธอคงกลับมานานแล้ว ถ้าเธอไม่อยากกลับมา ต่อให้คุณรอนานแค่ไหนมันก็ไม่ได้ผลหรอกค่ะ เว้นแต่ว่า...”

“หลินหร่วน กลับมาเถอะนะ! ฉันไม่ต้องการอะไรแล้ว ฉันแค่อยากให้เธอกลับมาเท่านั้น!” “เธอไม่ให้อภัยฉันก็ไม่เป็นไร แค่เธอกลับมาก็พอแล้ว กลับมาให้ฉันกอดเธอหน่อยได้ไหม…”

ภพว่าให้คนที่ยืนมองภรรยาตาละห้อย “เดี๋ยวคิดได้ก็กลับมาเองล่ะ คุณรีบพาแฟนกลับไปที่พักเถอะเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา ผมเองก็จะกลับเข้าไร่”

รามบอกกับภรรยาอย่างเอาใจ หลังจากรับประทานอาหารเช้าด้วยกันเรียบร้อยแล้ว “ไม่ต้องรีบกลับหรอกค่ะ ทำงานต่อให้สบายใจเถอะ” เพราะถึงเขากลับมา เขาก็จะไม่ได้เจอเธออยู่ดี

หานจื่อเยว่แพทย์ทหารมากความสามารถทั้งด้านการแพทย์ที่เก่งกาจจากยุคปัจจุบัน ที่ตายระหว่างติดตามทหารหน่วยรบพิเศษออกไปปฏิบัติหน้าที่ จึงทำให้วิญญาณของเธอเดินทางข้ามเวลาไปในโลกคู่ขนานยุคโบราณในราชวงศ์ต้าฉี วิญญาณของเธอได้มาเกิดใหม่ในร่างของหญิงสาวที่มีชื่อแซ่เดียวกันที่ตายเพราะถูกเหอซินอี๋น้องสาวของเหอหลิงเฟิงผลักตกแม่น้ำเพราะมีปากเสียงกัน หานจื่อเยว่ในยุคโบราณนั้นเกิดในครอบครัวชาวนามีบิดาเป็นซิ่วไฉ ซึ่งสอบไม่ผ่านจวี่เหริน หานเยี่ยนโจวได้อาศัยตำแหน่งซิ่วไฉของเขา เปิดโรงเรียนส่วนตัว สอนหนังสือให้เก็บเด็กๆในหมู่บ้านชิงซานและหมู่บ้านข้างเคียง เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูลูกๆทั้งสี่คน หานจื่อเยว่เป็นบุตรสาวคนโต และมีสัญญาหมั้นหมายกับเหอหลิงเฟิง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของหานเยี่ยนโจว หลังจากที่เหอหลิงเฟิงส

ท่านถามภรรยา "ไม่รู้เหมือนกันค่ะ พอถามท่านก็ไม่ว่าไม่มีอะไรเพียงแค่บอกให้รีบกลับแค่นั้นค่ะ" "อืมม, งั้นเรากลับกันเลยดีกว่าคุณต้องมีอะไรแน่คุณแม่ถึงโทรมาตาม" คุณภพเก็บงานและลุกขึ้นโอบเอวภรรยาเดินออกไป

ไม่ต้องมากอดเลย“ ” ไม่กอดเมียจะให้ฉันไปกอดใคร ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะได้กลับมาอยู่กับเธอแบบนี้ครั้ง“ ” นายก็อย่าทิ้งโอกาสที่ฉันให้นายแล้วกัน“

จากที่ร้อนเริ่มเย็น แค่พูดความจริงแค่นี้ ! "สมใจแล้วก็รีบกลับมานะ คิดถึง" "ครับ จะรีบกลับไปกอดแม่กับลูกนะ " "อื้อ รออยู่นะ อยู่คนเดียว ม่าม๊าก็กลับบ้านไปแล้ว " เสียงอ่อนขึ้นมาทันที แค่ผัวจะกลับมากอดก็หายโกรธละ

“ยามนี้ข้าเพียงอยากกลับไปอยู่เคียงข้างสามีของข้าเท่านั้น” ทว่ากู้เยี่ยนกลับเอาแต่จ้องมองจี้หานอีนิ่งเงียบ ริมฝีปากของเขาเม้มแน่นไม่ตอบรับคำใด