ทําฟาร์ม/ปลูกผัก/ทำสวน

ซ่งจื่อเหยียนถูกน้องสาววางแผนร้าย ในงานวันเกิดองค์หญิงหกกลับพบว่านอนกอดก่ายอยู่กับเว่ยเซียวหยาง แต่เขารังเกียจสตรี แต่งกับนางหรือฝันเฟื่องหรือไง นางจึงถูกไล่ไปอยู่จวนร้างไกลเมืองหลวงถึงห้าสิบลี้ ****************** "อ๊ายย  โอ๊ยเจ็บโอ๊ยเวรกรรมฉิบหายยังไม่ทันมีผัว  ไม่ทันได้รู้รสชาติการป๊าบๆกับผู้ชายเลย  ก็ต้องมาเบ่งลูก  อื้อเจ็บ  อ๊ะ อ๊ายยย" "คุณหนู  ท่านเบ่งอีกนิด  น้ำร้อนเตรียมแล้ว  เย่วหลีกำลังไปเอาเจ้าค่ะ  เหตุใดท่านอ๋องพระทัยร้ายนักฮือๆๆ" "พอแล้ว ไอ้อ๋องสุนัขนั่นสมควรไปตายซะ อ๊าย ข้าเจ็บจะตายเจ้าจะมารำพึงรำพันอะไรเย่วเล่อ  ออกแล้วข้าคลอดแล้ว  อ๊ะ อ๊ายยย" หลี่จื่อเหยียนคลอดบุตรชายของร่างเดิมออกมาหนึ่งคน  จากนั้นนางก็เพลียจนหลับไป

ภูดินหนุ่มหล่อรวย มาดนิ่ง บ้างาน ผู้ถูกขนานนามว่าเป็นคนไม่มีหัวใจ เพราะไม่เคยมองหญิงคนไหนเลยแม้ว่าจะมีสาวสวยน้อยใหญ่ โปรไฟล์ดีแวะเวียนมาขายขนมจีบไม่ขาดสาย แต่กลับมาตกหลุมรักหญิงสาวธรรมดา แต่มีความพิเศษบางอย่างผ่านใบหน้าและแววตาของเธอ ที่ทำให้เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ จนต้องพยายามทำทุกทางเพื่อให้เธอเข้ามาอยู่ในชีวิตตนเอง

เมื่อลูกสาวคนเล็กอย่าง ลูกหยี ต้องมาแต่งงานแทนพี่สาวที่หนีไปเพื่อหลีกเลี่ยงการแต่งงานกับ เอกณัฐ เพื่อนสนิทของพ่อที่มีอายุมากกว่าเธอถึง 20 ปี เจ้าของไร่ชาผู้เคร่งขรึม เธอไม่คิดเลยว่าชายผู้มีอดีตที่ผิดหวังจากรักครั้งเก่า คนที่ดูดุและเจ้าระเบียบจะกลับมีหัวใจที่อ่อนโยนเมื่อได้อยู่ใกล้กัน ความดื้อรั้นของเธอกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เอกณัฐเปิดใจให้กับความรักครั้งใหม่ ความผูกพันเริ่มก่อตัวท่ามกลางธรรมชาติของไร่ชาและการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกัน ชีวิตใหม่ที่เธอคิดว่าเป็นเพียงภาระกลับกลายเป็นความอบอุ่นที่ไม่เคยสัมผัส ร่วมเดินทางไปกับการเติบโตของความรักระหว่างสองหัวใจที่แตกต่างกันใน “รักร้อยใจในไร่ชา”

อันไป๋เล่อหญิงงามผู้เคยเป็นอนุตัวร้ายคนโปรดของคุณชายรองเผยกู้หยาง เมื่อถูกขับออกตระกูลเผย นางไม่ร่ำร้อง ไม่แต่งงานใหม่ กลับขอทำสวน ปลูกผัก ทำขนมขายเลี้ยงชีพ น่าขันยิ่งนัก ผู้ใดไม่รู้ว่าอันไป๋เล่อเคยชินกับความหรูหรา นางจะทนอยู่ท่ามกลางแดดลม โคลนตม และกลิ่นปุ๋ยได้สักกี่วัน? ใครต่อใครล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... "นางแค่เรียกร้องความสนใจ สร้างภาพให้ดูน่าสงสาร เพื่อเพิ่มราคาตัวเองเท่านั้นล่ะ!" “สุดท้ายก็ต้องกลับไปพึ่งบิดา... แต่งกับคหบดีสูงวัยสักคน แล้วใช้เรือนร่างเสวยสุขอย่างเคย จะไปไหนพ้น!” ใครจะเชื่อว่าสตรีผิวบางมือขาวจะมีวันยินดีปลูกผักแทนวาดรูป ชำระดินแทนร่ายรำ ใครจะเชื่อว่า... "อนุตัวร้าย" ที่เคยก่อเรื่องในจวน จะกลายเป็นหญิงชาวสวนในแปลงผักได้จริง? แต่แน่นอนผู้คนเหล่านั้นก็แค่ “เฝ้ารอ” วันที่นางจะล้มเหลว เพื่อจะได้หัวเราะสะใจยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง...

ดันกลายเป็นแมวเหมียวไปซะได้! แถมยังต้องเป็นพ่อสื่อชักนำนายหญิงตัวน้อยให้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต แต่ในเมื่อนางชอบทำอาหาร ชอบปลูกผักขนาดนี้ เช่นนั้นเขาก็จะส่งเสริมการหาเงินแบบทางอ้อมให้นางเอง

เสิ่นชีแพทย์ทหารอัจฉริยะทะลุมิติมาพร้อมกับแหวนแห่งจิตวิญญานในระหว่างที่เธอไปรักษาทหารที่ค้นพบสมบัติของชาติ ถ้าถล่มลงมาทำให้นางตาย วิญญานเข้าร่างพระชายาชินอ๋องที่ไม่เป็นที่โปรดปราน อีกทั้งมีเด็กหญิงสาม

"ขอบคุณนะครับ ที่คุณเข้ามาในชีวิตของผม" ชายหนุ่มก้มลงจูบที่เปลือกตาของหญิงสาวที่ถูกเขาโอบกอดอยู่ "ฉันต่างหากละค่ะ ที่ต้องขอบคุณ คุณเสียมากกว่า ที่วันนั้นคุณรับเราสองแม่ลูกมาอยู่ที่นี่กับคุณด้วย"

“ปู” สัตว์ตัวเล็ก ๆ สำหรับใครหลาย ๆ คน ที่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์อะไรนอกเสียจากการเป็นอาหารบนจาน แต่สำหรับเด็กชายหาดคนหนึ่ง “ปู” กลับเป็น “บทเรียนชีวิต” และยังเป็นสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ “เปลี่ยนชีวิต” ของเด็กชายหาดธรรมดาอย่างเขาไปตลอดกาล

ผมเป็นตัวของตัวเอง ไม่ได้เป็นผู้ชายของใคร แล้วอย่างคุณแพร ก็ไม่ใช่สเปกผมด้วย ดี ต่อไปนี้ ก็อย่ามายุ่งกับฉัน ชายหนุ่มที่พูดเพื่อตัดปัญหา แล้วอยากจะหยุมหัวตัวเอง ไอ้ต้นไม้ ปากดี แล้วมานั่งซึม เหมือนหมา ทีนี้จะไปง้อ คุณแพร ยังไง

ทูตสวรรค์ผิดพลาด... จับวิญญาณผิดตัว กำลังจะส่งหลินเยว่มาเกิดใหม่ในบทชีวิตรันทด เพื่อชดใช้เวรกรรมที่เจ้าตัวไม่เคยก่อ พวกเขาปิดปากนางด้วยการมอบมิติลับ พร้อมของสี่อย่างที่ใช้เอาตัวรอด หลินเยว่รู้ดี เธอไม่มีทางเอาชนะเจ้าหน้าที่ของสวรรค์ได้ การร้องเรียนไปอาจยิ่งทำให้แย่กว่าเดิม เอาเถอะ... ข้าไม่มีทางก้มหัวให้โชคชะตา ลำบากอีกกี่ชาติ ก็ไม่หวั่น เพราะข้าจะลิขิตทุกอย่างเอง!