บ้า Novels & Stories

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

ยิ้มกรุ่มกริ่มจนคนโดนถามถึงกับหน้าร้อนวูบ "บะ...บ้าหัวปีท้ายปีเลยลินไม่ไหวนะคะ ลินไม่ใช่แม่วัวนะคะ" ยกมือขึ้นตีที่แผงอกเบา ๆ

ประโยคหลังชายหนุ่มแกล้งเย้าแหย่ให้ได้ยินกันแค่สองคน “บ้า โรคจิต ในสมองคิดแต่เรื่องนี้หรือไง” “คิดแค่กับคุณคนเดียวเท่านั้นแหละ” ฝ่ามือยกขึ้นลูบหัวแล้วก้มลงจุมพิตไปที่หน้าผากด้วยความทะนุถนอม

ตุบ! กำปั้นเล็กทุบรัวๆ ลงมาที่แผงอกเขา "คนบ้า พี่เป็นบ้ารึไง กวนประสาท เกลียดที่สุด ไม่รักแล้ว"

สายฟ้าส่งเสียงครางกระเส่าออกมา ใบหน้าหล่อแลดูเหยเกทรมาน "สายฟ้าไม่ใช่โรคจิตหรอก(-/////-)" ฟึบ ๆ ๆ ๆ "พี่ครับ.....อึก! ดะ ดีเป็นบ้าเลย อ่าห์" .................................. เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์ = กำลังใจ(◕‿< ❀ )

บ้าเปล่าวะ ทำไมชาวเน็ตพวกนี้ถึงได้แต่งเรื่องมั่ว ๆ ขึ้นมากันอย่างไม่ละอายใจ

เขารู้ว่ามะลิจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะไอ้คนที่มันใช้วิธีนี้มันย่อมมีจุดประสงค์เดียว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ปล่อยให้เมียรักผจญกรรมตามลำพังไม่ได้ เขาต้องพาเมียกลับมา “และของที่มันใช้น่ะ ไม่ใช่น้ำมันพรายธรรมดา แต่เป็นน้ำมันพรายเจ็ดป่าช้าจากผีตายทั้งกลม แค่โดนไปครั้งเดียวก ็ล้างอาถรรพ์กันแทบไม่หมดอยู่แล้ว แต่หากโดนซ้ำๆ ได้กลับมาก็คือคนบ้าบอดีๆ นี่แหละ”

ฉันขมวดคิ้ว “ใครคะ” “แฟนของแฟนเก่าหวาน ดีที่ช่วยทัน สงสัยเครียดมาก ทั้งความดัน ทั้งระดับฮอร์โมน”

ชายหนุ่มบีบไหล่บางจนเธอกระตุก “คุณไปกับมาเรียสคืนนั้น รถคันนั้นที่เขานั่งไปเสียหลักพุ่งชนต้นไม้และคนขับ ก็คือคุณ!” “โอ๊ย! เบน ฉันเจ็บนะคะ”

"Bonjour, je m'appelle Bua. (สวัสดีฉันชื่อบัว) " "Oh, tu peux parler français. (โอ้!! คุณพูดฝรังเศสได้!! " " Oui je peux parler (ใช่..ฉันพูดได้) " "Entendu que tu es un docteur. Tu dois être très bon. (ได้ยินว่าคุณเป็นหมอ คุณต้องเก่งมากๆ แน่) "