Novel & Cerita บ้า

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

ยิ้มกรุ่มกริ่มจนคนโดนถามถึงกับหน้าร้อนวูบ "บะ...บ้าหัวปีท้ายปีเลยลินไม่ไหวนะคะ ลินไม่ใช่แม่วัวนะคะ" ยกมือขึ้นตีที่แผงอกเบา ๆ

เขารู้ว่ามะลิจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะไอ้คนที่มันใช้วิธีนี้มันย่อมมีจุดประสงค์เดียว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ปล่อยให้เมียรักผจญกรรมตามลำพังไม่ได้ เขาต้องพาเมียกลับมา “และของที่มันใช้น่ะ ไม่ใช่น้ำมันพรายธรรมดา แต่เป็นน้ำมันพรายเจ็ดป่าช้าจากผีตายทั้งกลม แค่โดนไปครั้งเดียวก ็ล้างอาถรรพ์กันแทบไม่หมดอยู่แล้ว แต่หากโดนซ้ำๆ ได้กลับมาก็คือคนบ้าบอดีๆ นี่แหละ”

ไอคิวเอ่ย "ไอ้บ้า!!!!!!"

ฉันขมวดคิ้ว “ใครคะ” “แฟนของแฟนเก่าหวาน ดีที่ช่วยทัน สงสัยเครียดมาก ทั้งความดัน ทั้งระดับฮอร์โมน”

“นั่นเป็นสิ่งที่คุณคิด!” เบนเหวี่ยงร่างเล็กลงบนเตียง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นขณะชี้หน้าหญิงสาวซึ่งขยับลุกขึ้นนั่ง

"Bonjour, je m'appelle Bua. (สวัสดีฉันชื่อบัว) " "Oh, tu peux parler français. (โอ้!! คุณพูดฝรังเศสได้!! " " Oui je peux parler (ใช่..ฉันพูดได้) " "Entendu que tu es un docteur. Tu dois être très bon. (ได้ยินว่าคุณเป็นหมอ คุณต้องเก่งมากๆ แน่) "

คนโรคจิต. "5555 เมียใครเนี้ย เวลาเขินน่ารักเป็นบ้า

“ยัยบ้า” “เธอเป็นบ้าเหรอ เธอมีโรคทางสมองหรือเปล่า” “เปล่า เป็นบ้าต่างหาก นี่คนไข้โรคจิตนะ” “มันก็เหมือนกันป่ะวะ มันแปลว่าเธอป่วยทางสมองไม่ใช่เหรอ”

สมัตถ์ไม่รับรู้ “เธอมันบ้า รู้ตัวหรือเปล่าว่าทำอะไรอยู่” “ฉันขอโทษจริงๆ” “เธอมันไร้สติ ไร้สมอง คิดยังไง...มาจูบฉัน เอาอะไรคิดฮะ” บ่นๆๆ อย่างหัวเสียแต่กลับนึกถึงรสหวานในโพรงปากนุ่มอุ่น