บ้า Novels & Stories

“ไอ้บ้า โรคจิต” เขาเป็นบ้าอะไรของเขาเจอหน้ากันถ้าไม่ทะเลาะกันก็จะเป็นแบบนี้ตลอด เขามีความสุขเหรอกับการได้พ่นวาจาหยาบคายใส่คนอื่น “มองหน้าทำไม หรืออยากจะเอาเดี๋ยวนี้เลย หืม..”

เขารู้ตัวว่าทำผิด เพราะความเมา และขาดสติแท้ ๆ ถึงได้เกิดปัญหาใหญ่หลวงขนาดนี้ และทางแก้ก็ดูจะไม่ง่ายดายหรืออาจไม่มีด้วยซ้ำไป “เราไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก... หงส์รับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่มีทางที่หงส์จะให้อภัยพี่เดลจำเอาไว้ด้วย อาทิตย์หน้าเราเจอกันที่อำเภอ ถ้าพี่เดล ไม่ยอมจบเรื่องนี้ง่าย ๆ หงส์จะฟ้องหย่า... และแจ้งความข้อหาล่วงละเมิดหนูนา!” เสียงที่สั่นพร่านั้นจริงจัง แฝงเร้นซุกซ่อนความเจ็บช้ำมากมายที่สื่อผ่านแววตาตรอมตรม

"ปล่อยหนูสิ" "ปล่อยตอนนี้ยังไม่ได้ ต้องเสียบก่อนสิคนดี" "พะ พูดบ้าอะไร" "ก็ปล่อยน้ำเข้าไปในตัวหนูไง" "โรคจิต!" "ไม่ชอบหรือไงมีผัวโรคจิต"

ของเธออย่างเร่งด่วน "ทุกคน..." เธอกล่าวด้วยสีหน้าที่จริงจัง "วันนี้ทีมของเราตรวจพบข้อมูลที่น่ากังวลจากวารสารการเกษตรของอังกฤษ...มีรายงานการระบาดของโรคประหลาดในวัว...ซึ่งทำให้วัวมีอาการทางประสาท...คนท้องถิ่นเรียกมันว่า โรควัวบ้า" "โรคในวัวเหรอ" เฉียนฮ่าวหรานถามอย่างสงสัย

เจ๊จูเบ้ปาก "ฉันล่ะงงจริงๆ คนบ้าสมัยนี้มันเยอะ เขียนอะไรมาก็ไม่รู้ยึกยือเต็มไปหมด ดูสิคะ... สงสัยจะจินตนาการว่าตัวเองเป็นไอน์สไตน์มั้งคะ"

คำพูดดิบเถื่อนนั้นยิ่งเร้าอารมณ์เธอ เธออ้าขาออกเกี่ยวสะโพกเขาไว้ หลับตาพริ้ม แอ่นสะโพกขึ้นรับการกระแทกอย่างดุดันของพ่อสามี เธอกำลังทะยานขึ้น พุ่งขึ้นไป สูงขึ้น สูงขึ้นอีก ​พลุนับล้านแตกกระจายอยู่ในสมองของเธอ ​เขาครางเสียงดังกระแทกกายอีกสองทีก็ดึงออก พ่นความ สุขล้นออกมา เขาอุทานเสียงแหบเมื่อเห็นมันเปรอะบนเตียง...

ำรักที่ยังรู้สึกเจ็บแปลบทุกครั้งที่ขยับตัว ปัง! เสียงถีบประตูห้องดังลั่นจนขนมสะดุ้งสุดตัว สามรุ่นพี่หมาบ้าเดินอาดๆ เข้ามาด้วยสีหน้าดุดันและยียวน คิงเดินนำหน้ามาพร้อมกับยาแก้อักเสบชนิดใช้เฉพาะที่ราคาแพงและยาระงับปวดในมือพลางวางกุญแจรถหรูลงบนโต๊ะอย่างแรงก่อนจะจ้องมองร่่างท ี่นอนสั่นอยู่นั้นด้วยสายตาแพรวพราวราวกับเจอของโปรด

ไอ้หมอบ้า “บ้า” “ทานตะวันคิดอะไร ผมหมายถึงเข้าห้องน้ำก็ไม่แสบแล้ว คิดลามกนะเรา” หมอก้องเอานิ้วมาเคาะหน้าผากฉันเบา ๆ ทีหนึ่ง

ตอนที่ [3] บ้าไปเสียแล้ว ฉีจื่อหรานลากศีรษะของหัวหน้าแม่ครัวไปจุ่มกับถาดน้ำมันที่เหมือนจะจัดเตรียมไว้ทอดบางอย่างจนเปียกชุ่ม ผมของสุ่นเย้ายามนี้จึงมีแต่ความมันเยิ้มรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนดูเหนอะหนะยิ่ง ผู้อื่นที่เห็นเหตุการณ์เห็นดังนั้นจึงไม่อาจที่จะปล่อยให้ฉีจื่อหรานกระ

"ไอ้โรคจิต แกมันเป็นไอ้โรคจิต ผู้หญิงเขาไม่เอายังจะทำตัวประสาทแดกอีก มโนนักนะไอ้บ้า ป่วยก็ไปหาหมอจ้ะ มาพร่ามอะไรอยู่ที่นี่" "เดี๋ยวก็รู้ว่าไอ้โรคจิตที่เธอพูดถึง มันจะทำให้เธอขึ้นสวรรค์ หึ"