บ้า Novels & Stories

เขาแหย่ “บ้า!” “ล้อเล่น กินเถอะ ถ้ายังไม่อิ่มสั่งมาอีกก็ได้นะ” “งั้นขอเมนูอีกนะคะ”

ฉันอึ้งมากที่เขาขอให้ฉันหอมเเก้ม สมองไปล้มฟาดพื้นตรงไหนมาถึงได้บ้าเหมือนหมาบ้าเเบบนี้ "เร็วๆ ฉันจะได้มีเเรงทำงาน" ไอ้ผัวบ้าหนิ เเต่ละวันไม่เคยมีวันไหนปกติเลยสักวัน ผีเข้าผีออกอยู่นั่นเเหละ นี่ฉันต้องเจออะไรเเบบนี้ทุกวันเลยใช่ไหม ได้เป็นโรคประสาทกันพอดี "ฉันไม่ห อม!" เรื่องอะไรที่ฉันต้องทำตามที่เขาสั่ง

ความเจ็บปวดที่ไหล่ของฉันกำเริบขึ้น แขนข้างที่ใช้ประคองตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ และใบมีดก็ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้หางตา ฉันบอกตัวเองให้ใจเย็นไว้ ฉันหลับตา รวบรวมพละกำลัง และด้วยการเคลื่อนไหวที่ฉับพลันและสิ้นหวัง ฉันพลิกตัวเธอ คว้ามีดสั้นที่ตกอยู่ แล้วพุ่งเข้าใส่เหมือนคนบ ้า

แดเนียลเอ่ยหยอกหญิงสาว "คนบ้า"ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก "ใช่ฉันจะเป็นบ้า เพราะเธอไม่สนใจนี่แหละ" "ที่ผ่านมาฉันไม่เห็นนายเป็นแบบนั้นเลย"

“นี่! โดยล้างสมองมาหรือไงฮะ ฉันไม่ได้บ้าเว้ยยย!” “นวล ฉันไม่อยู่แล้วนะ สงสัยอาการไบโพลาร์จะกำเริบอีกแล้ว” พูดจบป้าทิพย์ก็รีบเผ่นออกจากห้องอย่างไม่รอช้า “ป้า รอนวลด้วย”

กันตาแทบหยุดหายใจ เมื่อเงาสะท้อนในกระจกไม่ได้เป็นใบหน้าที่เธอคุ้นเคยมาทั้งชีวิต แต่กลับเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่มีเส้นผมยุ่งเหยิงเป็นกระจุก พันกันยุ่งจนดูไม่เป็นทรง บางปอยจับตัวแข็งกรังราวกับไม่เคยสัมผัสน้ำมานาน ปลายผมแห้งแตกกระเซอะกระเซิงเหมือนฟางที่ถูกแดดเผาจนกรอบ หญิ งสาวเบิกตากว้างแทบถลน มองภาพนั้นอย่างตกตะลึง หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก นี่เธอเข้ามาอยู่ในร่างของคนบ้าอย่างนั้นหรือ

ตอนที่ 79. “คนบ้า” หล่อนต่อว่าเขาไม่จริงจังนัก แก้มสาวแดงจัดอย่างอับอาย

"บ้า หมายถึงรู้สึกเหนื่อยค่ะ" "รู้สึกสิครับ เหนื่อยจะตายแต่เสียวมากกว่า" "ปล่อยเลย ฉันจะไปอาบน้ำ" "รอหายเหนื่อยก่อนค่อยไปอาบพร้อมกันนะ" "ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวคุณ.."

มะเหมี่ยวอดถามไม่ได้ “เป็นคนบ้า โรคจิตและสติไม่ดี ใจคอโหดร้าย ไม่มีความรับผิดชอบ” เวียงพิงค์

จองพึมพำ พิสุทธิ์อดขำไม่ได้ “ขี้อายจัง ทีแต่งหน้าทาปากยังกล้าเลย” “ก็คนในหมู่บ้าน... เขาทำกัน” “เออๆ”