บ้า นิยาย & เรื่องราว

มันทำหน้าโรคจิตเหมือนอยากจะโลมเลียผมเต็มแก่จนผมเลือดขึ้นหน้า “ฝันไปเถอะไอ้สมองเน่า” ผมด่า “ช่วยตัวเองกับทรายไปซะเถอะไม่มีใครอยากทำกับเจ้าหรอก”

บ้าไปแล้วใช่ไหมล่ะ ก่อเรื่องในเขตของตระกูลฟัลโคเน่เพราะผู้หญิงคนเดียว แต่ผมไม่สน ผมทนเสียเธอไปไม่ได้

แดเนียลเอ่ยหยอกหญิงสาว "คนบ้า"ร่างบางเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก "ใช่ฉันจะเป็นบ้า เพราะเธอไม่สนใจนี่แหละ" "ที่ผ่านมาฉันไม่เห็นนายเป็นแบบนั้นเลย"

“นี่! โดยล้างสมองมาหรือไงฮะ ฉันไม่ได้บ้าเว้ยยย!” “นวล ฉันไม่อยู่แล้วนะ สงสัยอาการไบโพลาร์จะกำเริบอีกแล้ว” พูดจบป้าทิพย์ก็รีบเผ่นออกจากห้องอย่างไม่รอช้า “ป้า รอนวลด้วย”

กันตาแทบหยุดหายใจ เมื่อเงาสะท้อนในกระจกไม่ได้เป็นใบหน้าที่เธอคุ้นเคยมาทั้งชีวิต แต่กลับเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่มีเส้นผมยุ่งเหยิงเป็นกระจุก พันกันยุ่งจนดูไม่เป็นทรง บางปอยจับตัวแข็งกรังราวกับไม่เคยสัมผัสน้ำมานาน ปลายผมแห้งแตกกระเซอะกระเซิงเหมือนฟางที่ถูกแดดเผาจนกรอบ หญิ งสาวเบิกตากว้างแทบถลน มองภาพนั้นอย่างตกตะลึง หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก นี่เธอเข้ามาอยู่ในร่างของคนบ้าอย่างนั้นหรือ

ตอนที่ 79. “คนบ้า” หล่อนต่อว่าเขาไม่จริงจังนัก แก้มสาวแดงจัดอย่างอับอาย

"บ้า หมายถึงรู้สึกเหนื่อยค่ะ" "รู้สึกสิครับ เหนื่อยจะตายแต่เสียวมากกว่า" "ปล่อยเลย ฉันจะไปอาบน้ำ" "รอหายเหนื่อยก่อนค่อยไปอาบพร้อมกันนะ" "ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวคุณ.."

เขาไม่ทำความสะอาดห้อง ไม่ทิ้งขยะ ขยะกองเต็มห้อง แมลงสาบวิ่งกันเกลื่อน เพื่อนบ้านต่างพูดว่าเขาเป็นบ้าไปแล้ว เด็กหนุ่มที่เคยมีความก้าวหน้าในอาชีพการงาน ตอนนี้หนวดเครารุงรังเหมือนคนยุคเก่า

เขาเกิดบ้าอะไรขึ้นมา? . .

"ไอ้บ้า บ้าบอขึ้นทุกวัน" "นั่นสิโรคจิตเนอะมีอารมณ์กับแข้งเมียขอเลียหน่อยน้า" "มึงเก็บกดมากนักหรือไง?" "ช่าย" "อยากเลียนักก็เลียไปเลยกูจะดื่มสาเก"