พยาบาล Novels & Stories

พยาบาลออกมาถามคนที่เดินไปมาหน้าห้อง “ไปครับ...” เขาเดินตามพยาบาลเข้ามายังห้องคลอด หลังจากล้างมือทำความสะอาดและเปลี่ยนชุดเป็นชุดของรพ.เรียบร้อยแล้ว

พยาบาลรายงาน ชายชราแทบทรงกายไม่อยู่ พยาบาลเลยพยุงไปนั่งบนเก้าอี้ มือเหี่ยวย่นยกปาดน้ำตาลวก ๆ “เกิดอะไรขึ้นครับ”

มนสิชายกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้มนวล “ขออนุญาตค่ะ ฉันเป็นพยาบาลที่คุณแจ้งว่าต้องการให้มาดูแลคนไข้ในช่วงกลางคืน”

หมอพูดด้วยความกังวล พยาบาลคนหนึ่งรีบฉีดยาบางอย่างเข้าที่เส้นเลือดของนลิน ขณะที่พยาบาลอีกคนคอยตรวจสอบเครื่องมือต่าง ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าทุกอย่างทำงานได้ถูกต้อง การทำงานร่วมกันอย่างเป็นทีมของพวกเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความตั้งใจอย่างสุดกำลัง

หญิงสาวคนนั้นยิ้มให้ฉัตรกล้าก็ยิ้มตอบและกล่าวทักทายเพราะเคยเห็นหน้ากันมาหลายครั้ง “เวรดึกเหรอครับพี่” เขารู้เธอคนนี้ทำงานเป็นพยาบาลและการออกจากห้องเวลานี้ก็คงไปทำงานเวรดึกแน่ๆ “ค่ะช่วงนี้พี่เวรดึกติดติดกันหลายคืนเลย น้องยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

"ฉันจะทำไมห๊ะ เป็นแค่พยาบาลอย่าเสือกมายุ่งเรื่องของคนไข้" "ดิฉันเป็นแค่นางพยาบาลก็จริงค่ะ แต่อย่าลืมนะคะว่าฉันผ่านการเรียนจบหลักสูตรการเป็นพยาบาลมา จึงรู้ยาตัวไหนที่สามารถทำให้คนไข้ปากหมาตายได้อย่างเจ็บปวด"น้ำเสียงเรียบนิ่งกับสายตาเย็นชาของพยาบาลสาวแสนสวยทำเอาคนอวดดีถ� �งกับหุบปากเงียบ ความเย็นจากเครื่องปรับอาการทำให้บรรยากาศในห้องพักมันช่างวังเวง ยิ่งเจอสายตาดุดันนั้นมันยิ่งทำให้หนาวสั่นไปทั้งตัวจนต้องยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว ดวงตากลมโตหันไปมองพยาบาลคนสวยด้วยความหวาดระแวง

จากคำอธิบายของเทวาทำเอาสองสาวแทบเปลี่ยนความคิดไม่ทัน พวกเธอไม่เคยรู้ว่ามีเรื่องดีๆแบบนี้เพราะที่รู้ๆคือโรงพยาบาลสาขาใหญ่ที่นี่มักจะเปิดรับแขกวีไอพีแถมยังว่าจ้างคุณหมอฝีมือระดับเทพด้วยค่าจ้างที่สูงลิบลิ่วอีก “แล้ว...เราต้องทำอะไรบ้างล่ะ...” “สนใจแล้วใช่ไหม ฮ่าฮ่า งั้นเ ดี๋ยวหมอธารไปกับพยาบาลออมนะ เธอจะช่วยอธิบายและมอบรายชื่อคนไข้ที่ต้องดูแลให้ ส่วนเธอก็ไปกับพยาบาลริน เธอเป็นพยาบาลวิชาชีพดูแลอายุรกรรมโดยเฉพาะด้วย ส่วนฉันคงต้องไปแล้ว มีผ่าตัดอีก 20 นาที”

"ไม่ต้องพูดถึงเธอหรอก" "ฉันไม่ได้นินทานะคะ ฉันเป็นพยาบาล ต้องพูดให้คนไข้ได้ผลประโยชน์มากที่สุด ถ้าคนรอบกายของคุณให้กำลังใจคุณบ้าง อาการป่วยก็จะดีขึ้นได้เร็ว" ตอนนี้หยกชักแม่น้ำทั้งห้ามารวมกันเพื่อที่จะทำให้เขาคล้อยตามให้มากที่สุด

เธอประกาศขึ้นมา พยาบาล: “เด็กปลอดภัยแล้วค่ะคุณหมอ” เสียงปรบมือดังขึ้น ทีมแพทย์และพยาบาลต่างยิ้มด้วยความดีใจ หมอหยาง ชิงโม่ ถอดหมวกและชุดผ่าตัด ใบหน้าของเธอเปื้อนยิ้ม

เธอรีบทำหน้าที่ของตนเองโดยทันทีโดยมีแววตาคมเข้มของภีรวัฒน์มองตามการกระทำ "คนไข้ยังรู้สึกเจ็บอยู่ไหมคะ" "ครับ ยังเจ็บอยู่" "ถ้าหากคนไข้ต้องการอะไรสามารถกดกริ่งเรียกพยาบาลได้เลยนะคะ"พยาบาลสาวระบายยิ้มสวยชวนให้ภีรวัฒน์เริ่มสนใจในความอ่อนหวานของเธอ แววตาคมคู่นั ้นแสดงความเจ้าเล่ห์