พระชายาเจ้าเล่ห์ดุร้ายเกินไป Novels & Stories

หัสดินทร์พร้อมบวก “เมนี่ว่าอย่าดีกว่านะคะ เขาดูป่าเถื่อนออกปานนี้ คุณไม่เห็นจำเป็นต้องไปเกลือกกลั้วด้วยเลย” “ผมไม่ได้เกลือกกลั้ว แต่กำลังจะสั่งสอนคนต่างหาก” “มาดูกันว่าใครจะสั่งสอนใคร!”

“เห็นทีข้าคงต้องทบทวนเรื่องส่งตัวเจ้ากลับไปรั่วหยางดูใหม่อีกทีเสียแล้วกระมัง เพราะดูแล้ววัยเพียงสามสิบเจ้ายังเลอะเลือนไร้สติได้ถึงเพียงนี้” คำกล่าวของจ้าวเล่อเยียนเมื่อครู่มิใช่มีเพียงฟางหรูที่สะดุ้งเฮือก ทว่าสองผู้เฒ่าด้านนอกก็ต่างเก็บอาการอันแสนละอายใจเอาไว้ไม่อยู่เช่นกัน เ

ทำไมแม่ทัพหลิ่วถึงดูละอายใจขนาดนี้? เป็นไปได้ไหมว่า… โม่เล่าส่ายหัว "เห้อ พระชายา ท่านทนทุกข์ทรมานมามากตลอดหลายปีที่ผ่านมา"

เตชินท์พูดพร้อมกับยกมือข้างขวาขึ้นมาเกาที่ท้ายทอยของตัวเอง เวลานี้เขารู้สึกอายขึ้นมานิด ๆ ธารดาราถึงกับพูดอะไรต่อไม่ออก เมื่อมองของในมือสลับกับท่าทางเขินอายของเตชินท์ แต่ก็เอาเถิด...ในเมื่อเธอเลือกคนเจ้าเล่ห์แบบนี้มาเป็นสามีแล้ว อย่างนั้นในระหว่างการเดินทาง เธอก็คงทำได้เพียงร ีบคิดหาบทลงโทษแบบจัดหนัก! เอาไว้ไปจัดการกับสามีแสนเจ้าเล่ห์ของเธอเท่านั้น

“โธ่ พระชายาถูกกระทำรุนแรงถึงเพียงนี้พวกนางยังกล้ามาก่อกวนในเวลาเช่นนี้อีก พ่อแม่สั่งสอนกันมาเช่นไรข้าทนไม่ไหวแล้ว!!" “นั่นสิ อ้างเป็นสตรีสกุลใหญ่แต่ไร้มารยาท อยากเป็นพระชายาจนตัวสั่นหน้าไม่อาย!! ไล่พวกนางไป เร็วเข้า ออกไป!!”

เอ้ย ตอนนี้ต้องเรียกว่าพระชายาแล้ว พระชายาเจ้าเล่ห์มากแผนการ เย่อหยิ่งโอหัง ใจกล้าบ้าบิ่น ไม่ว่าเรื่องเช่นใดก็ทำได้ทั้งนั้น ให้เขาคุ้มกันนาง กลัวว่าเขาคงถูกนางทรมานทุกวินาที

พระชายาหน้าแดงก่ำ “ท่านไม่ได้หมายความว่า—” องค์รัชทายาทยิ้มเจ้าเล่ห์ “หืม เจ้ามองข้าแบบนี้อีกแล้ว ถ้าข้าทนไม่ไหวขึ้นมา เจ้าห้ามโกรธข้านะ” พระชายายิ้มอย่างมีเลศนัย ขณะที่หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกขณะ...

หญิงสาวเงยขึ้นมองใบหน้าคมคายอย่างไม่อยากเชื่อหูนัก หากสายตาของเขาที่จ้องตอบกลับมาก็ยังฉายแววแน่วแน่ย้ำชัดอยู่เหมือนเดิม ความรู้สึกที่เขาบอกออกมา ถ้าอวัสดายอมรับความจริงมันก็เกิดขึ้นกับเธอด้วยเช่นเดียวกัน “พอมาอยู่เมืองของเจ้าหญิงได้ไม่นาน เจ้าชายก็โดนเจ้าหญิงแผล งฤทธิ์ใส่จนแทบกระอักอยู่หลายหน นอกจากจะเป็นจอมแสบแล้ว เจ้าหญิงยังขี้โวยวายและชอบยั่วโมโหเป็นที่สุด คอยปั่นหัวเจ้าชายแทบทุกครั้งที่เจอหน้า แถมยังดื้อด้านก็ที่หนึ่ง”