Novel & Cerita พันธะรักวิศวะร้าย

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 91 เย็นของวันเดียวกัน.. "ทะเลาะกันหรือเปล่าลูก"

เพียะ “หยุดบ้าสักทีเถอะคาเรน หยุดทำตัวทุเรศ ๆ แบบนี้ใส่ฉันได้แล้ว ทำไมนายถึงได้เข้าใจอะไรยากนักที่ฉันพูดกับนายไปทั้งหมดมันไม่ช่วยให้นายคิดได้บ้างเลยหรือไง หยุดทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉันทั้งที่นายไม่มีสิทธิ์นั้นสักทีได้ไหม เราเป็นแค่คนเอากัน เราไม่ใช่คนรักกัน ที่สำคั ญฉันไม่เคยคิดอะไรกับนาย ไม่เคยแม้จะรักนายด้วยซ้ำสักเสี้ยววิที่ฉันคิดจะจริงจังกับความสัมพันธ์บ้า ๆ นั่นก็ไม่มี“

"พี่สัญญาครับ... วิศวกรคนนี้จะเป็นฟันเฟืองที่หมุนไปพร้อมกับลินตลอดชีวิต พี่จะสร้างบ้าน สร้างครอบครัว และสร้างอาณาจักรของเราให้มั่นคงที่สุด" เตโชประคองใบหน้าหวานขึ้นมาแล้วมอบจูบที่แสนลึกซึ้งและละมุนละไมที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา จูบนี้ไม่มีความแค้น ไม่มีแผนการ มีเพียงความสัต ย์จริงที่ส่งผ่านถึงกัน ท่ามกลางเสียงหวูดรถและแสงไฟของกรุงเทพฯ ที่รายล้อม ราวกับจะร่วมเป็นพยานในความรักที่ผ่านการเจียระไนจากความตายจนกลายเป็นรักแท้ที่มั่นคงดั่งเกียร์เหล็กกล้า [การรอคอยงานมงคลที่ยิ่งใหญ่]

พายพึมพำกับความว่างเปล่า “ต่อให้มึงจะผลักไสกูด้วยกฎวิศวะบ้าบอพวกนั้นกี่ร้อยข้อ กูก็จะยังอยู่ตรงนี้... เพราะกูรักมึงไปแล้ว และกูก็จะพิสูจน์ให้เห็นว่าหัวใจของมึงน่ะ มันไม่ได้ซับซ้อนไปกว่าใจของกูเลยสักนิด”

ชื่อเรื่อง : My Engineer วิศวะรักร้ายนายจอมโหด ผู้เขียน : sunshineday13 INTRO ฉันยืนมองผู้ชายคนหนึ่งโดนแฟนปฏิเสธทั้งยังเอาผู้ชายคนใหม่มาเยาะเย้ยเขา นอกจากจะโดนนอกใจแล้วยังเจ็บใจซ้ำอีก ทำไมคนคนหนึ่งต้องโดนขนาดนี้ด้วย

แต่พี่ว้ากที่ว่าไม่ใช่แก๊งหนุ่มฮอตของสาขาวิศวกรรมอุตสาหการอย่างกลุ่มของพวกเขา เย็นนี้จึงมีเวลาว่างเพราะไม่มีนัดที่ไหน “พวกมึงอยากไปก็ไปกันดิ กูเจ็บขาอยู่ จะกลับไปนอน” นที หนุ่มวิศวะฯ ปีสาม ลูกชายเจ้าของโรงงานแปรรูปอาหารและโรงแรมชื่อดังในตัวเมือง ผู้มีเบ้าหน้าฟ้า ประทาน หล่อเหลากร้าวใจ ดวงตาคมมีเสน่ห์ สาวคนไหนเห็นก็ชื่นชอบและอยากครอบครองทั้งตัวและหัวใจ แต่ทว่าเขายังไม่เจอคนที่ถูกใจสักที ได้รีบเอ่ยปฏิเสธเพื่อนเพราะไม่สนใจ

ชื่อเรื่อง วิศวะคลั่ง (รัก) องศาเดือด พระเอก : ธาม ธีรธัช อัครานนท์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 3

“ไม่คิดให้ไปไหนอยู่แล้ว เป็นสามีแก้มแล้วไม่มีสิทธิ์ออกไปจากชีวิตนะคะ” “ต่อให้แก้มไล่พี่ก็ไม่ไปหรอก”คนทั้งสองกอดกันนั้นด้วยความรัก เขาคือครอบครัวของเธอเธอเองก็คือครอบครัวของเขาไม่มีอะไรจะมาทำลายครอบครัวของเขาได้ พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว จบ จบบริบูรณ์

ก่อนมือหนาจะจับสะโพกเล็ก กดเอ็นร้อนเข้าลึกสุด ปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปในร่องรักจนหมดทุกหยาดหยด "อ๊าสสส ซี้ดดด"ความรู้สึกที่ได้ปล่อยเข้าไปในร่องรัก ทำเขาติดใจ มันฟินกว่าการใส่ถุงยางเป็นไหน ๆ แต่ถ้าไม่ใช่กับเธอเขาคงไม่ทำ นี่เห็นว่าเธอยังบริสุทธิ์ ไม่เคยผ่านมือใคร เขาเลยไม่กลัว

"กูอยากเป็นหัวหน้าวิศวกรว่ะ แต่มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับมึงอยู่ดี" "เกี่ยวสิ ถ้ากูกับมะปรางได้แต่งงานกัน มึงไปเป็นหัวหน้าวิศวกรที่บริษัทพ่อกูได้เลย" "จริงจังสัด!!!" "เออ กูโคตรจะจริงจัง ตกลงมึงเอาไม่เอา"