Novel & Cerita พี่ไม่ได้ชอบเธอ

“...” “ไม่...พี่ไม่ได้ชอบ” ปลายจมูกปัดป่ายไปมาจนเธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว

เขาตีมึนตอบกลับไป นั่นยิ่งทำให้เธอหัวร้อนขึ้นมาทันที “ก็หนูไม่ได้ชอบพี่ แล้วพี่ก็ไม่ได้ชอบหนู เราสองคนก็ไม่ควรจะมายุ่งเกี่ยวกันอีกไม่ใช่เหรอคะ”

“งั้นจะบอกอะไรให้อย่าง เธอไม่ใช่เด็กของฉัน ไม่มีวันเป็น เพราะฉันไม่ได้มีใคร” “...” “แล้วก็นะ ฉันคิดว่าฉันชอบเธอว่ะ ไม่รู้ตอนไหนแต่ตอนนี้ฉันชอบเธอ”

“อย่าทำเหมือนเธอไม่อยาก เรื่องแบบนี้เธอน่าจะชอบไม่ใช่เหรอ” “ไม่ค่ะ ฉันไม่ชอบและไม่ชอบคุณด้วยค่ะ” “หึ แล้วฉันขอให้เธอมาชอบ?” ปัก! “กรี๊ดด อื้อเจ็บ”

"อะไร มินนี่ เราไม่ได้คบกันนะ แล้วพี่ก็ไม่ได้คบใคร อย่ามาทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของพี่ พี่ไม่ชอบ" "แต่นังนั่นมันแค่หลอกใช้พี่นะ มันไม่ได้รักพี่อย่างที่มินนี่รัก" "เธอรู้ได้ยังไง"

“อย่างี่เง่าได้ไหมทิชา!! พี่ไม่ได้โง่จนดูไม่ออกและขอร้องล่ะ...อย่ามาอ้างเหตุผลโง่ๆกับพี่แบบนี้ ยังไงพี่ก็จะไป อย่าหาเรื่องมารั้งพี่​ เพราะไม่ว่ายังไงพี่ก็ไม่มีวันอยู่กับเธอ​ เมื่อกี้เธอยังบอกไม่เป็นอะไรเลยนี่ ได้โปรดอย่ามาใช้มารยากับพี่​ เพราะพี่เกลียดผู้หญิง​ประเภทนี้ที่สุด” “พี่ไม ่เชื่อชาสินะ​ ชาเข้าใจแล้ว​ ฮึกๆๆ​ ถ้าชาเป็นอะไรไป​หรือตายขึ้นมา​ พี่จะไม่เสียใจใช่ไหม”​

ฉันพูดถูก เขาเงียบไปเล็กน้อยกว่าที่จะตอบออกมา "แค่ส่วนหนึ่ง แต่เธอไม่ชอบมัน" "ใช่…ฉันไม่ได้ชอบพี่สายฟ้า ไม่ได้คิดอะไรเลยนอกจากพี่ชาย นายสบายใจเถอะหนา"

“พี่ไม่ได้ชอบเธอ ขอโทษด้วย” คำพูดนี้ทำเอาคนฟังหน้าชาไปชั่วขณะ เธอผละออกจากร่างกำยำแล้วฝืนยิ้ม พลางถามว่า “วามีอะไรด้อยกว่าพี่พราวหรือคะ”

“ฉันไม่จำเป็นต้องประนีประนอมกับเธอ” “เธอไม่ใช่ปั่น” “… คำก็พี่ปั่น สองคำก็พี่ปั่น ชอบมากขนาดนั้นเลยเหรอ? แฟนเพื่อนนะนั่นนะ” “ชอบแล้วจะทำไม” “ก็มันผิดไง”

“เธอตกใจเยอะไปแล้วนะวันนี้ เป็นเเฟนฉันมันไม่ดีตรงไหน?” “มันไม่ดีตรงที่ หนูไม่คิดจะรักพี่ไง” “ลองดูก็ไม่เสียหายนิ” “พี่นะสิไม่เสียหาย” “ผู้หญิงทุกคนชอบฉันทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย”