Novel & Cerita พี่ไม่ได้ชอบเธอ

ฉันหลุดพูดคำไม่ดีออกมาจนได้ “เพ้นท์ขาไม่ดุน้า เยิฟไม่ชอบเลย” นั่นไง เอาแล้ว ลูกสาวไม่ชอบที่ฉันเป็นแบบนี้

“อืม ..แอบชอบ แต่ไม่ได้หวังอะไร เพราะท่าทางอันจะไม่ค่อยชอบหน้าพี่เท่าไหร่” เธออ้าปากหวอ “ก็พี่...น่าหมั่นไส้จะตาย ชอบทำเก๊กอย่างกับตัวเองหล่อตายล่ะ”

“วิ ที่จริงเธอไม่ได้ชอบพี่ก่อนหรอก” “อะไรนะคะ” ฉันถามอีกครั้งเมื่อเริ่มไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังฟังผิดหรือเปล่า ถ้าฉันไม่ได้ชอบพี่ธีร์ก่อน นั่นก็หมายความว่า “พี่ชอบเธอก่อนต่างหาก”

"ก็แสดงว่าพี่ไม่ได้ปฏิเสธ แค่รู้สึกว่ามันเร็วเกินไป ภัทรอาจเจอใครที่ดีกว่าพี่เร็วๆ นี้ก็ได้ พี่ไม่อยากให้ภัทรมาคิดเสียใจทีหลัง" "ไม่มีวันนั้นครับ" เขากระชับเอวบางจากทางด้านหลัง "ผมรักพี่พลอย จะไม่มีวันที่ผมเสียใจ"

“นี่ กูถามมึงจริง ๆ เถอะไอ้ธีร์ มึงไม่ชอบน้องมันสักนิดเลยเหรอวะ ทั้งสวย ทั้งน่ารัก แถมแม่มึงก็ชอบน้องมากด้วย” ‘ไม่ชอบ’ เปล่าหรอก เขาไม่ได้ไม่ชอบหรือรังเกียจสายขิม แต่ว่า เป็นเพราะอะไรล่ะถึงไม่อยากแต่งงานกับเธอ คำว่าพี่น้องเหรอ? ไม่ใช่ แต่เป็นเพราะ...

ฉันบ่นออกมาพึมพำเบา ๆ คนเดียว “เธอไม่ชอบดูงั้นเหรอ หื้ม...” พี่สิงห์ยื่นหน้ามาพูดกระซิบถาม ใกล้ ๆ กับหูฉัน “ไม่ค่ะ ไม่ชอบ” “อ่า!! งั้นแปลว่าเธอชอบทำมากกว่า”

“หรือว่าเธอคิดว่าที่ฉันทำแบบนั้นกับเธอ เพราะชอบเธออย่างงั้นสินะ” “…..” ไม่ใช่สักหน่อย “ฉันไม่ชอบเธอ! อย่าเข้ามายุ่งกับฉันอีก” พายุพูดรัวคำพูดคำจาออกมาไม่หยุด นัยน์ตาคมดุจ้องมองกันอยู่อย่างไม่ลดละ ส่วนฉันก็เผลอเม้มริมฝีปากแน่น ลึกๆแล้วก็เผลอรู้สึกจุกไปกับคำพูดของพี่ พายุอยู่เหมือนกัน แต่ช่างเถอะเรื่องนี้กำลังจะจบลงแล้ว

หญิงสาวไม่พูดอะไรต่อได้แต่พยักหน้าส่ง ๆ ไปแบบนั้น “แม่ง…เย็นชาชิบหาย แต่น่ารักดีว่ะ พี่ชอบ” “พี่ไม่ได้ชอบหนูจริง ๆ หรอก” “หื้ม….” “คนธรรมดาแบบหนูใครจะมาชอบกัน”

อยู่ๆ เขาก็อดรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาไม่ได้ ผู้หญิงน่ารักคนนี้ไม่สมควรถูกทำร้ายจิตใจ “ไม่เลยค่ะ เพราะ ฉัน-ไม่-ได้-ชอบ-พี่-พอล” เธอจงใจย้ำชัดทุกคำเพื่อให้คนขี้หวงสบายใจ “ฉันโล่งอกด้วยซ้ำที่พี่พอลหันไปชอบเอย” เธอเห็นเขายิ้มกว้างเมื่อฟังมาถึงตรงนี้ “สบายใจแล้วใช่มั้ ยคะ”

เขานิ่งเงียบมันเจ็บ ๆ มาก ไฟเลี้ยวเห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มมุมปากแล้วจะเดินออกไป " พี่มาช้าไปเหรอ " เธอหันมา ที่เข้าพูดหมายความว่าไง " พี่ชอบเรานะ ชอบแบบไม่ชอบใครมาก่อน "