มาเฟียวิศวะหลงเมีย นิยาย & เรื่องราว

“ผมไม่ใช่มิจฉาชีพหรอกนะคุณผู้ชาย ฉางหลงคือชื่อนามสกุลตามบัตรประชาชนของผม และนี่คือหมายเลขประจำตัวคนขับรถแท็กซี่ที่ถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ คุณสามารถบอกให้พนักงานโรงแรมเช็คที่เว็บไซต์กรมการขนส่งได้เลย” “ที่นี่มาเฟียเยอะ ถ้าเกิดคุณหักหลังผมล่ะ” เขาไม่เสียดายเงินที่เสียไป หรอก แต่ถ้ามันถึงขั้นลักพาตัวคนรักของเขาไปล่ะ แค่คิดก็หายใจติดขัดแล้ว

ดอกแก้วประกาศตัวต่อผู้หญิงตรงหน้าที่เธอไม่รู้จักชื่อ เพราะดูท่าแม่คนนี้จะรุกหนักและหน้าด้านด้วย ถึงกริยาจะแสนผู้ดีแต่การพยายามจะเจอสามีของเธอให้ได้ดูเหมือนจะมีเรื่องไม่ดีแอบแฝง เธอไม่ไว้ใจและไม่ยอมเป็นอันขาด ผัวของเธอใครก็ห้ามยุ่งเพราะเขารักเธอคนเดียว "ฉันไม่ไป เ� �อมันโกหก เล็กไม่มีทางมีเมียแบบเธอ ผู้หญิงธรรมดาไม่มีอะไรน่าสนใจ"

“เจ้ามาร้องทุกข์ทั้งยังให้การว่ามารดาของเจ้าหายตัวไปหลังจากที่มาเยือนตระกูลเยี่ย มารดาของเจ้าคือผู้ใด” “เรียนใต้เท้า มารดาของข้าน้อยแซ่ฟาง มีนามว่าเยว่หลิวเจ้าค่ะ” “แล้วเหตุใดนางจึงมาที่ตระกูลเยี่ย นางรู้จักผู้ใดอย่างนั้นหรือ”

โชน โซเฟีย เชน ชิน ฌอห์น เฌอลินน์ เป็นครอบครัวที่แสนสุขสันต์ หัวหน้าครอบครัวต่างคลั่งรัก และให้เกียรติคู่ครองของตนเป็นอย่างดี จาก คุณผู้หญิงวิศวะ สู่ คุณภรรยามาเฟีย - จบบริบูรณ์ - เชส x โซฟี่

แขกเหรื่อทั้งงานต่างวางตะเกียบแล้วเริ่มซุบซิบกันเซ็งแซ่ เว่ยจื่อเหยียนแสร้งทำสีหน้าตกใจพลางมองไปทางมู่ฉางเฟิงที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาในชุดผู้ช่วยแม่ครัว “โอ้!!! นี่มันเรื่องอื้อฉาวอันใดกัน มู่ฉางเฟิง เจ้าเป็นคนอำมหิตถึงเพียงนี้เชียวหรือ หลอกลวงแม่นางหลินไม่พอ ยังทิ้ง ลูกเมียให้ตกระกำลำบากอีก”

ับมิเคยพึงพอใจในรูปโฉมของตนเองเลยสักครา นั่นก็เพียงเพราะว่าบุรุษที่นางหมายปองกลับชมชอบสตรีอีกนางหนึ่ง ซึ่งก็คือน้องสาวต่างมารดาของนาง ที่มีนามว่า เหม่ยหลิน สตรีงดงามหน้าคันฉ่องนี้มีนามว่า โจวเหม่ยฮว๋า พระธิดาผู้หนึ่งของโจวเหวินหลงฮ่องเต้ ที่ได้แต่งงานด้ วยสมรสพระราชทานกับแม่ทัพหนุ่มคนสำคัญแห่งต้าโจว

คำกล่าวเด็ดขาดพร้อมประกายตาเด็ดเดี่ยวทำให้ฉางเลี่ยยังคงไม่ยอมแพ้ แต่ต้องยอมจำนนเมื่อเสียงขององค์เหนือหัวของตนดังขึ้นขัดจังหวะ “แม่ทัพฉาง แม่นางน้อยคนนี้เป็นคุณหนูคนเล็กของตระกูลมู่หลง นามของนางคือมู่หลงเฟิง”

ภาพต่างๆ เปลี่ยนแปลงไปจนเข้าสู่วัยสาว หลังจากที่ปักปิ่นไปแล้ว มู่เฟยหย่าได้หมั้นหมายกับหวงเต๋อฟานบุตรชายท่านแม่ทัพใหญ่ ที่ตอนนั้นเป็นถึงรองแม่ทัพแล้ว “อีอี เจ้าชอบพอผู้ใดแล้วหรือยัง” มู่เจียอีที่ทำท่าเขินอาย แม้แต่เจียอียังรับรู้ได้ว่านางคงมีคนในใจแล้ว เพียงแต่ใบหน ้านั้นไม่ชัดจนเธอไม่รู้ว่ามีใบหน้าเช่นไร

“ย้ายมาอยู่ที่นี่กับฉัน” มิลเลอร์พูดออกมาด้วยท่าทีสบายๆ แต่คนที่ได้ฟังอย่างเดวา กลับหายใจแทบไม่ทั่วท้อง “มะ...หมายความว่าไงคะ” เดวาถามกลับเสียงสั่น บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความกดดันในห้อง ทำให้เธอหายใจติดขัด มิลเลอร์ไหวไหล่เบาๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ และท่าทีที่ดูสบายจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเขากำลังพูดเรื่องสำคัญอยู่ “ มาเป็นผู้หญิงของฉัน ทดลองอยู่เป็นเมียฉัน” คำพูดนั้นทำเอาเดวาแทบอยากจะกรีดร้องออกมา เธอสะบัดหน้าไปมา พยายามหาคำตอบให้ตัวเองว่าเธอกำลังเจอกับอะไรอยู่ “อะไรของพี่อีกเนี่ย!! ”

เซียวหนานปิง องค์หญิงเล็กผู้เป็นน้องสาวต่างมารดาของเซียวเฟยหลงและเป็นหนึ่งในคนที่ไม่ชอบซูมู่เยียนที่สุด “ถวายพระพรองค์หญิง” ลั่วชิงรีบคุกเข่าลง ลู่เสี่ยวหลันมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะทำตามธรรมเนียม