Novelas y relatos de รักผิดสิบห้าปี คุณซ่งปล่อยมือไม่หวนกลับ

เธอรักในสาขานี้มาก เธอละทิ้งอุดมการณ์ของตัวเองเป็นเวลาหกเจ็ดปีเพราะรักเฟิงถิงเซิน เธอจากไปหกเจ็ดปีแล้ว อาจต้องใช้เวลาอย่างมากในการตามให้ทัน แต่เธอเชื่อว่าตราบใดที่เธอพยายาม ทุกสิ่งอย่างก็ย่อมเป็นไปได้ อวี้มั่วซวินถามอีกว่า “คุณจะกลับมาได้เมื่อไหร่”

กู้เป่ยเฉิงมองออกว่าเจียงซือหยีไม่สามารถปล่อยวางได้ง่าย ๆ ก็ใช่ ความรักห้าปี จะพูดว่าปล่อยแล้วปล่อยวางได้เลยได้ยังไง? "ต่อไปฉันจะไม่คิดถึงเขาอีกค่ะ" เจียงซือหยีจับหน้ากู้เป่ยเฉิง "ฉันจะตกหลุมรักคุณ กู้เป่ยเฉิง" ผู้ชายยิ้มออกมา "ไม่รักก็ต้องรัก คุณเจียง"

จี้เหลียงชวนเกลียดที่ฉันไม่เอาไหน ไม่นานจึงกลับเมืองนอกไปอีก การไปครั้งนี้ก็คือสองปี ส่วนฉัน ภายใต้ความแค้นของซูสือเยี่ยน รักที่มีต่อเขาจึงเสื่อมถอยลงไปเรื่อย ๆ ฉันอยากไปจากเขาแล้ว พอจี้เหลียงชวนรู้ก็บินกลับมาแบบไม่ลังเลสักนิด

อะไรนะ? ฉือเจียวชะงักไป แล้วรีบเอามือปิดหูตัวเอง "ฉันไม่ฟัง ฉันไม่อยากฟัง ซือหาน ตอนนั้นเป็นเพราะฉันไปต่างประเทศ เลยปล่อยให้ฉือหว่านมีโอกาสแต่งแทน ดังนั้นเรื่องที่คุณมีความสัมพันธ์กับเธอ ฉันไม่โทษคุณ แต่คุณอย่าไปหลงกลเธอ"

ลู่ซิวหนิงกลับไม่อยากปล่อยมือ “ซูหราน ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้? ผมก็ยอมรับผิดแล้วนี่ ความสัมพันธ์ระหว่างเราที่มีมานานหลายปี......” “หุบปาก ลู่ซิวหนิง ทำไมถึงได้ไร้ยางอายได้ขนาดนี้?” พอซูหรานมองเห็นใบหน้านี้แล้วก็ยิ่งรู้สึกว่ามันน่ารังเกียจเข้าไปทุกที

ช่างน่าขำ ที่แม้จะเป็นฮ่องเต้ มีอำนาจครองแผ่นดินแต่กลับไม่สามารถมอบความรักให้คนที่เขารักไปตลอดชีวิตได้ นี่เป็นสิ่งที่เขาเสียใจที่สุด เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วซูอู่ได้พาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา ฮ่องเต้ได้พบกับฟางอี๋ซินและถามนางว่าเสียใจกับการเลือกของนางในตอนนั้นหรือไม่

สีหน้าของไห่ถงอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย เธอว่า "เหนียนเซียง นายเป็นเด็กผู้ชายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความร่าเริงแจ่มใส แต่พวกเราไม่เหมาะสมกัน นายอยู่ห่างจากพี่ให้มากกว่านี้เถอะ พี่เองก็รับรองเลยว่าต่อจากนี้ไปจะไม่ไปเจอนายอีก ให้เวลากับระยะห่างเยียวยา แล้วนายก็จะรู้ว่าที่จริงแล้ว ไม่จ ำเป็นต้องเป็นฉันเท่านั้น" "การปล่อยวาง ไม่ได้แปลว่านายสูญเสีย แต่คือการได้รับชีวิตใหม่ แล้วนายถึงจะได้พบกับรักแท้ที่เป็นของนายอย่างแท้จริง เหนียนเซียง ขอบคุณที่นายชอบพี่ แต่ให้อภัยพี่ด้วยที่ไม่อาจให้โอกาสนายได้จริงๆ เพราะพี่หลงรักสามีของพี่ไปแล้ว"

พระสนมเกลียด หยวน ชิงหลิงไม่ใช่แค่เล็กน้อย สิ่งที่หวังมาหลายปี พังทลายอย่างไม่ทันตั้งตัว ซึ่งทำให้นางปล่อยผ่านไปเต็ม ๆ หนึ่งปี ในปีนี้สุขภาพของนางย่ำแย่ ก็เนื่องมาจากความโกรธของนางเช่นกัน

และก็เป็นเพราะเขา ฉันถึงได้พลาดจากเสิ่นอวิ๋นเฮ่อ ปล่อยเวลาให้เสียเปล่ามาถึงห้าปี ถ้าเป็นไปได้ ฉันหวังว่าจะไม่ถูกเขาช่วยเอาไว้ ฉันหวังว่าตอนที่เขาสารภาพรัก ฉันจะสามารถหันหลังกลับได้อย่างเด็ดเดี่ยว แล้วบินตามไปต่างประเทศเพื่อบอกเสิ่นอวิ๋นเฮ่อว่าฉันไม่โกรธเขาเลย แ ละฉันก็เชื่อใจเขาด้วย

ประโยคสุดท้ายเขาแทบจะแผดเสียงคำรามออกมา ทว่าจ้าวเซ่อเซ่อกลับไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย นางเมื่อสามปีก่อน คงเป็นเพราะรักเซี่ยชิงเยี่ยน รักจนมิอาจตัดใจปล่อยมือไปได้ แต่ทว่านางในสามปีให้หลัง จะไม่มีวันใจอ่อนอีกต่อไปแล้ว