Novelas y relatos de รักผิดสิบห้าปี คุณซ่งปล่อยมือไม่หวนกลับ

คุณหญิงสวนกลับไปทันที " ฉันปล่อยให้มันคาราคาซังมานานถึง5ปี มันก็มากพอแล้ว " คุณหญิงเอ่ยต่ออย่างชักท้อยชัดคำ

าเหยียบย่ำที่นี่อีกเป็นเวลายี่สิบปี ยี่สิบปีสำหรับทั้งสองคนคงเรียกอีกอย่างว่าจนตายได้อย่างไม่ผิด "พ่อไม่อาจสู่หน้านางและใต้เท้าเทียนได้" ลึก ๆ เสวียนสวี่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขารังเกียจเจินซู่มากหลังจากที่รู้ความจริงจนตนกลายเป็นดั่งคนโง่เขลามาตั้งเกือบยี่สิบปี แต่หากลองใช้เหตุแ ละผลลบล้างความผิดนาง ส่วนหนึ่งที่เป็นต้นเหตุเรื่องทั้งหมดคงมาจากเขาที่ปล่อยวางมารดาของฟ่างเซียนเซียนไม่ได้สักทีจนทำร้ายน้ำใจของเจินซู่อย่างไม่รู้ตัว

จางหมินเย่วโอดครวญออกมาอย่างน่าสงสาร ซ่งฟู่หลงยืนนิ่งกำหมัดในมือแน่น เขาจำต้องข่มกลั้นอารมณ์เอาไว้ ซ่งฟู่หลงเบือนหน้าหนีจางหมินเย่วอย่างไม่ยอมใจอ่อนให้กับร่างบางตรงหน้า แม้จะยากทำใจยอมรับแต่ในเมื่อเขาตัดสินใจปล่อยนางออกจากชีวิตของเขา ซ่งฟู่หลงจึงได้แต่ฝืนกลั้ นความรู้สึกหม่นหมองที่มีเอาไว้กับตัวเองเพียงลำพัง หากนางได้รู้แม้เพียงสักนิดว่าหัวใจของเขาสั่นไหวไปกับนางนับตั้งแต่วันแรกที่ได้สบตา นางคงมิยินยอมเดินจากเขาไปโดยง่ายเป็นแน่

ในใจของฮั่วอู๋ซวนคิดอยู่เสมอว่าสักวันคนรักของเขาจะต้องกลับมาเกิดใหม่แน่ๆ และเมื่อถึงตอนนั้น เขาสัญญาว่าจะต้องทุ่มสุดกำลังเพื่อรักและดูแลนาง จะไม่ทำให้นางต้องเสียใจอีกแล้ว วันเวลาผ่านเลยมาครบ 90 ปี ในยามนี้ผมของฮั่วอู๋ซวนก็ได้เปลี่ยนเป็นหงอกขาวโพลนไปหมด อี กทั้งร่างกายก็แก่ชราจนแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออีกแล้ว

“ท่านอ๋องเพคะ ทรงปล่อยหม่อมฉันเถอะเพคะตอนนี้หม่อมฉันสำนึกผิดแล้ว จื่อเหยียนไม่กล้าแล้วเพคะ” “เอ๋..สำนึกผิดไวเหลือเกินนะแม่ตัวดี แต่ดูเหมือนข้ากำลังอยากปลดปล่อยเสียแล้ว ห่างเมียมาตั้งปีกว่า”

"แต่ว่า..ย่าไม่..." "คุณย่าคะ จางเหวินชิงเขาไม่ได้รักหนูเลย หนูทรมานเขามานานถึงห้าปีแล้ว ถึงเวลาที่ควรปล่อยให้เขาเป็นอิสระเสียที อยู่แบบนี้หนูเองก็ไม่มีความสุข เหวินชิงเองก็ยิ่งทุกข์"

“อย่าไปพูดถึงมันเลยนะลูก แค่ลูกกลับมาแม่ก็ดีใจมากแล้ว อย่าทิ้งแม่ไปไหนอีกนะ” คุณมิรันโอบกอดร่างใหญ่ไม่ยอมปล่อย เธอไม่นึกว่าเขาจะกลับมาด้วยซ้ำ เมื่อไรอันช่างใจแข็งและเด็ดเดี่ยวได้ถึงสิบปีแถมไม่ยอมติดต่อมาหาเธอเลยสักครั้ง “สัญญาสิว่าลูกจะไม่ทิ้งแม่ไปไหนอีก”

ชาไช้กุมมือซูจิงไว้แน่นเหมือนส่งกำลังใจ “ฉันเคยอยากแต่งกับพี่เฉิงซีหยวน ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะความเพียบพร้อม เป็นความปลอดภัยเดียวในชีวิตที่ฉันคิดว่าจับไว้แล้วจะไม่หลุด… แต่สุดท้าย ฉันรู้ว่าฉันไม่เคยเป็นที่รักของพี่ซีหยวนทำไมไ่ด้อย่างที่พี่ซูจ๋ายทำจริง ๆ เลยแม้แต่วันเ ดียว” ซูจิงหันไปสบตาเหรินเหมย “เธอต่างหาก... ที่เขารักหากมาทบทวนทุกอย่างให้ดี แนั้นแล้วสิ่งที่ฉันทำลงไปทั้งหมดฉันขอโทษ ขอโทษที่ไม่เคยรู้อะไรเลย ยื้อพี่ซีหยวนไว้ถึงห้าปีทำให้คุณต้องเลี้ยงดูเด็กๆ คนเดียวถึงห้าปี”

เขาปล่อยมือ ผลักนางลงไปบนพื้นด้วยความรังเกียจ หันหลังกลับ แม้แต่มองก็ไม่อยากจะมอง น้ำเสียงของเขาเย็นชาสุดขีด: " ข้าจะให้เวลาเจ้าแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น! รักษาบาดแผลหายแล้วก็ไสหัวออกไปจากจวนโหวซะ! " หลินซวงเอ๋อร์ทรุดตัวลงบนพื้น กระดูกที่อยู่ในร่างกายทั้งหมดดูเหมือน จะสลายหายไป และมีความเจ็บปวดแสนสาหัสมาจากฝ่ามือ

แย่งไป ขนาดเขาประสบความสำเร็จแล้วแต่งเธอเข้าบ้าน พาผู้หญิงกลับมามากมาย ก็แค่ต้องการให้เธอยอมอ่อนข้อให้เขาบ้าง ขอแค่เธอบอกว่ายังรักเขา เขาก็พร้อมจะทิ้งทุกอย่างเพื่อกลับมาเริ่มต้นใหม่กับเธอ ซ่งหนานซี คนที่รักศักดิ์ศรีอย่างเขาน่ะ ยอมลดตัวลงมาทำเพื่อเธอได้ถึงขนา ดนี้เลยนะ เขาเกลียดเธอ แต่เขารักเธอมากกว่า" พูดถึงตรงนี้ เธอก็ชะงักเล็กน้อย