รักละมุน Novels & Stories

ฉันลูบผมร่างสูงให้ผ่อนแรงจูบต้นคอลง ผละออกสบตาคมดุของทะเล “รักโลมาไหมคะ” “รักสิ พี่รักโลมาคนเดียว” “!!!!” ประโยคบอกรักของทั้งคู่ทำให้หมอขวัญนั้น แทบอยากจะหยุดหายใจ ทำได้แค่เพียงปล่อยน้ำตาให้ไหลริน กัดฟันทน

คืนก่อนออกเดินทางไปเที่ยว ซูหร่านแท็กผมในกลุ่ม “นายเช็กตั๋วเครื่องบินของนายหน่อยสิ” ผมเปิดดูตั๋วเครื่องบินที่จองไว้ ปรากฏว่าตั๋วถูกยกเลิกและขอคืนเงินแล้ว ตั๋วถูกยกเลิกเมื่อสามวันก่อน ยังไม่ทันได้พิมพ์อะไร ก็มีข้อความเด้งมาในกลุ่มไม่หยุด เย่หล่าง: [ผมพนันกับพี่หร่านไว้ว่าพี่จะเช็กตั๋วก่อนออกเดินทางหรือเปล่า ผมพนันว่าพี่ไม่มีทางเช็กดู แต่พี่หร่านดันบอกให้พี่เช็กดูซะอย่างนั้น โกง!] ซูหร่าน: [พอเหอะ ยังไงนายก็แพ้แล้ว ถึงเขาเพิ่งรู้เมื่อกี้ก็เถอะ รีบจองตั๋วใหม่เลย แต่คงไม่ได้นั่งด้วยกันนะ] พวกเขาคุยกันสนุกมาก เหมือนครั้งที่แล้วพวกเขาก็พนันกันว่ากี่วันผมถึงจะรู้ว่าห้องพักที่โรงแรมถูกเปลี่ยนเป็นห้องนอนรวมสามคน และผมคือคนที่ต้องนอนเตียงเสริม รวมถึงก่อนหน้านั้นพวกเขาก็พนันกันว่าผมจะรู้หรือเป

หน้าร้านหนังสือมีนิยายตัวอย่างที่เพิ่งออกใหม่ และที่สะดุดตามากที่สุดคือนิยายที่มีกำแพงสูงถูกหิมะปกคลุม ข้างๆ ยังมีใบเมเปิ้ลวางใต้อักษร 霜雪千年[1]โดย Snow white[2] ไม่รู้เพราะอะไรเฟิงเย่จึงซื้อนิยายเล่มนั้นกลับมา แม้ว่าปกนิยายจะเขียนชัดว่ามันคือนิยายบอยเลิฟ

ขนมย่นจมูกใส่คนคลั่งรัก น่ารักที่สุด น่ารักเกินไปจริงๆ “ก็รักอ่ะ เห็นเพื่อนแต่งงานก็อย่างแต่งบ้าง” “ยังเรียนไม่จบเลย” “ก็เข้าใจ แต่แบบ…” “หนูรักคนนี้นะ รักที่สุดในโลก ใจไม่มีทางเปลี่ยนหรอก ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน” ฉลามก้มหน้ามองสบตาคนรัก สุดท้ายก็หมุนตัวไปกอดเธอและพยักหน ้าไปมา

เขาเอื้อมมือมาลูบศีรษะเธอเบา ๆ คล้ายเอ็นดูจนหัวใจเธอแทบละลาย “ขอบคุณค่ะ” เสียงหวานกล่าวขอบคุณอย่างตื้นตัน ดวงตาเป็นประกายแบบที่มังกรชอบมอง ทั้งสองสบตากันอยู่นาน Cheval Blanc Paris

เร่าร้อน “ที่รักไม่ไหวแล้ว ที่รัก ได้โปรด” สามีหนุ่มผู้แสนจะเย็นชาเปรียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกป้อนคำหวานไม่หยุด ทั้งคู่ตกอยู่ในห้วงแห่งอารมณ์สิเน่หาตระกองกอดกันนัวเนีย บทรักดำเนินไปอย่างหนักหน่วง ละมุน ซาบซ่านอ่อนหวาน เหมือนเกลียวคลื่นซัดสาดเป็นระลอกยากเกินห้ามใจ เสียงร่ำร ้องจากหัวใจพร่ำบอกรักมิรู้คลาย

นิ้วมืออันสวยงามและเรียวยาวของเจ้าตัวเริ่มทำการพรมลงไปบนคีย์ของเปียโนซึ่งสลับขาวดำตามสไตล์เป็นการบรรเลงเพลงในยามค่ำคืนอย่างน่าอัศจรรย์ใจ โดยเธอใช้เพลงแรกที่ชื่อว่า ‘Fly Me To The Moon’ เป็นเพลงที่สั้นๆ ไม่ยากมาก แต่มีความหวานซึ้ง ไพเราะรวมไปถึงความหมายดี เพราะเรียกได้ว่าเป็น เพลงรักที่มีความหวานอมขมไปด้วยในตัวเช่นกัน ผู้คนในงานต่างมีหลายคนที่รู้จักเพลงนี้

เธอเพียงแค่ไม่อยากจะเศร้าในเวลานี้ ช่วงเวลาที่เธอคิดว่าเธอกำลังมีความสุขจากการนอนกอดก่ายกันและมองดูดาว แล้วเผลอไผลวาดฝันถึงอนาคตที่เราทั้งคู่อาจมีร่วมกัน “มัจนูนเป็นคนเจ้าบทเจ้ากลอน เขาแต่งกลอนได้ไพเราะ และบทหนึ่งกล่าวพร่ำพรรณนาถึงความรักของเขาที่มีต่อไลลา”

มทางเดินปูหิน เคียงคู่กับธมกรด้วยความรู้สึกผ่อนคลายจริง ๆ เป็นครั้งแรกในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา ความรักและอาทรของธมกรปัดเป่าความโดดเดี่ยวที่สืบเนื่องมาจากการสูญเสียความทรงจำของเธอไปจนหมดสิ้น เขาโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่น รอยยิ้มผุดขึ้นบนเรียวปากของเพียงดาวเมื่อเขา วาดแขนโอบบ่าเธอรั้งให้เดินช้าลงแล้วก้มลงมากระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูก่อนไถลริมฝีปากแสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าเพื่อนนายทหารรุ่นน้องที่ตะโกนกู่ร้องแซวกันอย่างครึกครื้น

ชมพูเริ่มประท้วงขึ้นมาบ้างหลังจากร่วมรักกันยาวนานกว่าชั่วโมงแล้วหลังจากเสร็จไปครั้งล่าสุดเมื่อประมาณตีสี่ ตอนนี้จะเจ็ดโมงเช้าแล้วหลังจากพักไปแล้วเขาก็ทำต่ออีกจนเธอเริ่มไม่ไหวจริง ๆ “แต่ผมยังไม่เหนื่อย” เขาตอบพร้อมทั้งกระแทกใส่เธอไปอีกหลายต่อหลายครั้ง จนชมพูหล ับไปอีกรอบนั่นแหละเขาจึงปลดปล่อยออกมาจนหมดอีกรอบและนอนทับลงไปบนร่างบางและหลับลึกไปด้วยกันอีกครั้ง