ราชวงศ์

สาวไทยมาเกิดใหม่เป็นคุณหนูทองพันชั่งจวนเสนาบดีกรมพิธีการ โลกใหม่ที่ไช่เซียงฮวามาเกิดนั้นเป็นโลกแห่งเทพเซียน ปีศาจ พลังธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ และธาตุหายากเช่นสายฟ้า มิติธาตุและมืด นางเชื่อว่าการที่ตนยังมีความทรงจำของชาติที่แล้วอยู่เพราะมีที่มาไม่ธรรมดา หลังจากรอมา 8 ปีก็ปรากฏ คืนของวันปลุกพลังธาตุ เทพแห่งดวงชะตาได้มอบตำราพิเศษให้นาง เล่มหนึ่งคือตำราสวรรค์หมื่นบุปผา อีกเล่มหนึ่งคือตำราชะตาคาด (การณ์) เพียงแค่ร่างกายมีพลังธาตุก็น่าตื่นตาตื่นใจคนจากยุค 2000 แล้ว นี่นางยังได้ครอบครองตำราสวรรค์อีก ...สกิลนางเอกยังโกงได้อีก!!!

เจ้าชายผู้เกรียงไกรและโหดเหี้ยมไร้เทียมทาน กลับต้องพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของหญิงสาวงามเลิศ ผู้เป็นลูกสาวของศัตรูหมายเลขหนึ่ง ระหว่างเจ้าชายจอมโหดกับสาวน้อยจอมซน ความรักของพวกเขาเปรียบดั่งสงครามอันดุเดือด เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ย่อมมีผู้บาดเจ็บ เขาคือปรปักษ์ผู้หมายปองชีวิตเธอ แต่แรกเดิมตั้งใจมาสังหาร ทว่าความงามและความน่ารักของเธอกลับทำให้เขาไม่อาจลงมือ จากผู้มาเพื่อฆ่า กลายเป็นผู้มาเพื่อรัก เขาตกหลุมรักลูกสาวของศัตรูอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะครอบครองเพียงเธอแต่ผู้เดียว เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ทุกวิถีทางโดยไม่คำนึงถึงวิธีการใดๆ

องค์ชายที่เกิดมาพร้อมกับความโชคร้ายไม่มีผู้คนรักใคร่ หว่านหนิง สาวน้อยผู้จะมาพลิกชะตาชีวิต ขององค์ชายให้สามารถเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ได้หรือไม่ พบกับเรื่องความฟินแบบหน้าตาย ขององค์ชายที่ไม่มีใครรัก

“กอดฉัน ซัลมาน กอดฉัน ทำให้ฉันสุขสม ลืมทุกอย่าง” คำขอของเธอคงทำให้บางอย่างในร่างกายของซัลมานขาดผึง เขาสูดลมหายใจเข้ายาว ครางกระหึ่ม กอบแก้มก้นเธอจับเขย่ากดลงมา “อ่า ซัลมาน” เธอได้ยินเขาพึมพำบางอย่าง ภาษาเก่าแก่ที่เธอไม่เข้าใจ ทว่ามันไพเราะงดงามในความรู้สึก ชีพจรเธอโลดแรงจนกระแทกชายโครง เจ็บแปลบและหอบถี่ ภายในชะง่อนถ้ำมืดสลัว ม่านน้ำตกยังกระแทกรดลงโขดหิน ดั่งเรือนร่างเธอในเวลานี้ที่โยกคลอนสั่นไหว สอดร่องรักรับท่อนลำใหญ่ ช่องสวาทหดตัวบีบรัดกระตุกจนสั่นสะท้าน ร่างทั้งร่างเธอหดเกร็ง “ซัลมาน” เธอซบหน้าหาเขา ทิ้งตัวเองให้เป็นฝ่ายถูกจับขย่ม “ขอบฟ้า” เขาสูดปากรัดร่างเธอแน่น จมตัวเองในถ้ำสวาทรัดรึง ดึงเส้นผมเธอเปิดลำคอ ปาดเรียวลิ้นเลียดุนเนื้อนิ่ม กล้ามเนื้อทุกส่วนหดเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักจนทะลักทลายภายในช่องสวาท เปล่งเสียงคำรามติดผิวเนื้อ ให้น้ำอุ่นสุขซ่านพวยพุ่งในร่องรักหยาดรินไหลทุกหยด ให้ความรู้สึกสุขสมจนซ่านกระจายไปทั่วร่างไร้การควบคุม “อืม ขอบฟ้า” เขาพ่นลมหายใจข้างซอกคอยามที่ระเบิดจุดสุดยอด หวามไหวขีดสุด ท้วมท้นทุกประสาทสัมผัส ขอบฟ้า...

หยางเฉี่ยวชิวตายลงเพราะความทรยศของคนที่นางทั้งรักทั้งลุ่มหลงอย่างไร้ศักดิ์ศรี ได้เกิดใหม่ในร่างหญิงสาวผู้อ่อนแอบุตรสาวเสนาบดีผู้ตรวจราชการผู้จงรักภักดีต่อองค์ฮ่องเต้ ในตอนนี้ราชสำนักมีการแตกออกเป็นสองฝ่ายอย่างเงียบ ๆ นอกจากความแค้นที่ต้องการชำระจากร่างเก่าและสะสางหนี้แค้นของร่างใหม่ นางยังต้องการทวงคืนความยุติธรรมของตระกูลคืนมา บุรุษผู้ที่ชอบช่วยเหลือนางเพิ่งเคยพบหน้ากันในชาตินี้กลับกลายเป็นน้องชายของศัตรูและยังขี้โรครอเพียงวันตายมาถึงเท่านั้นแล้วนางจะมีหนทางอื่นที่ดีกว่านี้อีกหรือไม่

“หากสวรรค์ให้ข้าตาย ข้าจะขอเป็นวิญญาณอาฆาต...แต่ถ้าสวรรค์ให้ข้ารอด ทุกคนที่ทำกับข้าและท่านแม่จะต้องชดใช้ด้วยเลือด!” "จากสตรีอาภัพที่เกือบสิ้นใจใต้สายน้ำ สู่ฮองเฮาผู้กุมอำนาจเหนือมังกรเพียงผู้เดียว!" ชีวิตของ 'ซูเซียน' พลิกผันเพียงชั่วข้ามคืน เมื่อมารดาผู้เป็นที่รักต้องจากไปจากการฆ่าหวังให้ตาย ผลักจนตกน้ำสิ้นใจทั้งๆ ที่เย่วชิงหรูว่ายน้ำเก่งราวมัจฉา นางที่ไร้ที่พึ่งถูกคนในตระกูลจองจำและทำร้ายกลั่นแกล้งจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ท่ามกลางความมืดมิดและสายน้ำที่เย็นเยือก มือแกร่งของบุรุษนิรันดร์นามว่า 'เซียวจ้านหรง' ได้ฉุดรั้งนางขึ้นมาจากขุมนรก เขาคือ “เจ้าโง่” อ๋องหนุ่มผู้สูงศักดิ์ที่ยื่นมือเข้ามาปกป้อง และสัญญาว่าจะไม่มีใครรังแกนางได้อีก! เพียงไม่นาน เขาก็ประกาศก้อง รับนางเข้าสู่กำแพงวังเพื่อเคียงข้างเขาในฐานะสตรีเพียงหนึ่งเดียว ทว่าเส้นทางในวังหลังมิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ     

เมื่อดวงวิญญาณของโจวหลิง หญิงสาวจากยุค 2000 ข้ามภพมาอยู่ในร่างของ องค์หญิงซ่งหลิงซู แห่งแคว้นหลง เธอคิดว่าชีวิตใหม่ในฐานะองค์หญิงจะเต็มไปด้วยความสง่างามและความสุข แต่เธอกลับต้องเผชิญชะตากรรมสุดแปลกที่ไม่เคยคาดฝันว่าจะได้พบ เมื่อองค์หญิงนั้นต้องแต่งงานกับบุรุษพร้อมกันถึงสองคน! เพียงเพราะองค์หญิงซ่งหลิงซูมีดวงกาลกิณีกินบ้านกินเมืองแล้วยังเกิดในดาวมารอีก จึงต้องแก้เคล็ดด้วยการแต่งงานกับบุรุษดวงชะตาดีเพื่อมาค้ำจุนดวงชะตาองค์หญิงให้พ้นจากโชคร้าย โจวหลิงในร่างขององค์หญิงซ่งหลิงซูจึงมีสามีในคราวเดียวถึงสองคน คนแรกคือ องค์ชายเซียวหยางชุน แห่งแคว้นเฟิงผู้เอาแต่ใจตน และ แม่ทัพเหยียนอี้ ผู้แสนอบอุ่น ทั้งสองต่างแย่งชิงหัวใจและสิทธิ์ในตัวองค์หญิงซ่งหลิงซูอย่างไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง... สามีคนเดียวยังปวดหัว นี่สวรรค์ส่งมาให้ถึงสองคน! งานนี้โจวหลิงจะรับมือยังไงดี ในเมื่อเกิดมาเธอก็เพิ่งเคยมีสามีสองคนครั้งแรกเหมือนกัน!

เมื่อองค์ชายถังมู่เหรินถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับองค์หญิงจ้าวซีเฟย การอยู่ร่วมจวนเดียวกันเหมือนอยู่บนเกาะภูเขาน้ำแข็งอีกฝ่ายเย็นชา อีกฝ่ายไร้หัวใจ แล้วทั้งคู่จะลงเอยกันได้เช่นไร... "เจ้ากล้าคบชู้งั้นหรือ เจ้าเป็นพระชายาข้า แต่พาชายอื่นเข้ามาในตำหนัก ตอนที่ข้าไม่อยู่งั้นหรือ" "ความคิดท่านมันสกปรกเหมือนปากท่าน พี่เยว่เทียนแค่มาเยี่ยมข้าก็เพียงเท่านั้น พวกข้าบริสุทธิ์ใจ ไม่เหมือนท่าน กับท่านหญิงเหมยซูหนี่ว์ของท่านหรอก" "ต่อปากต่อคำ เจ้ารู้จักคำว่า กาลเทศะ ให้เกียรติสามีบ้างหรือไม่ องค์หญิง" "แล้วท่านเล่า รู้จักคำว่าให้เกียรติสตรี บ้างหรือไม่ การกล่าวที่ไร้ซึ่งหลักฐาน วิญญูชนเข้าไม่ทำกันเพคะ" "เจ้าจะยั่วโมโหข้างั้นหรือ ต่อไปห้ามให้เขา เข้ามาเหยียบในตำหนักข้าอีก" "พระองค์ช่างไม่มีเหตุผล ขอตัวเพคะ" "เจ้าจะไปไหน ใครอนุญาตให้เจ้าไป" "พระองค์ สำรวมกิริยาด้วย ปล่อยหม่อมฉันเดี๋ยวนี้" "ดูท่า ข้าคงต้องทำหน้าที่สามี เจ้าจะได้เลิกยั่วผู้ชายคนอื่นไปทั่วเสียที" "หยาบคาย ต่ำช้า ท่านปล่อยข้านะ หยุดนะ ไม่.....

ตำนานนางปาดถือกำเนิด! อิจฉาจนได้ดีเป็นอย่างไรเปิดอ่านหลิวหงเถา หลิวหงเถาขี้อิจฉามาก นางจึงพัฒนาข้อด้อยของตนเองจนกลายเป็นข้อเด่น หลิวหงเถาอิจฉาพี่สาวที่ได้อภิเษกกับชินอ๋อง อิจฉาสหายในวัยเยาว์ที่ได้เป็นไท่จื่อเฟย อิจฉาพี่ชายฝาแฝดที่ได้รับความรักจากบิดาอย่างล้นเปี่ยม หารู้ไม่ว่าคนที่นางอิจฉาล้วนอิจฉานางทั้งนั้น เพราะไม่ว่าจะชินอ๋องหรือไท่จื่อต่างก็หลงเสน่ห์ในตัวนางทั้งสิ้น ส่วนพี่ชายที่นางอิจฉาก็รักนางมากกว่าตนเอง หลิวหงเถาเอ็นดูชิงหมินเด็กรับใช้ที่บิดาเก็บมาเลี้ยง การกลับภพเดิมของเขาโดยไม่ร่ำลาทำให้หลิวหงเถาก้าวเข้าสู่เส้นทางการเป็นหงส์ จากวังบูรพาสู่วังหลัง สถานที่ที่สตรีต่างแกร่งแย่งความโปรดปรานจากบุรุษเพียงคนเดียว ทว่าตัวนางนั้นกลับได้ความรักมาอย่างล้นเปี่ยมเพราะดวงชะตาดอกท้อ!

“ท่านชายเหมือนคนที่ยืนอยู่บนยอดเขาเหลียงซาน ส่วนข้านั้นเหมือนน้ำค้างที่อยู่บนยอดหญ้า.. มันต่างกันเกินไป” “มีอะไรที่นางมีแล้วเจ้าไม่มี” “นางเป็นคุณหนู รูปร่างหน้าตาก็งามสง่า ดูดีกว่าข้าเป็นไหนๆ” “อย่างนั้นเหรอ” คิ้วเข้มพาดเฉียงย่นเข้าหากันเล็กน้อยขณะมองหน้านาง เพ่งมองใบหน้างามที่ไม่ค่อยกล้าสู้สายตาสักเท่าไหร่ แล้วคลี่ยิ้มกว้างส่งให้เมื่อนางยอมสบตาสู้ “ทำไมข้าไม่รู้สึกแบบที่เจ้าว่าเลย” คำพูดของเขาทำให้เธอเขินจนหน้าร้อนระอุ ถ้าเอาน้ำแข็งมาวางคงละลายเป็นน้ำในพริบตา “สายตาท่านคงจะมีปัญหาอย่างหนัก” “คงจะใช่ หัวใจของข้าก็เช่นกัน” “ไปกินข้าวเถอะเจ้าค่ะ อาหารเย็นหมดแล้ว” ถ้ายังไม่เปลี่ยนเรื่องเธอคงเสียตัวให้เขาแน่