รุ่นพี่คนนี้พ่อของลูก Novels & Stories

(ไม่ใช่แม่หรอกลูก แม่ไม่ได้ทำจริง ๆ แต่แม่คิดว่าแม่รู้ว่าใครทำ) “ใครครับคุณแม่” (พ่อของลูกไงล่ะ แม่มั่นใจว่าต้องเป็นท่าน เพราะท่านเคยเปรย ๆ เรื่องนี้กับแม่)

"ที่นี่มันโรงเรียนนะ! แล้วเธอก็แค่เด็กสิบห้า อย่ามาทำตัวแบบนี้สิ มันไม่ดีเลยนะ! ลูก้ายิ้มและหัวเราะเล็กน้อย ตามด้วยเอามือทั้งสองข้างโอบกอดรุ่นพี่และมองหน้าเธออย่างออดอ้อน สายตาของลูก้าเหมือนกับหมาเด็กที่กำลังขอร้องอะไรบางสิ่งจากเจ้าของ

(มึงเอาจริงเปล่าเนี่ย น้องเค้ามีลูกแล้วนะ มึงอยากไปเลี้ยงลูกเค้าเหรอ) ลูกเค้าอาจจะเป็นลูกกูด้วยนี่ไง “มึงแกล้งถามน้องมึงให้กูหน่อย ว่าผัวเฌอพ่อของลูกเป็นใคร แล้วตอนนี้อยู่ไหนกูจะได้ไม่โดนกระทืบ” (เออ ๆ เดี๋ยวกูลองถามดู ถ้ามันบอกนะ เพราะกูเคยถามแล้วมันไม่บอก)

“แม่งเอ้ย! ลูกมันทั้งคนเลยนะเว้ย เป็นพ่อประสาอะไรวะ!” “พี่จะเลี้ยงเขาเอง”

“ก็วันที่อยู่ร้านน้ำหอมวันนั้นไง เด็กคนนั้นแอบเรียกพี่ว่าพ่อ …” “พี่เคยบอกฟลายด์ไปแล้วไม่ใช่เหรอว่านั่นน่ะคือแฟนเก่าพี่ ที่เคยมาขอคืนดี แต่พี่ไม่เคยมีลูกกับเขา แล้วพี่จะมีลูกมีเมียได้ยังไง”

เธอโกหกไม่เป็นและอย่างที่เขาบอก หากว่าเธอโกหกเขาจะรู้ “..เรื่องนั้นมันเป็นเรื่องของณิรินค่ะ ไม่ว่าพ่อของเด็กคนนี้จะเป็นใครเรื่องนั้นไม่สำคัญเลยเพราะว่าแม่ของเขาคือณิริน และณิรินตั้งใจจะดูแลเด็กคนนี้ด้วยตัวเอง..ท่านไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวหรือว่าแสดงท่าทีเหมือนจะรับผิดชอบณิรินหร อกนะคะ”

น่านฟ้าหัวเราะร่วนที่เห็นเหนือตะวันหน้าเสียไปชั่วขณะ เขาเองก็ไม่คิดว่าลูกสาวตนจะเป็นที่รักของหลานๆ ทั้งสองขนาดนี้ “นี่ลูกของอาน่านเราพากลับบ้านไม่ได้ ถ้าอยากได้น้องรีบวิ่งไปบอกแม่เลย” คนเป็นพ่อเริ่มคิดอะไรออก ก่อนจะตะล่อมให้ลูกๆ วิ่งไปหาเพลงขวัญที่นั่งคุยกับเพลินฝันอ ยู่ที่หน้าบ้าน

แบบนี้จะให้พ่อทำยังไงครับลูก! .........

“…แปลกแฮะ ปกตินายไม่เคยขอแลกแบบนี้เลยนี่นา หรือว่า—” พี่คนนั้นยิ้มเจ้าเล่ห์ หรี่ตามองเหมือนจับไต๋ได้ คีตะยังคงตอบด้วยเสียงนิ่ง ๆ ตามสไตล์ “เธอเป็นลูกของเพื่อนพ่อแม่น่ะครับ”

ลูกชายฉันทำหน้าอยากรู้อยากเห็นด้วยความไร้เดียงสา "ผู้ชายคนนี้คือ...พ่อของฟินน์นี่เองครับ" ในที่สุดฉันก็ได้เเนะนำให้ลูกได้รู้จักพ่อเเท้ๆของเขาสักที พ่อที่เขาโหยหามาโดยตลอด เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเลย