วิศวะไร้ใจกับยัยตัวป่วน Novels & Stories

คณะวิศวะ ฉันเหมือนได้ไปพักใจกับการออกค่ายครั้งนี้ ลืมอะไรที่มันแย่ ๆ เริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ ผู้ชายแม่งเลวเหมือนกันหมด โดยเฉพาะไอ้พวกหล่อ ๆ

BAD ENGINEER 45 | ทำให้แตกหัก | ความรักของคนทั้งสองยังคงโปรยไปด้วยกลีบกุหลาบที่มาพร้อมกับความหอมหวานชวนตลบอบอวลไปด้วยความรัก เดลดูแลแฟนสาวไม่ห่างและไม่เคยขาดตกบกพร่องในหน้าที่ของแฟนเลยแม้แต่น้อย จนทำให้คนรอบข้างต่างอิจฉาและหมั่นไส้ แม้แต่เพื่อนในกลุ่มวิศวะก็ยังคาดไม่ถึง กับสิ่งที่พวกเขาเห็นเต็มสองตา และไม่อยากจะเชื่อว่าเดลกับคาร์เตอร์จะคลั่งรักสาวได้ขนาดนี้

โน่บอกกับสาวรุ่นพี่ “เด็ดไม่เด็ดมึงก็เคยเห็น” “พูดอะไรจะอ้วก” โน่เขวี้ยงกระดาษที่ขยำไว้ในมือใส่เต๋ากับคำพูดกำกวมของมันที่ชวนเข้าใจผิด ไอ้ที่เห็นก็ตามประสาผู้ชาย เล่นไร้สาระกันเป็นเรื่องปกติ

"พี่เรียนวิศวะน่ะ" "วิศวะ?" เธอมองหน้าพี่สาวอย่างแปลกใจ เพราะคอนแรกคิดว่าพี่เพลินตาจะเข้าสถาปัตย์ซะอีก "แปลกใจใช่มั้ยล่ะ พี่ก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน"

คณะบริหาร "เดินผ่านทุกวัน ไม่เคยเห็นว่าเขาจะสนใจเลย พรุ่งนี้กูไม่ไปแล้วนะ เบื่ออีตานั่น แซวอยู่ได้" คาเทียร์บ่นพึมพำ เธอไม่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะเลย ถึงพ่อเธอจะเป็นศิษย์เก่ามาก่อนก็เถอะ ผู้ชายท่าทางเถื่อน ๆ พวกนั้น ไม่พ้นนิสัยก็คงเถื่อนไม่ต่างกัน

คนตัวสูงก็นิ่งมองคนที่พยายามอ่อยตรงหน้าด้วยแววตาราบเรียบไร้ซึ่งความรู้สึกสนใจแต่อย่างใด ไม่ว่าคนตรงหน้าจะสวยดูดีหรือร่ำรวยแค่ไหน เขา…ไม่คิดสน “ตอบหน่อยสิ” “รบกวนคุยเรื่องงาน” ร่างสูงวิศวะกดเสียงเรียบเข้มบอกคนที่อยู่ตรงหน้า แววตาคมกริบนั้นเริ่มเรียบเข้มขึ้นเรื่อย ๆ จนหญิงสาวที่รับรู้จำต้องเอ่ย

หันมามองฉันตาแข็งอีกต่างหาก คุณพี่ลืมไปแล้วหรือเปล่า วิศวะฯ นะคะไม่ใช่นิเทศที่จะมีแต่ผู้หญิง "ใจเย็นก่อน ลืมไปแล้วหรอไงว่าวิศวะฯ มีแต่ผู้ชาย อีกอย่างสองคนนั้นก็ไม่ได้แย่สักหน่อย" "อะไรไม่ได้แย่" "นิสัยไง คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย"

ม้าหินอ่อนด้านหน้าตึกวิศวะเอกวิทย์คอมกับสองเพือนซี้ที่ไม่รู้ว่าไปผูกรักผูกชะตากันมาแค่ชาติปางไหน. "งานเยอะมากอะ เป็นท้ออะ" "..." ข้าวปุ้นสาวร่างท้วมแค่ท้วมแระไม่อ้วนเลยซักนิด.. ^__^

‘เขาไม่ชอบคุณหนูสามสกุลหานที่ดูเป็นเด็กสาวไร้สาระเอาแต่ใจ วันๆไม่ทำอะไรนอกจากคอยตามตื๊อเขา ไม่ก็ออกไปเที่ยวเล่นใช้สอยผลาญทรัพย์สินตระกูลเท่านั้น’ ‘เป็นสตรีที่ทำตัวน่ารำคาญ ทำเรื่องไร้ยางอายเกาะติดบุรุษได้ทั้งวันจนชื่อเสียงในทางไม่ดีเล่าลือไปทั่วเมืองหลวงแล้ว เสด็จพ ี่ยังจะเลือกนางมาให้ครองคู่กับเขาอีก’ จื่อหานคิดอย่างหงุดหงิดใจ

ไหมก้าวเข้ามาใกล้ "คุณหนูเอาแต่ใจแบบนั้น จะเข้าใจตัวตนที่เป็นวิศวกรของคุณจริงๆ ได้ยังไง ไม่เหมือนไหมนะอาร์ต ไหมรู้ว่าคุณชอบอะไร และเราเหมือนกันมากกว่าที่เขารู้ซะอีก"