สยบรักพี่รหัสตัวร้าย นิยาย & เรื่องราว

ไม่ใช่แค่ไคล์เดนและซีเอลที่รักเจ้าหนูน้อยคนนี้ ทุกคนที่คฤหาสน์เบอร์แรมล้วนรักคาร์ริสกันหมด เฮ้อ มีความสุขจัง นี่เขาเป็นลูกชายของตัวร้ายแน่เหรอ... ไม่รู้ว่าเพราะร่างกายและสมองของเด็กลืมง่ายหรือเปล่า พอมีความสุขมากๆ เขาก็ลืมคนที่กำลังรออยู่ที่คฤหาสน์ลูกัสตาร์ไปโดยปริยา ย

ก็ต้นไม้อะนะ ชื่อเพราะ คนหน้าตาดี แต่ยังไม่ใช่ประเภทของฉันอยู่ดี คิดแล้วใจแป้วเลย “งั้นไอขอตัวก่อนนะคะ พอดีเพื่อนรอกลับพร้อมกัน” “ครับ แล้วเจอกัน” พี่ต้นไม้ยิ้มเล็กน้อย ฉันลาพี่รหัสเสร็จแล้วเดินกลับด้วยความดีใจ ในที่สุดมันก็จบแผนการหาพี่รหัส รอวันที่พี่มอบเกียร์แล้วมาใส่บนต้นคอ สวย ๆ แรงบันดาลใจจากซีรีส์วายเชียวนะ ฉันแย้มยิ้มพลางจินตนาการด้วยว่ามันต้องดีแน่ ๆ

ไบรอันกดตรึงแกนกายเข้ากับความคับแคบ ปลดปล่อยหลักฐานแห่งความสุขสมเข้าสู่กายสาวทุกหยาดหยด **************** หาเรื่องกินน้องนะพี่ไบรท์ ร้ายกาจที่สุด 💦🌻🥰🧸✨

“มึงก็รู้ว่ากูรักใครไม่ได้ไอ้เบิร์น ชีวิตกูจะดึงใครเขามาลำบากเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับกูได้ที่ไหน รักสำหรับกูก็คือการที่ต้องหลีกหนีให้ไกล คือการต้องขาดหายไปจากชีวิตของเขาตลอดกาล นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่กูจะให้เขาได้” เขาเป็นตัวอันตราย ไม่ใช่เพียงแค่ต่อศัตรูของตัวเอง หากต่อ คนที่เขารักด้วย ดังนั้นคนที่รักทุกคนจะถูกกันออกห่างให้มากที่สุด ข้อมูลเรื่องส่วนตัวทุกอย่างไม่มีใครทราบ เวลาทำงานจะใช้รหัสลับแทนตัวกันทุกคน ติดต่อกันผ่านเครื่องมือสื่อสารระดับไฮเอนด์ที่ไม่มีวางขายบนอีเบย์หรือแอมมะซอน

หนาวมา35ปีเช่นพริษามองว่ามันคืออาการคลั่งไคล้มากกว่าความรักตามประสาเด็กสาวที่พบเจอคนรูปหล่อก็เท่านั้นแต่ด้วยนิสัยอยากได้สิ่งใดก็ต้องได้ของซ่งไฉ่หนิงผสมกับถูกจางกุ้ยเฟยและหลิงจูกงจู่ผู้เป็นพี่สาวยั่วยุอีกฝ่ายจึงใจกล้าวางยาบุรุษแล้วปีนเตียงอีกฝ่ายเรียกว่าแต่ต้นจ นจบซ่งไฉ่หนิงจนตัวตายนางก็อยู่ความหลงในรูปมากกว่าความรักเท่านั้น ไม่เหมือนหลินซีเหยาที่รักมั่นคงในตัวของกงหยวนฉีมาตั้งแต่วัยเด็ก “เช่นนั้นเปิ่นกงจูชอบสีอะไร”

+++++++++++++++++++ พี่ติณณ์ผู้เคยเป็นตัวร้าย (ที่น่าสงสาร) จากเรื่อง รักเลยตามเลย และน้องบริงค์ สาวน้อยผู้เคยมองโลกเป็นสีชมพูจากเรื่อง สัญญารักร้าย

ฉันรู้ว่ายังมีเพื่อนตัวดีอีกสามคนที่รักฉัน ไหนจะเพอร์น้องรหัสของฉันอีก รวมถึงเฮีย ๆ และบรรดาแฟนของพวกเขา ทั้งหมดทั้งมวลต่างดีกับฉันด้วยกันทั้งสิ้น “รู้ก็ดีว่าภีมรักดื้อที่สุด” ตาคมสบมองฉันอย่างอ่อนโยน “ดื้อจะได้เลิกเสียใจกับคนที่รักดื้อน้อยกว่าภีมสักที” -จบได๋ -

“อือ” “เลิกคิดมากได้แล้วยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง กูรักมึงฉิบหายจะเอาอะไรไปโกธรลงวะ ถ้ามึงยังไม่รู้ว่าหัวใจตัวเองจะไปทางไหน ก็ไม่ต้องรีบดิ” “ทำตัวเหมือนพระเอกเกินไปแล้วนะ”

“...ตกลงใครเป็นพี่รหัสเธอ” “จึ๊! นี่พี่ต้องรู้ให้ได้เลยใช่ไหม” “อืม” “ขอเหตุผล” “ไม่มีเหตุผล” “งั้นไม่บอก” “ไอ้ภีมใช่ไหมที่เป็นพี่รหัสของเธอ”

ครั้งนี้ซูยี่ช่างเก่งกาจมีความสามารถยิ่งนัก เขาหาจนพบตำแหน่งของศัตรู มีศัตรูสามคน หลังจากการต่อสู้ประมือกัน ทั้งสามคนก็เสียชีวิตไปแล้ว ขณะที่เขาใช้วิชาตัวเบารีบกลับไปอยู่ข้าง ๆ หยวนชิงหลิง ดาบเล่มยาวมีเลือดหยดเปื้อนอยู่ เขาหายใจหอบอย่างหนักด้วยความเหนื่อยล้า หยดเล ือดไหลลงมาจากแขนซ้าย ในตอนสุดท้ายของการต่อสู้ ธนูก็พุ่งเฉียดแขนของเขา