สามีเช่นท่าน ชาตินี้ข้าไม่ต้องการ Novels & Stories

“ขอบใจแม่ทัพจางที่ทำให้ข้าได้พบกับสายเลือดในอกที่ชาตินี้ไม่คาดคิดว่าจะได้พบกันอีก แม้ว่าจะไม่ได้พบกับคนเป็นแม่แต่อย่างน้อยก็ได้เห็นหน้าลูกเพียงแค่นี้ก็นอนตายตาหลับแล้ว มองนางคราใดคล้ายเสวี่ยถิงมากจริงๆ” “กล่าวหนักเกินไปแล้วขอรับ! ข้าก็แค่ทำในสิ่งที่ควรทำโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ฐานะว่าที่สามี”จางเย่วฉินตอบกลับไปอย่างชัดถ้อยชัดคำ

“นายต้องการอะไรเซนต์ อยากให้ไปก็ไปให้แล้ว ตอนนี้นายต้องการอะไรอีก” “ ถึงฉันจะเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องสำหรับเธอ แต่ฉันไม่ได้อยากเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องสำหรับลูก” “ นายไม่ได้อยากมีเราสองคน มาทำแบบนี้ทำไม”

“อุ๊ย… แค่นี้รูข้าก็ระบมหมดแล้ว พอเถอะข้าไม่อยากต้องเดินขาถ่างให้สามีสงสัย” แม้ลึกๆ ในใจของซูเจินนั้นยังอยากต่ออีกยก แต่อีกใจก็กังวลเพราะสามีของนางยังอยู่ข้างนอก “แล้วเมื่อไรข้าจะได้เอากับเจ้าอีก”

“หมิงเซียนเจ้าแน่ใจแล้วหรือ? คือ...ข้าไม่สามารถมีลูกให้เจ้าได้นะ” “ข้าก็ไม่ได้อยากมีลูกนี่ขอรับ ข้าอยากมีแค่เฟยเกอกับข้าในทุก ๆ วันเท่านั้น”

เขาอยากจะบีบคอนางให้ตายเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่ก็ทำไม่ลง “เจ้าลืมไปแล้วหรืออย่างไร ความจริงแล้วข้าต่างหากที่เป็นสามีเจ้า สามีที่เจ้ากราบไหว้ฟ้าดินอย่างไม่เต็มใจ”

เจ้าเย่กล่าวกับคู่ค้าคนสำคัญ “โน โน ครับ ผมไม่รบกวนคุณดีกว่า คุณเจ้าเย่น่าจะอยากใช้เวลาอยู่กับคุณหลินแล้วผมไม่อยากเป็นก้างขวางคอของสามีและภรรยาหรอกนะ”

นางเอ่ย อย่างเขินๆ “อ่อ...ข้าเป็นสามีเจ้าไม่ใช่บุรุษอื่น…อีกอย่างข้าไม่ชอบให้ผู้อื่นมา ถูกตัว” “ข้าไม่ใช่ผู้อื่นหรือ”

สตรีร่างเล็กหันมาเอ่ยถามบุรุษสูงศักดิ์ที่ตอนนี้ได้กลายมาเป็นสามีของนางแล้ว “ข้าไม่อยากดื่มสุรา แต่ข้าอยากกินอย่างอื่นมากกว่า” เซี่ยเหวินหลินหันมาส่งสายตาวิบวับให้ร่างเล็ก จนใบหน้าของนางแดงซ่าน บิดตัวไปมาด้วยความขวยเขิน

“แต่นี่มันห้องนอนของข้า” “แต่ข้าเป็นสามีของท่าน หรือว่าต้องให้ข้าตอกย้ำอีกสักทีเผื่อว่าท่านจะจำได้ว่าเราเป็นอะไรกัน” “ข้าไม่เสียเวลาเถียงกับท่าน มาที่นี่อยากพูดอะไร”

บุรุษผู้นั้นรีบเดินหนีไป “บุตรชายข้าช่างใจแคบเสียจริง” “ก่อนท่านแม่จะกล่าวเช่นนี้ ท่านเห็นสีหน้าของสามีท่านหรือยัง” “สามีข้าใจดี ไม่ได้ใจแคบเช่นเจ้า ใช่หรือไม่เจ้าคะท่านพี่”