หวงรักพ่อเลี้ยง Novels & Stories

คนหลงลูกเอ่ยเสียงนุ่มละมุน ยกร่างอ้วนกลมน่าฟัดขึ้นมานั่งบนโต๊ะ โดยให้หันหน้าเข้าหา และกอดไว้หลวมๆ เด็กน้อยยื่นแขนป้อมๆ ไปโอบรอบลำคอหนา แล้วเอ่ยอ้อนข้างหูของผู้เป็นพ่อ “น้องเลิฟรักพ่อจ๋าที่สุดในโลก” “แล้วรักแม่จ๋าด้วยไหมเอ่ย?” น้ำเสียงหวานใสเจือละมุนทำให้เด็ก น้อยหันไปมอง แล้วยิ้มจนตาหยี ก่อนจะโผไปหาผู้เป็นแม่ ที่พ่อพามารอให้สอนนักศึกษาเสร็จจนเกือบสามชั่วโมง

หวงรัก ยัยเมเนเจอร์ บทที่ 65 หมาป่าผู้หิวโหย ลักหลับ Nc18+ ............................... แกร็ก! แอ๊ด

เวนิการ์ส่ายหัวให้กับความปั่นประสาทระหว่างสองพ่อตากับลูกเขยที่เอาแต่เถียงกันราวกับเด็ก “โธ่!ที่รัก เข้าข้างมันมากกว่าผัวตัวเองงั้นเหรอ” อคิราห์โอดครวญเมื่อเมียเข้าขางว่าที่ลูกเขยตัวเองจนออกนอกหน้าจนน่าหมั่นไส้

คนไม่หึงเพราะไม่รักยังเอ็ดตะโรผู้จัดการไร่ต่อไป แล้วก็ไล่เอาซึ่งๆ หน้า วีกิจไม่โกรธ ตอนนี้เขากลับดีใจแทนพลับพลึง อาการของพ่อเลี้ยงเป็นอาการของคนมีรัก ไม่ใช่คนไร้รักไร้หัวใจแบบที่คิด พ่อเลี้ยงรักแม่เลี้ยงจริงๆ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ถ้ารักมานานแล้วอย่างที่เคย ได้ยินคนพูดกันก็คงดี

“ค่ะ รักเหมือนกันค่ะ พ่อคนร้ายกาจ ร้ายจนได้เป็นพ่อของลูก” สองสามีภรรยามองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมา ทารกน้อยส่งเสียงอ้อแอ้เรียกผู้เป็นบิดามารดาให้รู้ว่าเขาตื่นแล้ว “รักลีออนด้วยนะครับ เจ้าหมาน้อยของพ่อ”

"หึ ถ้าแกเห็นแก่ฉัน ทำตามที่ฉันขอบ้าง ฉันกับแกคงไม่ต้องมาบาดหมางกันในวันนี้ ฉันเคยรักแกเหมือนลูก แต่ดูแกทำกันฉันสิ แกไม่เคยเห็นฉันเป็นพ่อเลยใช่ไหม" "ผมรักและเคารพคุณพ่อเสมอครับ คุณนพพลกับคุณอภิญญาคือคนที่ให้โอกาสผมได้สร้างครอบครัวกับคนที่ผมรัก ผมไม่ขอแก้ตัวอะไรทั้งส ิ้น แต่ผมขอโอกาสให้ผมได้เลี้ยงดูลูก ได้ทุ่มเทกับสิ่งมีค่าที่ผมเหลืออยู่"

นายเต้ถามย้ำ น้ำเสียงสั่นพร่าด้วยความผิดหวัง เขาขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมฉุนกะทัดรัดจากซอกคอขาวของเธอ กลิ่นที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีและได้เชยชมมาแล้วครั้งหนึ่ง “อืม” เธอครางตอบในลำคอเพียงสั้น ๆ “พี่ว่า...ปรางทำไม่สำเร็จหรอก พ่อเลี้ยงเค้าไม่ได้รักปราง เค้ารัก มิ่งฟ้า” นายเต้พยายามเตือนสติด้วยความเป็นห่วงอย่างแท้จริง

"โธ่~ หนูพายของพ่อ ทำไมถึงคิดแบบนี้ไปได้นะ พ่อเคยบอกไปแล้วว่าพ่อรักหนู ทำไมหนูถึงคิดว่าพ่อจะหลอกหนูได้" "ก็ตอนที่อยู่ในห้างพ่อเดย์ให้หนูใส่แมส พ่อเดย์คงจะอายใช่ไหมคะที่ต้องมาเดินกับเด็กกะโปโลอย่างหนู แล้วตอนที่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าหนูเป็นลูกสาวของพ่อเดย์อีก ต อนนั้นพ่อเดย์ก็ไม่ได้ปฏิเสธไปหนิคะว่าหนูไม่ใช่ลูก แล้วแบบนี้จะให้หนูเชื่อได้ยังไงว่าพ่อเดย์รักหนูจริง" พระพายตัดสินใจพูดในสิ่งที่เธอคิดออกมาอีกด้วยความรู้สึกน้อยอกน้อยใจอีกคนเป็นอย่างมาก ขณะเดียวกันใบหน้าสวยก็งองำตลอดเวลาเพราะน้อยใจเขา

สามีของฉันเป็นครูพละ “โอ๊ย!” เบอร์รีหรือบัณฑิตาร้องด้วยความเจ็บเมื่อลูกวอลเลย์บอลมากระแทกกับใบหน้าเข้าอย่างจัง

พ่อเลี้ยงสอนรัก นิยายเรื่องนี้อยู่ใน Set เรื่องสั้นสุดมันส์ ผู้​เขียน กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ